Teoman Ama, Ötükende ki... (@metmelowww)

Spoiler içeriyor Rock and Roll'un Kralı'nı bir de böyle zihninize kazıyınız. ⬇️ Baz Luhrmann imzalı Elvis :) sadece bir biyografi değil kesinlikle... Elvis Presley hayranlarının yaklaşık 45 yıldır hasretle beklediği, yüksek bütçeli, her karesi üzerine titizlikle düşünülmüş ve emek sarf edilmiş gerçek…devamıRock and Roll'un Kralı'nı bir de böyle zihninize kazıyınız. ⬇️ Baz Luhrmann imzalı Elvis :) sadece bir biyografi değil kesinlikle... Elvis Presley hayranlarının yaklaşık 45 yıldır hasretle beklediği, yüksek bütçeli, her karesi üzerine titizlikle düşünülmüş ve emek sarf edilmiş gerçek bir iade-i itibar başyapıtıdır. Geçmişte John Carpenter da dâhil olmak üzere pek çok yönetmen bu efsaneyi beyazperdeye taşımayı denemiş olsa da, Elvis’in o taklit edilemez sahne ışığını ve stage presence sahne varlığı dediğimiz büyüleyici enerjisini yansıtmak bugüne dek neredeyse imkânsız görülmüştü ancak ve ancak Austin Butler, bazı tanıtımlardaki çiğ duran imajına rağmen rolün altından öylesine devleşerek kalkmış ki Kurt Russell veya Jonathan Rhys Meyers gibi isimlerin performanslarını net bir şekilde geride bırakmıştır. Filmin asıl gücü, yönetmen Baz Luhrmann ve dev oyuncu Tom Hanks’in azılı birer Elvis hayranı olmalarından gelmektedir bu da gurur verici. Zira bu ikili, ticari kaygıları veya genç kuşağa hitap etme derdini bir kenara itip, Elvis geeklerinin yıllardır maruz kaldığı o üstünkörü anlatıları unutturacak, adeta müzik tarihinin en büyük dehalarından birine saygı duruşu niteliğinde bir eser ortaya koymuşlardır. Albay Parker’ın şeytani ve etik dışı ticari kafası ile Elvis’in siyahilerin mahallesinde iltica ederek kazandığı R&B ve gospel ruhu arasındaki o trajik çatışma, filmin 160 dakikalık süresini bir an bile yorulmadan izletirken; coğrafyanın kader olduğunu ve dehanın en zor şartlarda bile nasıl filizlendiğini bir kez daha kanıtlamaktadır. Kariyerinin dörtte üçü basiretsizce yönetilmesine ve Amerika sınırlarından dışarı çıkmasına izin verilmemesine rağmen, bugün hâlâ tüm zamanların en çok satış yapan sanatçısı unvanını koruyan bu dev adamın hayatı, filmde adeta lezzetli bir yemek tarifi gibi seslerin ve melodilerin pişirilmesiyle sunulurken, filmin sonunda gerçek görüntülerinin kullanıldığı o sahneler hepimizin tüylerini diken diken ederek hafızalarımıza kazınmaktadır. Sonuç olarak bu film, sadece bir hayat hikâyesi değil en iyi erkek oyuncudan kurguya, kostümden yönetmenliğe kadar her alanda Oscar adaylığını hak eden, Elvis Çağı'nın tanıklarına sunulmuş son ışıltılı hediye ve dehanın o hiç dinmeyen, yüksek enerjili dansıdır...

metmelowww 4 days ago

Körlük

José Saramago

249 Gönderi

Nobel ödüllü başyapıtı Körlük, isimlerin yer almadığı mekanların sıfatlarla betimlendiği ve geleneksel noktalama işaretlerinin reddedildiği sarsıcı bir üsluba sahip olsa da okunur. İnsanın özündeki vahşeti ve sistemin çöküşünü anlatmakta benzersiz bir başarı sergiliyor. Yazarın konuşma çizgilerini ve soru işaretlerini kullanmaması,…devamı

metmelowww 4 days ago

Mutlu Olma Sanatı

Arthur Schopenhauer

30 Gönderi

Bir kadeh kahve ile, bitirebileceğiniz türden... ⬇️ Arthur Schopenhauer amca Mutlu Olma Sanatı eserinde ideal yaşantının mutluluğu kovalamaktan ziyade acıdan kaçınmak olduğunu savunur ona göre Kim daha iyi bir yaşantı geçirmiştir? sorusunun cevabı, en çok mutlu ana sahip olan değil,…devamı

metmelowww 4 days ago

Lemmy

Greg Olliver

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Duyduğumda beni çok heyecanlandıran bu özel adamın belgeselini sonunda izledim ve her anından büyük keyif aldım. Lemmy kendi zevkleri olan, olduğu gibi yaşayan ve asla "kasmayan" nev-i şahsına münhasır bir efsane. Belgesel, onun hayatına dair daha önce denk gelmediğim kadar…devamı

metmelowww 5 days ago

Şu dönemde birçok dangalağın anladığı Atatürkçülük elinde bira şişesiyle barlarda, kafelerde İzmir Marşı söylemekten ibaret hale gelmiş. Atatürk’ü bir slogan, bir poz, bir eğlence nesnesi sanan, daha ziyade onun düşüncesi, mücadelesi ve aklı hakkında en ufak fikri olmayan bir kalabalığın…devamı

metmelowww 6 days ago

Nietzsche Ağladığında

Irvin D. Yalom

114 Gönderi

Irvin Yalom’un Nietzsche Ağladığında adlı eseri, tarihte hiç karşılaşmamış olan Nietzsche ve Breueri paralel bir evrende buluşturarak insanın kişisel ızdıraplarını susturamadığı duygularını ve anlamlandıramadığı takıntılarını benzersiz bir psikoterapik perspektifle ele alıyor. Kitap, her ne kadar kurgusal bir zeminde ilerlese de…devamı

metmelowww 6 days ago

Iron Maiden: Flight 666

Sam Dunn

1 Gönderi

Harika bir belgesel şimdiden söyleyeyim ilginiz var ise izleyiniz. " ɪʀᴏɴ ᴍᴀɪᴅᴇɴ" Sam Dunn bu işi gerçekten biliyor Metal A Headbanger’s Journey ve Global Metal yapımlarından kendisinin sıkı bir Maiden hayranı olduğunu zaten biliyorduk da bu durum beklentilerimi fazlasıyla artırmıştı…devamı

metmelowww 1 week ago

Ben Ozzy

Ozzy Osbourne

1 Gönderi

Ozzy, bu otobiyografide en iyi roman yazarlarına gerçekten parmak ısırtacak kadar sürükleyici bir iş çıkararak, özellikle rock müzik tutkunlarının ve bu kültürün mutfağını merak edenlerin büyük bir zevkle okuyacağı, sıra dışı bir yaşam öyküsü sunuyor. Black Sabbath hayranlarından müzisyen adaylarına,…devamı

metmelowww 1 month ago

Silmarillion

J. R. R. Tolkien

17 Gönderi

Spoiler içeriyor Okurken kederlerden kederlere sürüklendiğim başyapıt. Kitabı okumayı düşünenler, özellikle Ortadünya hayranı ve mitoloji düşkünleri, benim yaptığım hatayı yapmasın, bir gün bile beklemeden okusun. Kitabın kalınlığı, isimlerin ve terimlerin bolluğu gözünüzü korkutmasın. Evet, sözlüğe ya da arkadaki bilgilere sık sık bakmak…devamıOkurken kederlerden kederlere sürüklendiğim başyapıt. Kitabı okumayı düşünenler, özellikle Ortadünya hayranı ve mitoloji düşkünleri, benim yaptığım hatayı yapmasın, bir gün bile beklemeden okusun. Kitabın kalınlığı, isimlerin ve terimlerin bolluğu gözünüzü korkutmasın. Evet, sözlüğe ya da arkadaki bilgilere sık sık bakmak yorucu olabiliyor ama okurken ufak notlar almak bu yükü ciddi biçimde hafifletiyor. Ben de neredeyse bir yıl boyunca masamda beklettim "detaylı, okuması zor” yorumları ve hacmi beni kendisinden uzak tuttu ama ilk cümleyle birlikte her şey başladı ve gerçekten başka bir boyuta geçtim. Tolkien’in ne kadar büyük bir edebiyatçı olduğunu, hayal gücünün ne denli geniş, derin ve disiplinli olduğunu yeniden hatırladım hatta sandığımdan çok daha büyük olduğunu fark ettim. Yarattığı mitoloji kusursuz. Yaratıcılar, yaratılanlar, büyüler, hepsinin kendine ait dilleri, tarihleri ve coğrafyaları var. Binlerce yılda oluşmuş Yunan, İskandinav ya da Roma mitolojilerinin düzenini birkaç on yıla sığdırmış olması muazzam bir emek, ciddi bir araştırma ve büyük bir dehanın sonucu. Ne anlatıyı ayrıntıyla boğuyor ne de mitolojilerde sıkça rastlanan şekilde havada bırakıyor. Kalevala’daki Kullervo ile Túrin arasındaki benzerlik, Númenor’un Atlantis’i çağrıştırması, Valar’ın Olimpos ve Aesir’le kurduğu bağlar oldukça net Eru Melkor ilişkisi tanrı, şeytan anlatısını, elflerin Valar’ı sevip insanların korkmasını ise günümüzde tanrının sevilen değil, korkulan bir varlık oluşunu düşündürüyor. Silmarillion, diğer kitaplarla tamamlandığında bildiğimiz mitolojilerden ve dinlerden daha dolu, daha mantıklı, daha ahlaklı ve daha şiirsel bir yapı ortaya koyuyor. Bitirdiğimde hâlâ o dünyadan kopamadım; Húrin’in Çocukları’na başlama isteği de buradan geliyor. Kitap boyunca özgürlük ve hüküm meselesi insanın zihnini kurcalıyor. Tanrının hükmünü reddedenlerin bedel ödediği bir dünyada özgürlük gerçekten ne anlama geliyor, yoksa özgürlük dediğimiz şey sadece kimin boyunduruğu altında yaşayacağımızı seçmekten mi ibaret? Şiirsel diliyle okuyanlarda güçlü ve kalıcı hisler uyandıran, anlatılanların gerçekten yaşanmış olmasını isteme duygusu yaratan, çok güzel ve etkileyici bir eser.

metmelowww 1 month ago

Karamazov Kardeşler

Dostoyevski

53 Gönderi

Karamazov kardeşler, edebiyatın zirvesidir. neredeyse onun kadar iyi diğer eser ise Sefillerdir. Klasik dünya edebiyatının en iyisi olduğunu düşündüğüm bu Dostoyevski eserinden daha iyisi olup olmadığı kuşkuludur Einstein, Freud, Kafka, Tolstoy gibi birçok isimden övgü almış nadide bir romandır. Okuduktan…devamıKaramazov kardeşler, edebiyatın zirvesidir. neredeyse onun kadar iyi diğer eser ise Sefillerdir. Klasik dünya edebiyatının en iyisi olduğunu düşündüğüm bu Dostoyevski eserinden daha iyisi olup olmadığı kuşkuludur Einstein, Freud, Kafka, Tolstoy gibi birçok isimden övgü almış nadide bir romandır. Okuduktan sonra kitaplara olan bakış açısını değiştirir insanın, çıtayı öyle yükseltir ki artık Daha iyi ne okuyabilirim ki? diye düşündürtür. Yazarın, üç yaşında hayatını kaybeden oğlu Alyoşa'nın adını verdiği karakter Aleksey Fyodoroviç Karamazov, her ne kadar hiçbir zaman kitabın başköşesine geçmese de, Dostoyevski için yerinin diğer karakterlerden ayrı olduğu gerçeğini kitap boyunca gözümüze batırıyor hatta önsözde kendisi belirtiyor Aleksey'in değerini bilemeyebilirmişiz, ama biraz daha emek ve dikkat vermeliymişiz. Kendi fikrim şu yönde: Yazar son işi olarak ulaştığı ve inandığı doğru insan modeli Aleksey'i kurmuş ve olması gerektiği biçimde önümüze sunmuş ama realist bir okumayla epey rahatsız edici bir karakter, gerçeği bir çift Rus gözünde görmek ve bundan tamı tamına emin olabilmek... Mahkeme kısmını okurken Aleksey'e lânet okumuşlar beni anlayacaktır. Belki de bu denli insanlık sevgisi, bu kadar insana güven ve optimizmi yanında getiriyordur. Belki de kıskandığım için dayanamayıp bütün bunları yazdım tanrım, 19. yüzyıldan bir roman karakteriyle boy ölçüşmeye çalışıyorum, hem de kimin yarattığı bir karakter, yarabbim! Dostoyevski, kendi kişiliğinin üç cephesini ya da hayatının üç devresini üç Karamazov kardeşte anlatmak istemiştir dolayısıyla roman, yazarın kendi yaşamına ve düşüncelerine en çok gönderme yaptığı eser olarak bilinegelir. Schillerci Dmitri sürgünde sona eren romantik devrini; Ivan, zındıklığa varan bir sosyalistlik uğruna imanını kaybedecek gibi olduğu yılları temsil eder. Alyoşa ise Dostoyevski'nin milletine, dinine dönüşüdür...