Yani şimdi şöyle ki.. İzlemesem bir şey kaybetmezdim, izledim de bir şey kazanmadım. Hiç de bir şey anlamadım zaten filmden. Ama bir şekilde hoşuma gitti neden bilmiyorum. Çok sanatsal bir havası var yani öyle ki rastgele bir yerde durdurup ekran görüntüsü alsanız duvar kağıdı yapabilirsiniz sahneyi. Pinterest bir filmi olsaydı tam olarak böyle bir film olurdu.
İlk bölümler ne izliyorum ben falan diyorsunuz böyle klasik özel güçleri olan lise öğrencilerinden bahsediyor. Daha sonra hikaye yön değiştiriyor ve arka planda hiç aklınıza gelmemiş şeyler ortaya çıkıyor. Kısa ve güzeldi. Daha uzun bile olabilirdi birden fazla sezonu taşıyabilecek bir hikayeydi hatta. Aşırı aşırı güzel değil ama fena da değil. 7.5/10
Filmde boşanan bir çiftin oğullarının dolandırıcılığından bahsediliyor ve ailesi boşanana kadar hiçbir olumsuz davranış sergilemeyen Frank'te, ebeveynlerinin bu durumu travma oluşturuyor ve bu tür işlere girişiyor. Daha sonra sürekli anne ve babasının yeniden evlenmesi için uğraşıyor ve bunun bir gün olacağına takıntılı bir şekilde inanmış durumda. Frank hep sevgi görmek ve ailesiyle mutlu olmak için çabalıyor fakat hayat istediği gibi ilerlemiyor.
One Piece'den sonra ilk defa bir animeyi gerçekten hissettim, tüm kalbimde, ruhumla. Hiçbir zaman aralarında somut bir şekilde aşk olmuyor ya da konuşulmuyor, ama buna da gerek kalmıyor zaten çünkü tüm sevgi tüm üzüntü, hasret ve bekleyiş iliklerinize kadar hissettiriliyor. Şüphesiz kalbinizde bir iz bırakacak bir anime. (Spoiler) Bayağı bir spoiler izlemediyseniz sakın okumayın! Demek istediğim tek şey şu, o kadar yara bereden kurtulmuş, uçmuş kaçmış kovalamış, on beş kişiye saldırdım vurdum vurdum saymadım modundaki Ash'ın bir bıçak darbesi ile ölmesini ben kabul etmiyorum. Teşekkürler.
Homofobik abim başlayacak yeni anime ararken sen bunu izlemiştin değil mi dedi bana, ben de evet ya pek de güzel değildi boşver sen de sevmezsin dedim ama bilmiyor ki hala arada 9. bölümü açıp açıp ağlayarak izliyorum. Given bir animeden fazlası, Given bir şaheser, Given bir yaşam biçimidir. Banana Fish'i izlediniz ve ona benzer ama daha yumuşak bir şey arıyorsanız izleyin, izlettirin (abiniz hariç)
Finallerim olmasına rağmen günde 1 sezon bitirdim. Büyük bir hataydı final haftası başlamam ama o kadar güzeldi ki yaptığımdan pişman değilim aklım hala yapmadıklarımda.
Havada kalan çok şey vardı. Mesela Kurapika vs Örümcekler, ya da Hisoka vs Gon. Kurapika'nın Killua'nın bölümleri oldu ama Leorio'ya değinilmedi hiç. Hisoka hani bunları olgunlaşmasını beklediği meyve gibi görüyordu sonra dövüşecekti, o da kaldı havada. Karıncaların bölümleri çok sıksa da genel olarak güzeldi.
İlk 3 bölüm neredeyse hiçbir şey olmuyor ama bir şekilde sizi meraklandırıyor nereye gidiyoruz dedirterek. 4. bölümden itibaren olaylar karışmaya başlıyor ve finale kadar bu karışıklık devam ediyor. Son 20 dakikada ise öyle bir ters köşe var ki akıllara zarar.. Fazla +18 sahnesi var bana göre ama dizi genel olarak güzel, izlenir.
Gerçekten bu film hakkında ne desem bilmiyorum. Komik, duygusal, heyecanlı.. Her şey var içinde. Bazen öylesine rastgele bir sahnesini açıp izliyorum. Bu film benim için efsanelerden biridir.
Filmin ilk yarısı sıkıcı değil ama biraz daha ağır ilerliyor diyebilirim. Yarıdan sonra daha çok hareketlenmeye başlıyor. Zombilerden kaçış sahneleri, zorlukların karşısında düşünüp buldukları yöntemler ve zekice planları çok heyecanlıydı. (Spoiler) Bana bir şey kattı mı diye düşünecek olursam, baş karakterin tam vazgeçmişken hayatta kalan başka birini bulması ve onunla birlik olup hayatta kalmaya çalışmaya karar vermesi, her şey bitti dediğimizde bile umut etmekten vazgeçmememiz gerektiğini olabilir.