güzel, keyifli bir filmdi. bu tarz dönem filmlerinden tat alabilmek için biraz tarihsel sürece de göz atmak gerekiyor. bu ihtiyacı, merakı uyandırıyorsa bir film daha ne yapsın? eski roma düzeni olan pagan aristokrasi'sinden hristiyan roma"ya doğru bir geçiş dönemini anlatıyor. ilk bakışta bu keşmekeş yahudilerin, hristiyanların, paganların birbirine girmesi sürekli bir mücadele ve savaş hâli insanın midesini bulandırıyor. bu din savaşları falan ne rezil bir şey diyorsun, hypatia gibi dışında kalmak gökyüzünü incelemek istiyorsun sadece, huzur içinde. ama bu bir kadın bakışı işte. esasında mesele din, inanç gibi görünse de altındaki itici güç hangi toplumsal örgütlenme biçimi daha çok taraftar bulacak? şehre hangi söylem, mimari, kültür hegemonya kuracak? toplumu hangi din yönetecek? dolayısıyla din siyaset ilişkisinin hep iç içe olduğunu da göstermiş oluyor, bir kez daha. hangisi amaç hangisi araç pek de belli değil.. paganlara daha bi yakın hissettim filmi izlerken. en azından bilim, sanat, kültür düşmanı değiller diye. ama öte yandan kölelik sistemi falan var. epey sınıflı bir toplum. oysa hristiyanlık herkese özgürlük vaat ediyor. kadınlar, çocuklar, yoksullar, fahişeler falan hepsi için cazip geliyor yardım ettikleri için, insan yerine koydukları için. gerçi güç kazandıkça değişiyor yine bu merhamet, yardımlaşma gösterileri her zamanki gibi.. sonra işte gerçek hıristiyanlik bu değil, köklerine dönelim dinimizin diyen anarşist hiristiyan tolstoylar... hristiyanlar köleleri, yoksulları ardına alıp güç toplarken bir yandan da siyaset için sırf orestes'e güç kaybettirmek siyaseti ele geçirmek amacıyla hypatia'yı katlettiler. dinin korkunç yanı da bu. istediğin gibi eğ bük, çıkarına uydur. halkı galeyana getir, as kes. pagan filozof, güzelim bilim kadını, ne korkunç bir ölüm seninki. filmdekinden kat be kat zalimce. bu erkeklerin ataerkil dinsel siyasal düzenlerinin kepazeliğinde katledilen anlaşılamamış ince bir ruh. tarihsel enstrümanlar değişiyor ama her dònem her vakit şu anda bile türlü bahanelerle öldürülüyor kadınlar. erkek çıkarı uğruna.
Posts
İnsanlık tarihi boyunca en çok neyden korktuk? Hypatia nin hayatını , cesaretini aklını ve bizi bize sorduran Agora, bunun en çarpıcı örneğini sunuyor: Bir kadın, bir bilim insanı ve bir özgür ruh... Tek suçu, herkesten daha fazla görebilmekti. İzlerken tüyleriniz diken diken olacak
Din bir afyondur...Bilime kendini adayan bir kadının hüzünlü hikâyesi...
Roma'nın hristiyanlığa geçme sürecinin toplumda oluşturduğu kaosu ve bulduğu tezahürü, çekişmeleri anlattığı film. Rachel Weisz Hypatia rolündeki performansı güzeldi. Filmin görsel ve prodüksiyon kalitesi yerinde. Çok tanrılı-tek tanrılı dinler, din bilim, seküler-muhafazakar yaşam tarzı..temel karakterler üzerinden tüm ikilem karmaşalarını işliyor. Tarihi olarak kostüm seçimleri kötü, mekan seçimleri güzel. Yönetmenin zihinlere zerk etmek istediği "Kadın düşmanlığı tek tanrılı dinlerle geldi çok tanrılı dinlerde kadın ön plandaydı" argümanı Amerikancı Orta Çağ eleştirisine benziyor ve gerçek değil.
Üzücü ama iyi ki izlemişim, beğendim.
•İzleyeli bayağı oluyor. Roma İmparatorluğu döneminde geçen ve İskenderiyeli Hypatia’nın hayatı üzerine kurgulanan güzel bir tarih filmiydi. Din, bilim ve felsefe üstüne kurulu bir konusu var. O yıllarda bir kadının böylesi bir başarısı takdire şayan. Filmin sonuysa çok dramatikti. •O, tarihin gördüğü en etkileyici ve ilgi çekici kadınlardan biriydi. Hem belinden aşağıya kadar uzanan sarı saçlarıyla göz kamaştıracak, nefes kesecek kadar güzel, hem de adını matematikçi, filozof ve astronom olarak tarihe yazdıracak kadar zeki bir kadın. Ve ne trajiktir ki ölümüyle bile unutulmayacak bir kadın. Üzerine çullanan onlarca erkeğin darbeleriyle son nefesini veren, cesedi sokaklarda sürüklenip, eti kemiklerinden midye kabukları yardımıyla ayrılan ama ne olursa olsun tarihin unutulmazları arasına giren bir kadın. Yani 45 yaşındayken bu dünyadan göçüp giden İskenderiyeli Hypatia’nın trajik öyküsü…
AGORA 2009 … kaç defa izledim hatırlamıyorum ama her defasında aynı acıyı hissettim neyse yorumlama kısmına geçelim … “Bilginin ateşle sınandığı bir zamanın hikâyesi…” İskenderiye… 🌙 Taşları kitap kokan, ama cehaletin ateşiyle kül olan bir şehir… 🌃 Ve o taşların arasında yürüyen bir kadın: Hypatia. Kadınlığın gölgesinde kalan bir bilgelik değil bu, göğe bakan, yıldızlarla konuşan bir zihin. Filozof mu? Astronom mu? Yoksa tarihin susturulmuş sesi mi? Hypatia, “hakikat kimindir?” diye soruyor. Cevap ise ne yazık ki taşlar kadar sert, inançlar kadar kör… 📖 Kütüphaneler yanıyor… Sorular susturuluyor… Bir kadının aklı, erkek dünyasında linç ediliyor. Ama biz biliyoruz ki: Bir fikir öldürülemez. En fazla geçici olarak susturulur. 🔥 Agora, sadece bir film değil. Benim için bir tez konusu, bir hayranlık, bir uyanış… 🌟 Hypatia’nın göğe bakışı, Platon’un “harmonia”sını fısıldıyor: Evren bir müziktir. 🎵 Yeter ki sen onu duymasını bil… “Bir kadının susturulmuş sesi, evrenin sonsuz melodisine karışırsa…” 🪐 🎶
Roma İmparatorluğu hâkimiyetindeki İskenderiye'ye yaptığım 2 saatlik yolculuğumda ilk kadın matematikçi, astronom ve filozof olan Hypatia ile tanıştım. Hypatia nın hayatından bir kesitin anlatıldığı, Paganlar, Yahudiler ve Hristiyanların din savaşında beni en çok üzen Hypatia yı seven iki erkeğin ne pahasına olursa olsun onu koruyamaması oldu. Belki biri acılarını hafifletti ama işte neyse... Etkilendim, hayran kaldım ve aşırı üzüldüm, filmin sonunda boğazımda koca bir yumru... Tarihi drama sevenler izleyebilir.
Sadece kendi inandığı dinin en üstün ve ondan olmayanın yanlış ve yok edilmesi gerekildiği inancının insanları nasıl bölüp bir birine düşürdüğünü gözler önüne seren bir film .Buna kimse engel olamadı ve tabiki de Hypatia'da engel olamıyor.
Toplumsal rollere ve inanca uymayan kişiler niye bu kadar zorbalanır ki ? Özellikle bir kadın sadece düşünüyor diye neden cadı olarak nitelendirilir? Hypatia'nın herkesten farklı olduğunu eğer evlenirse onun için ölümü ifade edeceğini babası bile farkında çünkü hayattaki amacı bazı rollere girip ölüp gitmek değil. Kabul etmediği hiçbir şeyi ona asla yaptıramazsın kaldı ki ölümü bile göze aldı. Tamam herkes bir şeye inanıyor olabilir ben yahudiyim o pagana bu hristiyan falan ama neden hiçbir din birbirine saygı duymuyor. Biri bir şeye inanıyor diye niye herkes ona inanmak zorunda kalıyor? Teşekkürler Hypatia inandığından vazgeçmemeyi ne pahasına olursa olsun öğrettiğin için İskenderiye ve içinde barındırdığı birbirinden farklı 3 din pagana , hristiyanlık, yahudlilik. İlk başta pagana ve hristiyanlık arasındaki gerilim ortadadır. Hypatia başroldeki efsanee kadın, sadece düşünmek ve araştırmak için yaratılmış gibi. Toplumsal rollerin tamamıın dışında pagana dinine mensup düşünür. Hypatia birçok erkek öğrenciye ders verirken bir anda pagana ve Hristiyanlar arasında kavga çıkar. Tüm paganalar dünyanın en büyük kütüphanelerinde birine saklanırlar ancak bu gerilimde Hypatia öğrencilerini ve kölesini geri tutar. Kölesi Davus ise hypite aşık bir hristiyandır. Vali kütüphaneyi Hristiyanlara verilmesini emreder ve çoğu pagana kütüphaneden alabildiği eseri alıp uzaklaşır. Sonra kütüphaneyi yakıp yıkıp hayvanlara yuva eder hristiyanlar.Ancak Davus Hristiyanlara katılır ve Hypatia ya aşkını ilan eder ancak o bunu istemediği için onu kölelikten çıkarır. İkinci kısımda ise çoğu paganalı hristiyan olmuştur. Hatta Hypatia nın öğrencileri de çok iyi yerlere gelmiştir ancak babasını kaybetmiştir. Hypatia yine çok güzel ve başarılı filozofumuzun dünyadaki tek amacı güneş ve dünya sistemini çözmeden ölmemektir. Yeni vali ona karşı hem aşık hem saygılı eski öğrencilerinden biridir. Sonradan hristiyan olmuş ve düzeni sağlamaya çalışır. Ancak hristiyanların şimdiki düşmanı yahudiler olmuştur. Onlara eziyet çektirerek İskenderiye'den uzaklaştırmaya çalışırlar ki başarılı da olurlar. Çoğu yahudi bu süreçte hayatını kaybetmiştir. Davus da bunlar arasında bulunur ama aklı hâlâ hyptie dadır. Bir gün psikopoz incilden kadınların hayattaki rollerini ne yapması gerektiklerini ve hatta ders vermelerinin yerinde olmadığına dair olan kısmı okur. Ancak vali bu hususu kabul etmez çünkü anlamıştır ki hristiyan olmayan ve çok sevdiği kadın Hypatia için bunlar söylenmektedir. Hatta psikopoz orda hypiteyı cadı ilan eder. Vali onunla konuşur ancak hypite bunu kabul etmez ki zaten hayattaki amacı olan evrenin sırrını çözmeyi nerdeyse başarmıştır. Hristiyanlar onu öldürmeye gelir onu Davustan önce bulmuşlardır. Diğerleri onu taşlamak için dışarıya taş toplamaya çıktıklarında Davus onun yanında kalır ve anlaşarak onu sessizce acı çekmeden öldürür.









