Aşırı ağır bir bilim kurgusu yoktu ona göre bir beklentiyle izlemenizi tavsiye ederim. Müzik seçimleri olsun filmin atmosferi çok hoşuma gitti benim. Kurgu aşırı ince düşünülmemiş gibi geldi bana, kafamda sorduğum, cevaplanmayan yerler kaldı o yüzden biraz saçma gibi geldi filmin kurgusu ama atmosferi çok hoşuma gittiği için filme laf etmek istemiyorum :))) 8/10
Posts
Uzun süredir bilim kurgu izlemiyodum bi deneyeyim dedim aşırı iyiydi sonlarda şokum şaştı. Yani bu film filan değil hakaret olur buna film demek. Dümdüz uzaylı filmi sanmıştım ama zaman, boyut filan baya karıştı uzun süre sonra tatmin eden bi film oldu. Bilim kurgu seven kardesler izleyin yenur😋
Geliş 7.9/10 Dünyanın farklı noktalarında gizemli uzay gemileri ortaya çıkar. İnsanlık büyük bir paniğe kapılır. Dil bilimci Louise Banks, uzaylılarla iletişim kurmak ve onların dünyaya geliş amacını çözmek için görevlendirilir. Ancak olaylar ilerledikçe film, uzaylılarla iletişim kurmanın çok ötesinde bir hikayeye dönüşür. Zaman, hafıza, kader ve insanın seçimleri sorgulanmaya başlanır. Filmin en güçlü tarafı, dilin insanın dünyayı algılama biçimini nasıl değiştirebileceğini işlemesi. Finaline geldiğinizde daha önce izlediğiniz sahnelere farklı gözle bakıyorsunuz. Özellikle son bölümü oldukça etkileyici. İnsana hayat, zaman, kayıp ve kader üzerine düşündürüyor. Bazı anların değerini, onları kaybetmeden anlayamayız..
Filmi çok beğendim. Ancak Arrival, yalnızca bir bilim kurgu filmi olarak değerlendirilip izlenmemeli. Zaman, dil, kader, özgür irade ve insanın seçimleri üzerine kurduğu düşünsel altyapı gerçekten çok başarılı. Louise'in seçimini ise herkesin yapabileceğinden emin değilim. İnsan geleceğin belirsizliğiyle yaşamaya alışabilir ama yaşanacak acıyı önceden bilmek bambaşka bir şey. Louise yalnızca kızını kaybedeceğini değil, onun ağır bir hastalık nedeniyle acı çekeceğini de biliyor. Bütün bunlara rağmen aynı hayatı seçebilmek bana oldukça zor geliyor. Belki de bazı şeylerin değerini, sonsuza kadar sürmeyeceklerini bilmemize rağmen kaybetmiyoruz. Arrival, tam da bu çelişki üzerine düşündürmesiyle benim için çok etkileyiciydi.
sen bir siirsin ve umarim insanlik seni okur... muazzamsin...harikasin... cok cok cok iyi bir film top4dumde 2.sin seni jer seyden korumak istiyorum dvdn varsa almak istiyorum... senin gibi bir yapım gelemez daha. bu film herhalde bir 3 yildir falan watchlistimde curuyordu amy adamsi bir tek dcden bildigim icin de cok on yargılıyım oyunculuguna. bugun kahvalti yaparken acacak bir sey bulamadim amazonda babam da dedi ac bakalim neymis. abi o kadar harikaydi ki... bana diyor niye boyle uzucu bir sey actin.. Ben kıvrılmısım koltuğun kenarına zaten... anı yasamak, ve o anın tadını cıkarmak ne kadar da onemli aslında. "sana sarılmayı cok ozlemısım" 31.10.26
Başından sonuna kadar tüm hayatını görebilseydin, yine de bir şeyleri değiştirir miydin? İlk bakışta Dünya dışı varlıklarla iletişim kurma çabasını anlatan bir bilim kurgu filmi gibi gözüksede benim için asıl konu insanın zamanı algılama biçimi ve dilin yalnızca iletişim kurma becerisi dışında düşünce üzerindeki etkisini de göstermektir. Filmde geçen örneğe yakın bir örnek vereceğim. Sırf beni etkilediği için yazmak istedim. "(A kişisi ile B kişisi farklı dil konuşuyor) A kişisi B kişisine yerdeki fareyi göstererek soruyor ^Bu nedir?^ B kişisi bu sorunun üzerine ^fare^ diyor ve A kişisi o şeyin bir fare olduğunu öğreniyor. Halbuki B kişisinin dilinde fare=bilmiyorum demek." Yani bir başkasıyla iletişim kurarken sadece dil yeterli olmayacaktır. Aynı zamanda onun gibi düşünebiliyor, dünyayı da onun gibi görebiliyor olmamız lazım. Peki, siz her kötü sonuca ve acıya rağmen yine de yaşadığınız hayatı değiştirmeden yaşamak ister miydiniz? 8,5/10 Kısaca "Elleşmen guzum!"
Çok değişik bir film sonunu anlamadım. Neye baglandı ne olcaktı anlamadım.
Film en başından çocuğunu kaybetmiş bir annenin hissiyatını verince içine çekti bile ister istemez. Bir de On the Nature of Daylight çalınca tamam dedim, ya çok üzüleceğim ya da karman çorman hislerle bir başıma kalacağım. Öyle de oldu, her iki anı da yaşattı. Louise o kadar çok geçirdi ki duyguları, sanki o an ben de yaşadım onunla birlikte. Uzaylılarla her iletişime geçmeye çalıştığında strese girdim, sanki ben de onunla birlikte uykusuz kaldım. Çok çabaladı ve durumu tamamen kendi meselesi haline getirdi. Ben bu kadar çok çabalamasını kızını kaybetmiş olmasının getirdiği boşluğa yordum ama iş öyle değilmiş. Aslında henüz bir kızı olmadığını anladığımda aşırı ters köşe oldum. O andan itibaren Louise'e karşı bakış açım tamamen değişti. Onu yalnızca çok zeki veya başarılı biri olarak değil, hayatı algılayış biçimiyle de çok farklı bir insan olarak görmeye başladım. Çünkü ben olsam çoktan pes etmiştim belki de. Ian'ın da dediği gibi asıl şaşırtıcı olan uzaylılarla değil, Louise'le tanışmaktı. Uzaylıların aslında tehdit değil de hediye getirdiğine başından beri inandı ve onlarla gerçek bir bağ kurarak ilk evrimleşmeyi gerçekleştirdi. Dillerini öğrendiği anda tüm zamanları aynı anda algılamaya ve geleceği şu anda hissederek görmeye başladı. Günün birinde tüm insanlar bu dili öğrenecek ve evrimini gerçekleştirerek 3 bin yıl sonra uzaylılara yardım edecekti. İki tarafın da birbirine ihtiyacı var ve bu yardımlaşma zamanın ötesine uzanıyor. Film; zamanın döngüsel olduğu, her şeyi aynı anda yaşadığımızı ama henüz algılayamadığımız fikrini çok güzel anlatmış. Louise'in çocuğunu kaybedeceğini bile bile bu geleceği kabul etmesi de filmin en vurucu kısımlarından. Kızını kaybedeceğini bilmesine rağmen onunla yaşayacağı anlardan, ona duyacağı sevgiden vazgeçmiyor. Belki de geleceği bilmek, yaşanacak acıyı ortadan kaldırmıyor ama o acının öncesindeki her şeyi daha az değerli de yapmıyor. Ya da büyük bir kader kabullenişi sadece... Ben olsam ne yapardım diye düşündüm ama cevabı bulamadım. Çok güzel ve düşündürücü bir filmdi. Ben de zamanı bütünüyle algılamak istiyorum artık. Ama çok yorucu ve ağır bir yükmüş gibi. Neyse söyleceklerim bu kadar.
Uzaylılar çok iyi yazılmış Sinematografi yerinde kullanılmış ve anlatılmak istenen anlatılmış
Bu klasik uzay istilası olan bir film değil. Aksiyondan çok drama türünde bana göre. Gelen uzaylılar savaştan ziyade dillerini evrensel olarak armağan ediyor ve zamanı ona göre algılıyoruz. Karakterimiz de bu zaman algısıyla geleceği görüyor. Görmesine rağmen değiştirmiyor acısıyla tatlısıyla kabul ediyor geleceği. Film bence çok güzel ve zekice işlenmiş.









