Emmim ile yine sapık filmler üzerine tartışırken "Son önerdiğin çok sanatsaldı, bu sefer kendi sapık listemden devam edeceğim." dedim ama bu film bırak sapıklığı ölümüne fetiş bir film olmuş ssfsad. Cidden çok özgün aslında, bir benzeri olduğunu sanmıyorum. Çünkü trafik kazalarının verdiği heyecandan ve otomobillerin metal aksamları ile mekanize sekse yani orgazma oluşmaya çalışan mazoşist diyebileceğim insanları ele almış. Hızlı ve Öfkelinin seks sosuna bulanmış hali de diyebiliriz sdsddf. Aslında izlerken süper muazzam keyif aldığımı söyleyemem ama cinselliği sanırım buna acı da dahil insanların her şeyi fetişleştirebilmesi, cinselliği basit bir arzu değil de aslında hem psikolojinin hem fizyolojinin ötesinde açıklanamayan bir arzu olarak ele alma fikrini sevdim. Bu arada bakmayın milletin filmi yuhaladığına falan. Feeld gibi uygulamalarda benzer arzular peşinde koşan çiftlerle dolu. Neyse, modern cinselliğe dair, toplumun seks algısının çok uçlarında olan bir film. Sapkın işler sevenler emcikleyebilir. Sadece izlerken dikkat edin, bazı sahneler kendinizle ilgili istemediğiniz bazı sapıklıkların uyanmasına vesile olmasın safasfj.
Posts
vaughan: i wanna fuck sally from cars james: that is a car vaughan: there is a hole?? biz: that one friend that’s too into psychosexual media 🏎️𖦹 ׂ 𓈒 🏁 / ⋆ ۪ . ܁₊ ⊹ . ܁˖ .
“5 dakikada bir seks sahnesimi olur olum” Tam tarzım olmamasına rağmen film, bir iki sahne dışında kendini sıkmadan izletmeyi başardı. Film erotizm ve fantezilerle dolu. Yönetmen bunu felsefi açıdan ele alarak insanın bilinçaltındaki körelmiş cinsel isteklerin başka şeylere yönelmesini işliyor. Konu da temelde bu zaten. Normal cinsel ilişkiden haz alamayan insanlar, araba kazası geçirdikten sonra garip bir şekilde bu kazalardan zevk aldıklarını fark ediyorlar. Özellikle de kaza yapmış arabaları sürmek ve o arabalarda sevişmek onlar için vazgeçilmez bir hazza dönüşüyor. Film ahlaki açıdan da tartışmalı. Cinselliği bir kenara bırakıyorum, filmde yapılanların yanlış ya da doğru olduğu izleyiciye hissettirilmiyor. Kamera açıları ve karakterlerin tepkileri oldukça nötr kalıyor. Karakterler yargılanmıyor. Sonuç olarak bu tarzı sevenler filmi oldukça beğenebilir. Bana ise çok hitap etmedi.
Honestly I can't relate but like it though 🫶
Dayı bu ne mk diyip duvarı izlettiren, ite kaka bitirilen, sonlara doğru saran bir film. Hayatımda böyle tuhaf bir sey izlemedim. Amınoğlu erotizm de denebilir. Zamanımı geri verin de denebilir. Ama siz yine de aileyle izlenecek keyifli bir yapım da diyebilirsiniz kibarca.
yine sex hikayesi mi yazıyorsun feridun abiii
💩 Şimdi şöyle; Agalar, bir grup "car sex" fantezisi olan değişikler -Gezi Parkı olaylarinda elleri deri eldivenli, kemerli, maskeli olanların olma ihtimali var- bir şekilde karşılaşıp toplanıyorlar. Envai çeşit arabaların içinde -Anadol'dan tut TOGG'a kadar- sevişiyorlar. Bu sevisme işi sıkınca olaya biraz daha adrenalin katalım diyerekten kaza yapip sevişip olay mahalline DNA'larını bırakıyorlar. Sözün özü "Emniyet kemeri hayata bağlar."
Crash tam anlamıyla Cronenberg’in beden takıntısının zirve yaptığı filmlerden biri. Kaza ve arzu arasındaki tuhaf bağı kurcalarken, cinselliği tamamen fiziksel hasarla iç içe geçen bir deneyim olarak sunuyor. Filmdeki karakterler panseksüel, sınır tanımayan ve adeta bedenlerini yeniden keşfetmeye çalışan insanlar. Metal ve etin birleşimi hem rahatsız edici hem de hipnotize edici bir his yaratıyor. Cronenberg’in bu soğuk ve mesafeli anlatımı, izleyiciyi de olayların içine çekiyor ama aynı zamanda tedirgin ediyor. Baştan sona alışılmadık, ama kesinlikle etkileyici bir film.
Sado mazoşizm 101 anlatılmak istenmiş olsa da pek te başarılı olduğu söylememez. Puan sadece denedikleri içindi. Özellikle cinsellik içeren sahne detayları konuya hakim olmayı bırak sanki cinsellikten utanan yaklaşımla çekilmiş. Duygu yoksunu erken evre ergen pornosuna dönmüş.
Bu filmi anlatabilecek en iyi yorumdur. David Cronenberg, aykırı ve özgün bir yönetmen olarak sinema tarihinde adından söz ettirir. İnandığı felsefeleri, pek alışkın olunmayan yöntemlerle anlatmayı yeğler. Hemen her filminde olduğu gibi Crash filmiyle de adından olumlu-olumsuz bahsettirmeyi başarmayı bilmiştir. 1996 yılında Cannes Film Festivali’nde birçok tartışma yaratmasının yanında Jüri Özel Ödülü’nü almıştır film. Filmde, Ballard (James Spader) yaşadığı bir trafik kazası sonrasında, sokakta kaza şovları yapan ve bir oto-fetişisti gibi görünen Vaughan (Elias Koteas) ile tanışması sonucu farklı bir heyecana ilgi duyduğunu fark eder ve tuhaf bir yeraltı kültürüne eklemlenir. Psikopatolojiye dikkat çekmek isteyen Vaughan, ‘insan bedeninin modern teknolojiyle yeniden şekillenmesi’ adını verdiği projesinde gündelik hayatımızın vazgeçilmezlerinden olan arabaları, erotizm ve teknolojinin buluşma yeri olarak kullanıyor. Erotizm üzerine üretilen düşünceler, onun insana ilişkin olduğu noktasında birleşirler. Bu düşüncelere göre cinsellik doğal ise, erotizm insani bir davranıştır ve beden ancak öteki bir bedende tatmin olur. Fakat burada bu durum alaşağı edilmiştir. Ballard’ın tanıştığı dünyada, hazlarını kaybetmiş insanlar bambaşka bir arzu yaratımına gitmişlerdir ve onlar için arabalar, trafik, modifiye insanlar cinsel istek yaratma aracına dönüşmüştür. Buradaki karakterler araba kazalarıyla, kazanın olduğu sıradaki heyecan-tehlike arasındaki bağlantıyla cinsel tatmine ulaşmaya çabalayan kişilerdir. Arabaların planlanmış kazalarının yarattığı heyecan insanların cinsel hazları ile eklektik bir yapı arz etmektedir. Çarpışma, sadece geleceği doymak bilmeden yutmaya çalışan bugünün dünyasını değil, gelecek yüzyılın eğilimleri üzerine de açılımlar yapan bir film. Modern teknolojinin insanın içinde uyuyan psikopatolojiyi nasıl uyandırabileceğini, seksle teknoloji arasındaki çarpıcı birlikteliğin dehşetli yanlarını sert bir tavırla gösteriyor. Böylece, içimizde var olan ve farkında olmadığımız duygu, düşünce ve davranışlarımızdaki sorunlu bir durumun varlığını ortaya çıkarıyor. ( alıntıdır)









