Skip to content
Raf
ÇitlerMovie · 2016

Posts

Filmi izledikten sonra kendime gelemedim. Violaa bayılıyorum sana. Film biraz farklı ama oyunculuklar gayet yeterli. Filmin giriş bölümü ilk izlediğiniz de sarmayabilir ama gelişme ve sonuç bölümüne bayılacaksınız eminim. Hele ki violanın haykırış sahnesi beni mahvetti mutlaka izleyin..

🎭 “18 yıldır ben de buradaydım...” Bazı cümleler duyulmak için değil, hissedilmek içindir. Bu filmde öyle bir sahne var ki, sözlerin ardında yılların suskunluğu, görünmeyen emeği ve içten içe yankılanan bir çığlık var. Bir ev, bir masa, birkaç çocuk ve içlerine sığmayan sırlar... Görünen hiçbir şeyin gerçek olmadığı, sessizliklerin en yüksek sese dönüştüğü bir atmosfer. Gerilim sadece cinayetlerden değil, yıllarca görülmemiş olmanın acısından doğuyor. Barot House, sarsıcı olayların ötesinde, “bir kadının varlığını hatırlayışı” ile iz bırakıyor. 🕯️ Duygularını duvarların arkasına gömenler için...

Bana yer bırakmasına izin vermedim.💫 Aşırı sevgiden dolayı erkeğin yükselmesi, kendini iyi hissetmesi, bir şeyleri başarabilmesi için hayatımızı harcamasına izin vermek. Rose’un öyküsü. Her şeyi feda etmek, hayallerinden vazgeçmek. Öncelikle film sakin ilerliyor. Süresi biraz uzun. İlk bir saat diyaloglar ile ilerliyor. Troy ve Rose’un evine konuk oluyoruz. Tüm film evde geçiyor. Sonrasında Troy geçmiş yaşamını anlatmaya başladığında film akıcı hale geliyor ve sürükleyici oluyor. İnsan psikolojisini, bir olaya verilecek tepkileri çok güzel ele almışlar. Acaba ben Rose’un yerinde olsam 18 yıllık eşimin hatasını kabul eder miydim diyerek buluyorsunuz kendinizi. Sonrasında Troy’ a çok kızıyorsunuz. Neden izin vermedin ki neden Cory istediği bölümde uzmanlaşıp neden futbola gidemedi diye kızıyorsunuz. Filmin sonuna doğru ise hak veriyorsunuz. Babalarımızın bizim için hayır dediği şeylerin aslında bizim için iyi düşünülmüş ve alınmış kararlar olduğunu gösteriyor. İşin arka yüzüne bakabiliyoruz. Çitlerin yapılma nedeni ise “dışarıdaki tehlikeye karşı korumak mı yoksa içeriden çıkılmasına izin vermemek mi ?” Pek bilemiyoruz.Bir ailenin günlük yaşamında olacak her türlü sorunu görüyoruz ve gerçekliği ile gözler önüne sermişler filme puanım 7/10. ~~~~ÖZET~~~ Troy eşine aşık bir adamdır. 14 yaşında babasının tavırları yüzünden evden kaçmış ve Rose ile tanışmıştır. Kendisine bakmayı bile bilmeyen Troy bir de çocuk sahibi olmuştur. Ailesine bakmak için hırsızlık yapar ve kavgada adam oldürmeden dolayı 15 yıl hapse girer. Rose onu bekler. İşsiz güçsüz bir çocuğu olur. 34 yaşında dolandırıclık ile para kazanan bir tiptir. 18 yıllık evli olan bu çift zencidir. Ve donemın zenciler için uyguladığı ırkçılık filmde tamamen gözler önüne serilir. Troy çöpçülük yaparak geçınmeye çalışıyordur. Faturalar, geçim sıkıntısı vs derken 17 yaşında olan Cory ikinci çocuğu için iyi bir gelecek düşünür Troy ama çocuğuna hiç iyi davranmaz. Ona sen sadece bakmakla yükümlü olduğum bir çocuksun. Seni sevmek zorunda değilim vs der. Ve bunların hepsını iyiliği için yaptığını söyler. Hapishanede tanıştığı yakın arkadaşı beyaz olan Bono da vardır. Bir kadınla görüşmeye başlayan Troy ‘ u Bono uyarır. Troy eve çit yapmakla meşguldür. Ölümden kaçan ölüm içeri gelmesin diyen Troy ailesini korumak için sürekli çit işleriyle uğraşır. Fakat bu süreçte herkesi de kırar. Eşinin yanında duruşunu hiç göremez ve evdeki sıkıntılardan dolayı başka kadına gider. Onunla bir kız çocuğu olur. Rose bunu kabul etmek istemez. 6 ay eve uğramaz Troy çocuk doğunca eve gelir ve o gece çocuğun annesi ölür. Troy da oğlu Cory ile kavga eder, onu evden kovar ve artık ölüme hazırım der ve orada beyzbol sopası ile ölür. Kız çocuğu büyür. Cory donanmada asker olur. Rose kızını çok sever. O venom hayata tutunma sebebim fakat baban gibi davranacağım onun iyi olması için der ve ona kötü davranır. Gabe (amcaları) Japonlarla savaş sırasında aklını yitirmiştir ve o gün cenaze torenınde hepsi bir araya gelir. Sureklı film boyunca abisine senin adını ölüm defterinde gördüm diyip durmaktadır. Final sahnesinde ise abime sesleneceğim der ve güneş gökte belirir.

"Baba" nın hayatı nasıl etkilediğini her karakterin penceresinden izletti. Dolayısıyla tam karakterlere kızmak üzereyken onları anlarken buldum kendimi 👌🏻

1950li dönemler, öncesi ve sonrası ele alınan filmde, Denzel Washington yaşından dolayı yetenekli olmasına rağmen beyzbol oynamasına izin verilmeyen bir adam. Tabi bunun bir nedeni de siyahi olması. Hayatı bunun gibi binbir türlü sorunla geçiyor. Aile kurduğunda ise oğlunu kendinden daha iyi olabileceğini düşündüğü şekilde eğitmeye çalışıyor. Karısı tam olarak vefakâr, zeki ve anlayışlı bir kadın. 1950lerde olabileceği kadar tabi. Genel olarak Washington'un yaşadıklarıyla ilerleyen bir film. Çünkü karakterimiz her şeyi kontrol etmek isteyen ve motamot yaşayan yaşanmasının gerektiğine inanan biri. Bana göre müthiş bir film. Geçenlerde burada birine daha önermiştim. Denzel Washington ve Viola Davis muazzam oynamışlar filmi. Film boyunca tek bir evin içinde bütün bir Amerikan dertlerini izliyorsunuz. Çok çok kaliteliydi. Denzel Washington'un filmde duraksamadan konuşma sahneleri, düşünmeden ya da sadece tecrübe ettikleriyle anlatması, hayal olarak gördüklerini gerçekte yaşamış gibi anlatması en çok da kendi hikâyesini anlattığı sahneler harikaydı. Çok fazla monolog ve diyalog var filmde. Ben böyle filmleri eğer konusundan sapmıyor ve ilmek ilmek örülüyorsa çok seviyorum. Sanki bağcıklar gibi, bir delikten geçiyor bir ip, sonra diğeri onun üstünden geçiyor, sonra öbürü tekrar geçiyor öne... Filmde bu tür bir örüntü yaratmak bence çok kaliteli bir şey. Üstelik durağan bir film için çok daha zor bence. Çünkü izleyiciyi filme çekecek ekstra bir aksiyon dram yok. Bence herkesin izlemesi gerekiyor. Vaktinizi ayırın ve izleyin derim. Gerçekten kaliteli ve vaktinize değecek bir iş. Sinema izlediğinize tatmin olacağınız bir yapım.

"Çitler bazen içerdekileri dışarıdakilerden korumak için, bazen dışardakileri içerdekilerden..." . . Oyunculuklar o kadar şahaneydi ki tüm duyguları izleyiciye geçirebiliyor. Gabe amca çok güzel karakter. Ve etkilendiğim o kadar sahne var ki sayamam. (Spoiler vermeyi sevmiyorum.) Şu iki kelimeyle özetleyeyim filmi:Şairane ve sanatsal.

Ben nasıl bir film seyrettim arkadaş Bırak Denzel abiyi Viola yı Gabriel i. Bahçedeki ağaç , sandalye evin giriş basmakları, evin mutfak tezgahı bile harika oynamışlar. Film herkese hitap etmiyor fakat ben bayıldım. Zaten bu kadar kısıtlı alanda çekilen bir filmde oyunculuklar muhteşem olmasa film sıkar insanı. Rose nin peki benim hayatım deyip ağlarken oynadığı sahne, önünde saygıyla eğiliyorum.

İlk yarısını izlerken neler yazacağım az çok oturmuştu kafamda, ikinci yarısı ile bütün hepsini çöpe attım, finali ile sil baştan. Film neredeyse bir ailenin yaşadığı evin çatısı altında ve arka bahçesinde olup bitiyor. Tempo (bir sahne haricinde) hiç düşmüyor ve göz önünde olan her karakter rolünün hakkını fazlası ile vermiş. Aile bağlarına önem veren, kuşak çatışmasına dönem şartlarının çerçevesinden bakmak isteyen (ki neredeyse bugünden hiç bir farkı yok), aile dendiğinde akıla gelen değerlerin aşağı yukarı hiç bir kültürde fark gözetmediğine tanıklık etmek isteyen herkes özellikle ailesi ile birlikte oturup seyretmeli bu filmi. Viola Davis "The Help" filminde nasıl gözlerimi yaşarttıysa yine aynı şekilde bu filmde de oyunculuğu ile hem göz doldurdu hem de göz yaşarttı.

Bir parkta üzerinde “Yalnızca beyazlar içindir!” yazılı bir bankta otururken, kendi kendime ırkçılığa karşı olduğumu anımsatmanın faydası yoktur. İdeoloji deyim yerindeyse, kafamda değil oturduğum banktadır. Terry Eagleton

Everyone has a shelf. What's on yours?

Continue with Email