Esat Burak KÖPRÜLÜ (@burakkpl80)

Nereden başlamam gerek bilmiyorum. Filmden çıktık. 10 dakika arkadaşımla konuşamadım. Nutkum tutuldu resmen. Bugüne kadar çok fazla film izledim. Bir çoğunun ismini bile hatırlamıyorum. Muhtemelen 500ün üstündedir. Kaliteli ve çok büyük işler izledim bir sürü. Oppenheimer, GELMİŞ GEÇMİŞ DÜNYANIN EN…devamıNereden başlamam gerek bilmiyorum. Filmden çıktık. 10 dakika arkadaşımla konuşamadım. Nutkum tutuldu resmen. Bugüne kadar çok fazla film izledim. Bir çoğunun ismini bile hatırlamıyorum. Muhtemelen 500ün üstündedir. Kaliteli ve çok büyük işler izledim bir sürü. Oppenheimer, GELMİŞ GEÇMİŞ DÜNYANIN EN İYİ FİLMİDİR. Herkesle tartışırım bu konuyu. Herkesle konuşurum. Hiç problem değil. Çünkü birçok kişi en sevdiği filmi yazacak buraya. Ancak olaya hem objektif hem subjektif bakmak gerekiyor. Benim en sevdiğim film hâlâ Inception fakat dünyanın en iyi filmi kesinlikle Oppenheimer. Muazzam bir sinematografi. Muazzam bir hikâye işlenişi. Muazzam müzikler. (Bu konuya açıklık getirmem gerek ki, filmde şarkı diyeceğimiz bir tane parça yok. Hepsi film müziği veya enstrümantal. Bu şekilde başarmış olmaları inanılmaz.) Oyunculuklar muazzam. (Oscar en iyi yönetmen, erkek oyuncu ödülü çoktan Christopher Nolan ve Cillian Murphy'e verildi bile) Şunu söylemeden edemeyeceğim. İkisi arasında seçim yapmaya kalkışmak bile vizyonsuzluktur. Bugüne kadar böyle keskin ifadeler hiç kullanmadım ama çok büyük bir gerçek bu. Oppenheimera rağmen Barbieye gidenler, yaptığınız şeyden haberiniz yok. Sonrasında gittiyseniz de ne kadar büyük bir pişmanlık yaşayacağınızı tahmin edebiliyorum. Filmin sıkıcı olduğunu söyleyenlerin beklentisini biliyorum ama çok anlamsız ve saçma beklentiler bunlar. Klasik bir Nolan filmi değil bu. Ancak Nolan filmi olduğunu gösteren türden bir film. Senaryoyu az çok bilenler aksiyon, macera, savaş beklediler belki fakat filmin ismi bile bu beklentilerle alakasız. Film atom bombasını konu almıyor. Film Robert Oppenheimer'ı konu alıyor. Hatta o kadar usta bir iş olmuş ki, Oppenheimer'den bile daha önemli bir konu edinmiş kendine. Filmin duygu ve düşünce karmaşası o kadar iyi yansıtılıyor ki, neyi benimseyeceğinizi şaşırıyorsunuz. Arkadaşım filmden çıktıktan sonra bana şu soruyu sordu: Sence atom bombası atılması haklı mıydı haksız mıydı? Bu soruyu cevaplamak uzaktan bakanlar için çok basit olsa gerek. Fakat filmin etkisi öyle büyük, öyle kudretliydi ki, insana bu tarz sorular sordurttu. Yapılabilecek en iyi son bu filmde. Çünkü hem müziğin son vuruşları, filmin size verdiği hislerin tümü, oyunculukların hissettirdiği yüklü anlam, geri dönüş tekniğinin kusursuzluğu, merakınızın en büyük olduğu sahneye dönüş... Gerçekten neresinden baksanız muazzam şeyler çıkıyor. Filmin prodüksiyon, hazırlık kısmı zaten Nolan gibi bir yönetmen olunca otomatik olarak çok büyük şeyler çıkıyor. Filmi izlerken her anından keyif aldım. Her an içimden 'İşte sinema filmi bu!' dedim. Filmin her sahnesinde gerilebiliyorsunuz. Nolan yaşanmış bir konuyu, her ne kadar zaten gerici ve korkutucu bir gerçek olsa da, gerici havayı o kadar iyi yaşatmış ki, bakıp bakıp mutlu oluyorsunuz, bu filme denk geldim diye. Söylenebilecek o kadar güzel iltifat şekli var ki filme dair, her seferinde şaşıp kalıyorum. Saygılarım, minnettarlığım sonsuz bu filme karşı. Teşekkür ederim Christopher Nolan. Dünyanın en iyi filmini, benim zamanıma denk getirdiğin için.

burakkpl80 2 days ago

Cesur Yeni Dünya

Aldous Huxley

79 Gönderi

Benim için Fahrenheit 451'den sonra en önemli kitap olabilir. Çünkü edebi zevkimin ve kalemimin şekillendiği kitapların başında gelir. Bir ütopyanın aynı zamanda bir distopya olabileceği fikri ve tabi tam tersi de olma ihtimali, her iki kitapta da var. Burada ise…devamıBenim için Fahrenheit 451'den sonra en önemli kitap olabilir. Çünkü edebi zevkimin ve kalemimin şekillendiği kitapların başında gelir. Bir ütopyanın aynı zamanda bir distopya olabileceği fikri ve tabi tam tersi de olma ihtimali, her iki kitapta da var. Burada ise ütopya içindeki bir distopya anlatısı var. Elbette kitabın içinde size propaganda dilinde anlatım yaptıkları için başta bir güzellemeyle okuyorsunuz. Ancak Aldous Huxley gittikçe sarpa saran şeyleri o kadar doğru zamanda anlatmış ki, tam kitaptan sıkılıp reklam sayfası gibi oldu diyecekken bir şeyler de sorun çıkıyor. Bir iki şey ters gidiyor. Mesela kitabın ilk 20-30 sayfası evreni size anlatmaya çalışıyor. Bu sırada insanların o günlerde nasıl ilişki kurduğunu da anlatarak sizi hikâyeye ısıtıyor aslında. Burada önemli olan nokta Aldous Huxley 'nin ya da çevirideki edebi metinin oldukça anlaşılır olması. İnsanların bu nüansları kaçırmayacağını düşünüyorum ki ben bizzat romanlarda bunu kolaylıkla yaşıyorum. Roman okurken kavrama eşiğim çok yüksek değildir. Bu kitapta bunu yaşamamış olmak kitabın başarısı olsa da, bir yandan tabi ki derinliği düşürüyor. Günümüzde bir zararı olmasa da kendi ekosisteminde bir eksi. Fahrenheit 451'in bu kitaptan farkı da biraz bu. Orada sizi çelişkiler diyarı beklerken, burada çoğu zaman anlıyorsunuz neyin neden olduğunu ya da ters gittiğini. Polisiye kitaplarına çok benziyor aslında distopyalar. Sadece sizi geren noktası farklı oluyor. İkisinde de tahmin edilemezlik ya da dikkati başka yere çekme farkı bir çok şeyi belli ediyor. Neticede kitapta insanlık çok ileri gidiyor bir sürü ırk cinsiyet tarzı kavram karmaşalarını toptan çözüyor ancak bambaşka toplumsal ve bireysel problemleri doğurmuş oluyorlar. Sizler de bunları anlamak için çabalıyorsunuz kitap boyunca. Alt metnini böyle özetleyebilirim. Benim için apayrı bir yeri olması sebebiyle puan verdiğimde yüksek veririm ki bana göre çoğumuz için çok kaliteli bir eser. Ancak bir kitap gurusu için bu o kadar da doğru olmaz. Eğer rafınızda edebi derinliği katman katman olan yüzlerce eser varsa, bu kitap size kolay gelecektir. Çerezlik olacaktır. Fakat ben ve benim gibiler için bence çok çok iyi bir eser. Kesinlikle herkese tavsiye ederim

burakkpl80 2 weeks ago

Bir Ömür Nasıl Yaşanır

İlber Ortaylı

97 Gönderi

Hocamız vefat etmişken bende ayrıca önemi olan kitabını paylaşıp yâd etmek gerek diye düşündüm. Bu kitabın önemi ilk başta hocaya bizzat imzalatmış olmam. Hatta imza atarken yanındaki Ayşe Kulin ile sohbeti ve bir yandan kurabiye yemesi hâlâ gözümün önündedir. 2…devamıHocamız vefat etmişken bende ayrıca önemi olan kitabını paylaşıp yâd etmek gerek diye düşündüm. Bu kitabın önemi ilk başta hocaya bizzat imzalatmış olmam. Hatta imza atarken yanındaki Ayşe Kulin ile sohbeti ve bir yandan kurabiye yemesi hâlâ gözümün önündedir. 2 saatlik bir kuyruk sonunda imza almıştık. Bilmiyorum bir daha kimin için beklerim ama inanılmaz bir sıraydi. Bu kitabı imzalatırken ismimi tam anlayamamıştı benim başta. "Ney?" Diye bir refleks vermişti yanındaki asistana stres olmuştum sonrasında çok komiğime gitmişti. İsmimi "d" ile değil "t" ile yazması da önemliydi çünkü herkes d ile yazıyordu o zamanlar ki hâlâ yazan var. Mutlu etmişti açıkçası. Asıl ikinci kısmı ise bu kitapta yazanlar ve seçme şeklim. Abimle gitmiştik imzaya ve onda kitapları var hocanın, bende fuardan bir kitabını alırım ve imzalatip okurum demiştim. Yeni çıkmıştı bu kitabı da. Sonrasında kitabı imzalattiktan sonra yolda okumaya başladım ve kitap okumaya dair farklı bir süreç ve hayatıma dair de önemli şeylerin başladığıni anladım. Çünkü kitap bir söyleşiden ibaret. Hocaya sorular soruluyor ve hoca da açıklamaya çalışıyor. Açıklamaları o kadar keyifli ve anlaşılır ki, insanlar onu dinlerken yaşadığı kafa karışıklığıni asla yaşamazlar. Programlarda çok fazla bilgi birikiminin iki taraflı kurbanı olunuyor çünkü, ancak kitapları her zaman iyi bir şekilde kaleme alınmıştır hocanın ki bu da öyle olmuştu. Sosyal bilimlere dair ilgimi, kendimde gördüğüm bir potansiyele dönüştürdüğüne inandım o günden sonra hep ve bunu unutmadım açıkçası. Nereden geldiğini hatırlamak derler ya, bu da bir tür öyleydi. Neticede küçük vir çocuk hayatında ne olacağına neci olacağına karar veriyor gibi düşünebiliriz. Herkesin kendince hikayesinin olduğu, sesine, tonuna, sinirine, gülmesine aşina olduğu, kendine has ve daha önemlisi "bize" has bir insan İlber Ortaylı. Bu anı ve bana dokunduğu kısımla da kendisini ve kitabını buraya yazmak istedim.

burakkpl80 2 weeks ago

Kasaba

Seren Yüce

22 Gönderi

Bence fena bir dizi değildi. Genel hava ve atmosferini beğendim. İzleyiciye yansımasında iyi iş yapmışlar. Senaryosu vasattı bence. Bitirdikten sonra "peki, yani tamam" dediğimi hatırlıyorum. Efe karakterini derinleştirmek istemişler en çok, başrol olduğu için ama bence olmamış. Sürekli farklı yerlerden…devamı

burakkpl80 4 weeks ago

Filozof Yahudi ve Hıristiyan Arasındaki Diyaloglar

Petrus Abelardus

1 Gönderi

Kesinlikle çok keyifli bir kitap. İsminden dini bir beklentiyle önyargılı yaklaşmak yanlış olur hatta. Aziz Petrus'un bu kitabı müthiş bir misyoner felsefesi örneği. Karakterlerin dini vizyonları ve misyonları gereği sohbetlerini ele alıyor kitap. Zaten adı da yüzden diyaloglar. İnce de…devamı

burakkpl80 1 month ago

The Lincoln Lawyer

Michael Connelly

19 Gönderi

4. Sezon güncellemesi: ilk 3 sezon için yorumlarim alt paragrafta. Bu sezon hikâye başrolün bizzat suçlanmasi üzerinden ilerliyor. Her ne kadar spoiler gibi hozukse de tüm sezonun tek temel hikayesi ve bunu fragmanda dahi verdikleri için spoiler bildirimi koymak istemedim.…devamı4. Sezon güncellemesi: ilk 3 sezon için yorumlarim alt paragrafta. Bu sezon hikâye başrolün bizzat suçlanmasi üzerinden ilerliyor. Her ne kadar spoiler gibi hozukse de tüm sezonun tek temel hikayesi ve bunu fragmanda dahi verdikleri için spoiler bildirimi koymak istemedim. İlk 3 sezondan en temel farkı karakterimizin bizzat kendini savunma çabası. Tabi bu süreçte hukuki olarak başka avukat da savunuyor kendisini. Ancak çok güzel sürprizler var ve en güzel yanı da, aile ici ilişkiler ya da sosyal ilişkileri çok düzgün bir seviyede tutmuşlar. Bunu ahlaki olarak değil, dizinin hikâyenin tadını kaçırmaması açısından söylediğimi vurgulamalıyım. İlk 3 sezonda da benzer bir şey vardı ama bu bölümdeki "kenetlenme" ruhu daha çok hoşuma gitti. Bir de başrol bizzat çok kibirli ve egolu bir karakter doğası gereği. Bunun getirdiği bazı üstten bakan sahneler oluyordu yine doğal olarak. Fakat bu sezon bizzat kendi işin içinde olduğu için karakteri daha mütevazı yapmışlar. Ayrıca gerçek Mickey Haller'a da dönüyor nihayetinde bu sebepten güzel. Dizinin sonu biraz gereksiz uzatıyorlar hissiyatı oluşturdu fakat ilk eski eşi ile ilişkisini tamamen kişisel nedenlerden beğendim. (Dizide karakter uyumu ve tamamen oyuncu uyumundan çok yakıştırıyorum teknik bir nedeni yok) Bunun dışında avukat olmamasına rağmen daha küçük davalara bakılması ayrıca keyifliydi her zamanki gibi. Lorna'nın enerjisi ilk 3 sezon olduğu gibi aynı keyifle devam ediyor. Gerçekten harika bir karakter ve oynayan oyuncu müthiş oynuyor bence. Kitapları okumadım o konuda yorum yapamam ama senaryodaki Lorna ile %105 uyumlu falan oyuncu. Yan rol başarısı çok iyi olduğu için dizi yine sırıtmıyor sıkmıyor kendinden soğutmuyor. Bence ana hikâyesi sağlam olduğu sürece bu kemik kadroyla 3-4 sezon daha çekilebilir fakat izleyip göreceğiz. Genel haliyle beğendiğim bir sezondu tatmin oldum. Tek sorun gelecek sezonu bekleyecek olmam... 3 sezon, her sezon 10 bölüm aşağı yukarı. Fakat üstümden tır geçmiş gibi. Bittikten sonra fark ettim ki (sezon finali devam edecek kesin) Amerika'da hukuk cidden yorucu. En azından büyük şehirlerde hatta eyaletlerde cidden çok yorucu ve zor. Diziye dönecek olursak, dizide her sezon 1 ana dava ele alınıyor. Bunun yanında bir sürü yan dava var ve çoğu keyifli hatta diziye anlam katan davalar. Bu da güzel çünkü yan davaları öyle iş olsun diye koymamışlar. İzlemesi en zor sezon 3. Sezondu bence. Duygu yoğunluğu, hikâye derinliği, davanın gidişatı derken bence en yorucu ve aslında keyifli olanı son sezondu bumum yaninda şunu söyleyebilirim, diziyi izlerken acıkiyorsunuz. Sürekli yemekler yeniyor ve hepsi acayip güzel duran şeyler. İsimleri falan da öyle. Hani bizde şey vardır, biz halktan bir iş yapıyoruz demek için böyle halk ağzıyla kelime kullanırlar, güya onların içindeymis gibi hareket eder yemek yerler. Klişedir, dünyalar güzeli kızı esnaf lokantasına götürür erkek ve kız çok beğenir falan . Olmayacak şey değil ama hiç samimi gelmiyor. Bu dizide benzer şeyler yaşıyoruz ama çok daha farklı ve gerçekçi bence. Diziyi izlerken en çok puan yükselten şey, savunma avukatınin başrol olduğu diziyi izliyor olmamız. Yani suçluyu da hatta büyük oranda suçluyu savunan bir adam. Ya da başka bir deyişle, yasaların veya hayatın müvekkiline adil davranmadığıni savunuyor. Bu da izleyeni, işi bu olmayan ve doğal olarak böyle düşünmeyen birini çok çelişkiye düşürüyor. Sezon sonları da harika bitiyor. Ama dizi bitmediği için yeni sezonu bekleyen biri için zor bitiyor. Kesinlikle tavsiye ederim. Oyunculuk konusunda da fena iş yapılmamış. Başrol kesinlikle harika. Ama o adamın boyu kaç Allah aşkına ya. Cidden çok uzun adam. Yeni sezonu bekliyorum şimdi. Çok keyifli ve iyi bir işti. İzleyin kesinlikle. Ne uzun, ne sıkıcı, ne bunaltıcı ne de klişe. İyi seyirler. İyi geceler.

burakkpl80 1 month ago

Yaşamak

Akira Kurosawa

27 Gönderi

@luxoynuyom'un tavsiyesi ile izlediğim tek Japon filmi. Çok iyi niyetli olduğum için izlemeyi tercih ettim. Sonrasında konuşuruz ederiz dedim ama pek öyle olmadı. İşin gerçeği filmi de beğenmedim. Konuşsaydık o Kurosawa sever olarak beni linçlerdi muhtemelen. Neden sevmediğime gelirsek tam…devamı

burakkpl80 1 month ago

Mektepli Cellat

Pavel Kohout

1 Gönderi

Müthiş bir eser. Solcu aktivist insanların romanları bana hep sürrealist gelir. Kendi içindeki gerçekçiliği beni hep kaybeder bir yerde. Bunu onları bilerek okuduğumdan demiyorum. Çoğunun siyasi görüşünü çok daha sonra öğrendim ama buna rağmen artık anlayabiliyorum kimin hangi kafayla yazdığını.…devamı

burakkpl80 1 month ago

Coriolanus

William Shakespeare

2 Gönderi

İlginç bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Shakespeare ve eserlerinin temel anlatısı bir yana, çevirideki devamlılık çok enteresan. Yazarın dilinden anlayan ve iyi bir anlatıda çeviren biri var işin başında bu yüzden Shakespeare anlamak daha kolay bence. Bu kitabın farklı bir yayınevi…devamı

burakkpl80 1 month ago

The Lord of the Rings: The Rings of Power

Jason Cahill

72 Gönderi

2. Sezon güncellemesi: Aslında fena olmayan bir sezondu. 8 bölümde o kadar çok şey anlattılar ki parça parça, kafam çorba olmadan izlediysem demek ki basit ve kitapları okumayanların anlayacağı şekilde anlatılmış. Ki bu durumda benim için iyi haber demek. Bu…devamı2. Sezon güncellemesi: Aslında fena olmayan bir sezondu. 8 bölümde o kadar çok şey anlattılar ki parça parça, kafam çorba olmadan izlediysem demek ki basit ve kitapları okumayanların anlayacağı şekilde anlatılmış. Ki bu durumda benim için iyi haber demek. Bu sezon Galadriel'e daha da gıcık olduğumu söylemem gerek. Sanırım oyunculuk batmaya başladı biraz. Sürekli tabiri caizse meymenetsiz bir surat, gözler sürekli kısık, sürekli Sauronu yenecem, beni kimse kontrol etmiyor ben müziklere bağlı değilim falan deyip durdu. Elrond ve Arondir karakterlerini elfler özelinde çok sevdim onun dışında Hobbitte ve Yüzüklerin Efendisinde hiç sevemediğim elflere antipatim daha çok arttı. Bir de ilgimi çeken şey, bilmediğim için belki, Cücelerin dağı yani Khazad-Dum ile Elflerin mekanı Eregion sanki İstanbul-Kocaeli mesafesinde. İnsanlar bugün İstanbul'da marmarayla daha yavaş geçiyor diğer yakaya hatta. Dizide 5-6 farklı hikâye anlatılıyor 3-4 farklı bölge geçiyor, 2 tanesi birbiriyle sanki dipdibe gibi gidip geliyor herkes bu mesafeyi, diğer 2-3 tanesinde ise kaf dağına çıkıyor herkes sanki. Mantıksız hissettirdi açıkçası. Sauronu oynayan adam çok iyi oynamış Sauronu ve onun ideolojisini çok güzel yansıtmışlar karaktere senaryo üzerinden. Oyuncunun "hilekâr" tarzı da çok iyiydi ve Sauronun gerektiğinde ne kadar güçlü olduğunu göstermesi iyi olmuş. Bir de son olarak, Adar reisime yazık oldu ona üzüldüm. Dizideki en karizmatik karakter olabilir. League of Legends oynayanlar bilir siyah Viego gibi bir şey. Hikâyesi de benziyor zaten. Elfler dışındaki hikâyeler çok yavaş ilerlediği için onları ayrı ayrı anlatmayacağım ama bana göre Numenor'un yani Isildur'un babasının hikâyesi çok cılız kalmış çok havada. Eğer ki bir sonraki sezon daha fazla izleyeceksek sorun yok ama çok havada nolursa olsun. En tatmin edici ama bir yerden sonra "hadi artık kıvrandirmayin" dedirten yer ise dizinin sonunda Yabancı'nın ismini öğrenmesi ve filmleri izleyen bizlerin de bir şeyleri anladığını hissettiği andı. Nori karakterini çok sevdim ben. Çok tatlı ve sırıtmayan bir şirinlikte yapmışlar keyifli bir karakter. İlk sezon sevmemiştim. İnsanları sadece kitaplardan alıntılar olmadığını kanıtlamak ve filmleri izleyenleri bağlamak için oraların 'bunların hikâyesi ne" kıvamında anlatı çabaları güzel olmuş ve ben çok faydasını gördüm. kitaplarını yalayıp yutanlar diziyi sevmemiş büyük oranda ama bende böyle bir şey yok yüzeysel bir orta dünya bilgimle genel anlamda keyif aldığım bir diziydi. Sezon sezon gelişmeleri aktaracağımı umuyorum. (Alt kısımda ilk sezona dair yazım bulunuyor) Kitabı okumadığım içindir belki ama diziyi kötüleyenleri pek anlayamadım. Bence çok güzel diziydi. Filmi veya kitapları gibi efsane olacak düzeyde değildi belki ama bence gayet başarılıydı. Bazı karakterlerin siyahi olması falan çok gözüme batmadı da açıkçası. Ben dizinin atmosferini, müziklerini, hikâyesini ve gizemini çok sevdim. Çok da şaşırtıcı şeyler oluyor dizide üstelik. Veya çok önceki tarihler olduğu için bizim izlediğimiz dönemki karakterlerin ilk başlarını görüyorsunuz. Bence yüzüklerin efendisi evrenine dair çok iyi bir girişti. Bölümler biraz uzun gibi olsa da hiç bakmadım ne kadar kaldı diye. Aşırı büyük beklenti ile gelmiş olmasının zararını yaşadı sanırım dizi. Bir tane mantık hatası gördüm net şekilde o da Galadrielin 165 kadın gibi olmasıydı. Filmlerde kadin 2 metre burada çok kısa duruyor. 300 yaşından sonra mı uzuyor bu kadın o biraz saçma olmuş hakikaten. Oyunculukların çoğu iyiydi bence. Bir iki kişiyi çok beğenemedim ama genel anlamda iyiydi. Bence kesinlikle izlenebilir bir dizi. Eğer çok hâkimseniz evrene belki o yüzden beğenemeyebilirsiniz dediğim gibi bilmiyorum o kadar ama bence izleyin derim.