Ergenken dışlanma korkusu kadar kabul edilebilir bi duygu yok sanırım ya. Çünkü hepimiz yaşadık. Başta biraz kızdım ama sonra anlamaya çalıştım bi noktada anladım da ama sonra tekrar kızdım ve bu kısır döngü devam etti film boyu.
Posts
bitireli 1 saat oldu bitirdiğimden beri ‘people you know’ şarkısı eşliğinde duvarı izleyip ağlıyorum, şarkıyla çok bağdaştırdım film zaten beni mahvetti…izleyiciye bu kadar geçen bir filmin resmen konuşulmadan, hislerin anlatılmasına ihtiyaç duyulmadan yapılmasına ayrı hayran kaldım..çok ince detayların olduğu derin bir filmdi…
14 bu film bugun beni oldurmeye calisti.. gercek anlamda kahroldum. bilmiyorum zaten bugun pek iyi degildim ustune bu filmi izleyince salya sumuk agladim olmek istedim. leonun o kolu kırıldıgı anda aglamasi ve alci cikarken o kaybı kabullenisi cok uzdu beni aglamaktan helak oldum. yemekte reminin babasinin da nasilsin sorusu karsisinda aglamasi.. olm boyle filmleri bizi oldurmek icin mi yapiyosunuz. leonun kendini suclu hissetmesi o yas sureci o kadar guzel islenmis ki. oyunculuk da muthis onun aglayamadıgı her sahnede ben agladım.
-"Sen küçücük bir ördek yavrususun, yumurtadan yeni çıktın. Gözlerini dünyaya ilk kez az önce açtın. Bütün ördekler sarıdır. Ve sen de sarısın ama diğerlerinden çok daha güzelsin. Sen özelsin. Bir gün yola çıkmaya karar veriyorsun ve bir kertenkele ile karşılaşıyorsun. Hayatında hiç kertenkele görmediğin için kertenkelenin ne olduğunu merak ediyorsun. Kendi kendine bu kertenkelenin garip olduğunu söylüyorsun. Ama ondan hoşlanıyorsun çünkü tıpkı senin gibi onun da çok özel bir rengi var."
So sad
EN SEVDİĞİM FİLM AĞLATTI
Close , Léo ve Rémi, on üç yaşında iki yakın arkadaştır. Aralarındaki sevgi dolu bağ okul arkadaşlarının alaylarına hedef olunca, Léo toplumun erkeklik normlarına uymak adına dostundan uzaklaşır. Bu uzaklaşma beklenmedik bir trajediye yol açar. Film , erkek çocukluğu, homofobi, suçluluk ve yas gibi temaları şiirsel bir sinematografiyle işler. Çiçek tarlaları, mevsim dönüşleri ve sessiz doğa görüntüleri, karakterlerin içsel değişimini simgeler.
İzlerken bir çok duyguyu beraber yaşadığım çok güzel bir filmdi. Çevrendeki insanların sözleri bir arkadaşlığı nasıl etkiler onu da çok iyi bir şekilde izliyen kişilere aktarabilmişler. Herkesin izlemesini tavsiye ederimm 🤍🤍
Ergenliğin eşiğindeki iki en iyi arkadaşın, sınıf arkadaşlarının kibrit çakmasıyla alev alan yaşamlarını konu edinen film. Ne yaşasan da hayatın bir şekilde devam ettiği, durmayıp hızla akarak insanın da o akıntıya kapıldığını çok iyi anlatan bir filmdi. Ters köşe olmuştum, çünkü film hakkında hiçbir bilgim olmadan izledim.
Close, çocukluk kadar saf ama bir o kadar kırılgan bir şeyin nasıl dağıldığını çok sade anlatıyor.








