Ratings
Cast
Categories
Country
More
Description
When a renowned architecture scholar falls suddenly ill during a speaking tour, his son Jin finds himself stranded in Columbus, Indiana - a small Midwestern city celebrated for its many significant modernist buildings. Jin strikes up a friendship with Casey, a young architecture enthusiast who works at the local library.
Comments
- İlayda Y.
Yaşayan birine iyi gelmek için ya da neredeyse ölü birini yolcu etmek için kendi adımlarından ödün vermenin ortak huzursuzlukları var. Sonunda her ikisinin de adımlarını atmış olmasına çok sevindim. Aynalı sahnenin kamera açısına resmen aşık oldum. Sakin bir film olmasına rağmen duygusal olarak yoruldum. Herkesin işini çok iyi yaptığı bir çalışma olmuş 👌🏻
- marulzelSpoiler alert
- ÖzgürceSpoiler alert
- settique
Estetik açıdan gözü ve ruhu rahatlatan ve yavaş temposuna rağmen şahsen benim sıkılmadığım güzel bir film. Columbus’da yaşayan ve annesiyle ilgilenmek zorunda olan bir genç bir kız ile ünlü bir mimar olup ölüm döşeğinde olan bir adamın son anlarında yanında olmak için Columbus’a gelen oğlunun arkadaş oluşu ve ikisinin çeşitli mimari yapıları ziyaret ederek yaptıkları diyalogları anlatıyor kısaca. Oyunculuklar ve diyologlar aşırı doğaldı ve karakterler ilginçti. İzlemenizi öneririm ben çok beğendim :)
- Wolvi
Columbus nedir biliyor musunuz... Modernizm ve postmodernizm ile birlikte ruhsuzlaşan ve bireyselleşen, içine kapanan insanın çığlıklarıdır. 21. Yüzyılın yaktığı ağıttır. Parçalanmış duyguların mimariye yansımasıdır... İşte böyle bir film Columbus. Din hakkında sohbet yapılan bir sahnede "duyguları olan modernizm" diyordu babası ölmek üzere olan Jin. Çağımızın geldiği noktada, din ile birlikte duyguların da üstüne toprak atıldı. Tüketim toplumunun kendini iyice makineye vermesi ile birlikte resmen "Ağlamayı özledim!" ben diyor yönetmen. Ve son 5 dakikada, Casey'nin annesi ile beraber olan duygu seli ardından da arabada göz yaşlarını tutamayarak ağlaması; bizimse bunu arabanın dışından, hıçkırık seslerini duymayarak sanki bir yaprakmışız gibi doğa gözüyle bakmamız çok hoştu. Yanlış anlamayın. Film duygusal değildi; sadece ben bu çıkarımları yaptım... Sakinlik istiyordum ve bu film bana iyi geldi. Belki size de iyi gelir :)?
- Tuğçe
Meditasyon gibi bir filmdi... Öyle ki filmin sunduğu sinematografi ve fondan usul usul çalan o müzik insanın ruhuna terapi gibi geliyor. Farklı hayatların ortak kadere denk düştüğü iki farklı hayatı yaşayan karakterlerin "Columbus" şehrini seyir hâlleriyle birlikte diyaloglarını izliyoruz film de. Annesinin hastalıklı hâliyle kendi hayatından bile feragat etmiş bir genç kız ve babasından gereken ilgiyi görememiş bir gencin denk düşen hayatları, şehrin karmaşasından sığındıkları mimari yapılarla birlikte eşlik ediyor. Film before serisini anımsattı bana, bir etkilenme olduğunu düşünüyorum. Filmdeki sohbetler tamamiyle mimari, mimari kültür üzerineydi. Keşke kitaplar üzerine olsaydı... :( Bu filme dair yapılan yorumlardan birisi sıkıcı, boş olduğuna dairdi. Açıkçası ben boş, hiçbir şey anlatmadığını düşünmüyorum. Evet durağan bir film, bir olay yok. Fakat bu filmde insanların ki hassaten içe kapanıklı yapıda olan insanların kendi samimiyetlerine bulaşmış insanlara dair bağları anlatılıyor. Anlama karşın susuzlukları... Ki özellikle de şu çağa ithafımdır bu film.
- Beril Su
Bu filmin bu platformda bu kadar az izleyeni olmasına çok şaşırdım. Güzel bir filmdi ♡

