Film harikaydı izlemesi oldukça keyifliydi aralarındaki aşk,çocuğun ilk önce nefret edip sonra aşık olması kızında ilk aşık olup sonradan kendini uzaklaştırmaya çalışması çok tatlıştı sonu çok güzeldi fakat keşke sonda kız çocuğu öpseymişşş
Posts
Aynı çevrede yaşasanız hatta evleriniz karşılıklı olsa bile bir insanla aranızda uçurum olabiliyor. Bu film aşktan ziyade bana insanların birbirlerini anlamaktan ne kadar uzak olduğunu düşündürttü. Bryce ve Juli'ye baktığımızda birbirlerini anlamalarını bekleriz. Aynı çevrede yaşıyorlar, yaşları birbirlerine yakın, özlerinde ikisi de iyi insanlar. Ama Bryce filmin sonlarına kadar Juli'yi anlamıyor. Bu anlaşılmamanın sebebini ise aile yapılarına baktığımızda görüyoruz. Juli hiçbir şeyden korkmayan, açık iletişim kuran ve hayallerini gerçekleştirmek uğruna çabalayan biri. Bu özellikleri ailesinde de görüyoruz. Anne babaları hem kendileri hayallerini takip ediyor (babasının resim yapması gibi) hem de çocukları hayallerini takip ederken onları destekliyorlar (Mark ve Matt'in müzik kariyerlerini desteklemeleri gibi). Aynı zamanda Juli iletişim kurmayı ve ilişki kurmayı da ailesinden öğreniyor. Film boyu ailesi onunla açık iletişim kuruyor. Üzüldüğünde yanında olup duygularını hiçbir zaman küçümsemiyor. Bu davranışları Juli'de de görüyoruz. Juli, Bryce'ı cesurca sevip bir kere bile açık iletişim kurmaktan vazgeçmiyor; onu sevmediğini söylediğinde dahi. Böyle bir ailede büyüyen Juli'nin aksine Bryce o kadar şanslı değil. Ailesindeki en büyük sorun babası. Babası zamanında bir müzik grubunda saksafon çalan ama sonra bu hayalini devam ettirmeye cesareti olmayan biri. Ve bu kendini gerçekleştirememe onda öfke ve nefret hissini ortaya çıkarıyor. Film boyu şikayet ettiği şey Richard Baker'ın resim yapması. Konu apayrı bir şey olsa bile o konunun suçlusu Richard'ın resim yapması oluyor. Bu cesareti Juli'de de gördüğü için içten içe ona da öfkeli. Hatta benzer cesaret Chet'te de var ve babasının onunla ilişkisi de çatışmalı. Bu durumu aslında günlük hayatta da çok görüyoruz. Kendini gerçekleştiremeyen, pişmanlıkları çok olan yaşlıların genç nesile karşı bir öfke ve nefreti oluyor. Bunu yapmayan yaşlılar ise genellikle gençlere karşı daha umutlu oluyorlar. Bryce'ın Juli'yi sevmesi ve anlaması ise Chet'in ona daha farklı bakmayı öğretmesiyle ortaya çıkıyor. Böylelikle film, bir insanın bile düşüncelerimizi, bakış açımızı, hayatımızı ne kadar çok değiştirebileceğini gösteriyor. Kitap okumanın önemi de bence buradan geliyor. Kitaplar sayesinde normal hayatta karşılaşamayacağımız kadar fazla sayıda ve türde insanla tanışıyoruz. Beni daha 18. dakikasında ağlatan sıcacık bir film. Aşkı, arkadaşlığı ve aile bağlarını incelikle, gerçek hayata yakışır şekilde anlatıyor. Oyunculuklar ise muazzam. Juli ve Bryce'ı oynayan oyuncular da çok iyi seçilmiş. Herkese öneririm.
Bİ ON DAKIKA DAHA CEKSENIZ NE OLURDU cok tatli bi filmdi uzun zamandir film izleyemiyodum cerezlik bir seylerle baslayayim dedim izlemesi cok keyifliydi iki cocugun bakis acisindan aile,arkadas ve ask iliskileri yansitilmis,ikisinin aynı olaylari kendi iclerinde bu kadar farkli yorumlamasi cok tatliydi,kasabalari ve evleri bile cok guzeldi julia gibi kiz cocuklarini izlemeyi cok seviyorum,bryce'in karakter gelisimi cok az bi surede bile guzel islemisler son sahne cok hostu ama gercekten bi bes,on dakika daha cekebilirdiniz ya
Bana çocukluğumu hatırlatan inanılmaz güzel bir filmdi. Aşk hakkında çok bir fikrimin olduğunu söyleyemicem ama o heyecanı hatırlatması çok tatlıydı. Juli nin doğa sevgisi de alıp götürdü zaten.
Çok güzeldi. İnsan büyüdükçe aşkmış sevgiymiş unutuyo bence. Ya da tüm kontrolü beynine bırakıyo kalp sadece ritim tutuyo. Arada böyle ritmi değiştiren şeyler izlemek iyi hissetiriyor.
Bayıldım çok iyiydi. Bu sene izlediğim 4. Rob Reiner filmi oldu, daha önce hiç bir filmi izlememiştim ama izlediğim hepsini de çok sevdim özellikle de bunu Açıkçası filmin hikayesi çok iyi değildi normaldi, anlatım şeklide öyleydi ama karakterlerini çok sevdim. Juliede o kadar çok kendi küçüklüğümü gördüm ki çok etkiledi, o güzel zamanlar bir daha gelmeyecek maalesef. Ne güzel dert ettiğim bir şey yoktu her gün farklı bir şeyle eğleniyordum ama şimdi bakınca çok hızlı geçtiğini fark ettim. Fark etmemin nedeni de son zamanlarda çocuklarla fazla vakit geçirmem, daha sanki hepsi bir kaç ay önce daha bebekti hepsinin küçücük olduğunu hatırlıyorum ama şimdi kocaman oldu hepsi, onların öyle olduğunu görmek iyice küçüklüğüme özlem duymama neden oldu. Hayatımda şu ana kadar geçirdiğim zamanların onlar olduğunu düşünüyordum ama şimdi o zamanların benim peakim olduğundan korkuyorum, ya bir daha ondan iyi bi hayata sahip olamazsam diye korkuyorum ama bilmiyorum hayat ne getirir. Neyse dediğim gibi Julienin karakterini çok sevdim o ağaç kesildiğinde benim ağaçlarımdan birisi kesilmiş gibi hissettim, onun üzüntüsü anlatılmaz maalesef şu hayatta yapılabilecek en kötü şeylerden birisi bi ağacı kesmek bence. Ve Cheti de çok sevdim biraz dedemi hatırlattı, tabii dedem o kadar anlayışlı bir insan değildi çoğu zaman ama eğleniyordum küçükken onunla bahçede yaptığımız şeyler sayesinde. Filmin romantik tarafıysa neredeyse hiç etkilemedi. Bryce izlediğim en gıcık ve en salak karakterlerden biriydi, sinirimi bozdu film boyunca. Genel olarak hayatımda öyle bir duyguyu hiç hissetmediğim için böyle aşk hikayelerinin komedisi ya da güzel bir hikayesi yoksa çok eğlenemiyorum maalesef. Özetle güzel bir çocukluk hatırlatan film oldu ve tam da izlemem gereken bir zamanda izledim sanırım o yüzden mutluyum daha önce izlemediğim için
izledigim en guzel ask filmlerinden asiri tatlilar nasil bu kadar uyum yakaladiniz kizin bakis acisi cok guzeldi kalbini yrrim girl cocuga basta asiri sinir olmustum cunku hislerini az olsada biliyordu ama yinede kizdan nefret ediyormus gibi hareket ediyordu basindan beri o ilgiyi icten ice sevdigi belliydi cok guzeldi bu detay fakat kotu davranmasi icin bi sebep degil yani sonradan hatasini anlayinca isinmistim harbiden cok tatlilar ya her iki tarafinda gozunden izlemek benim icin bi saheser olmasi icin bile yeterli of neden bu kadar yarim bitti agliyorum
Bu film çok tatlıydııı, izlediğim en iyi gençlik aşkı filmlerinden biri olabilir. Genel olarak çok akıcıydı, filmi iki karakterin bakış açısı ile izlememiz çok güzel olmuş şahsen olayları anlama ve kim ne hissediyor açısından gayet işe yarar bi yöntem. Yer yer güldürdü, yer yer bu kadar olmaz dedirtti ahshhaahshk ama kıza hayran oldum çok doğaldı çok etkileyiciydi 10 üzerinden 8 veririm bu filme. Kırdığım iki puanı da klasik klişe olan şeyler için kırdım neyse ben yorum yazamıyorum ya bb
“Bir resim, parçalarının birleşiminden farklıdır. Kendi başına bir inek sadece bir inektir; çayır sadece ot ve çiçeklerden ibarettir. Ağaçların arasından süzülen güneş de yalnızca bir ışıktır. Ama hepsi birleştiğinde ortaya büyülü bir şey çıkabilir." Film insanlara parça parça değil, bir bütün olarak bakabilmeyi anlatıyor. Saf ve masum bir büyüme hikayesiydi. Sakin bir şey izlemek isteyenler için birebir.
14/100 Uzun zamandır izleme listemde olan ve nihayet izleyebildiğim o film. İzlerken huzurlu hissettiren ve süresi itibariyle de yormayan bir filmdi. Olayları karakterlerin ağızlarından sirayla aktarmalari güzeldi. Bryce'in babasının davranışları film boyunca gercekten iğrençti. Oysaki bazen dışarıdan görüp yargiladigimiz, kötüledigimiz şeylerin arka planında neler yaşandığını bilemeyiz. Ve filmin ilerleyen anlarında da görmüş olduk. Karşındaki kişinin küçümseyici düşünceleri filmde de gördüğümüz gibi birbirlerini seven, nazik bir aileyi bile tartışmaya kavgaya sürükleyebiliyor. Juli'nin anne ve babasının o kavga sahnesi o yönüyle bize bunu aktarıyor. Sonuc olarak her ne kadar Bryce başlarda tavırlarıyla sinirlendirse de filmin sonu gayet güzel bitti.








