

Ratings
Categories
Distributor
Country
More
- Director:
- Sitisiri Mongkolsiri
- Duration:
- 2 Hour 10 Minute
- IMDb
- tt22695402
Description
A talented young street-food cook pushes herself to the limit after accepting an invitation to train under an infamous and ruthless chef.
Comments
- Amatris
Genel olarak Açlık, sadece gastronomi üzerine çekilmiş bir film değil; modern dünyanın “daha fazlasını isteme” takıntısını eleştiren bir yapım. Film bittikten sonra aklımda kalan şey İnsan gerçekten neye aç? Başarıya mı, paraya mı, takdire mi, yoksa hiçbir zaman tam olarak doymayacak olan egosuna mı? Şef Paul karakteri oldukça karizmatik olmasına rağmen, başarının bedelini insanlığından vazgeçmek olarak gören biri. Onun mutfağında disiplin ile korku arasındaki çizgi neredeyse tamamen silinmişti. Gerçek başarı insanı kendinden uzaklaştırıyorsa gerçekten başarı sayılabilir mi? Başrol karakteri Aoy ise filmin en gerçekçi tarafıydı. Daha iyi bir hayat kurma isteği çok anlaşılırdı. Ancak yükseldikçe karşısına çıkan dünyanın dışarıdan göründüğü kadar kusursuz olmadığını fark etmesi, bence filmin en güçlü mesajlarından biriydi. Bazen ulaşmayı hayal ettiğimiz yer, sandığımız kadar mutlu bir yer olmayabilir. Şef Paul’un geçmişi üzerinde daha çok durulsaydı neden bu kadar acımasız biri olduğunu anlayabilirdik bence orayı fazla kısa kesmişler.
- Yusuf Emir Yılmaz
Böyle çılgın şef sahneleri görünce bu film bana “The Menu” filmini hatırlattı. Fakirlikten gelen başarı hikayelerine alışkınız. Kızın mutfakta kendi pişirme stili üzerinden ilerleyerek kendini geliştirmesi güzeldi. Yani bidaha olsa izler miyim hayır ama sevmedim de diyemem sadece bu film için 2 saat 10 dakika bana biraz uzun geldi. Teşekkürler
- Maria
İzlerken gerçekten çok etkilendim. kamera açıları, senaryonun işlenişi… hepsi beni resmen büyüledi. oyunculuklara diyecek söz bulamıyorum, inanılmazdı. Sınıf ayrımcılığını anlatma şekli de bence çok güçlüydü. sadece sona doğru biraz fazla drama kayıyor ama buna rağmen filme bayıldım. "fakirler açlığını dindirmek için yer. ama insan yemekten fazlasını satın alabildiğinde.. insanın açlığı dinmez, onaylanmak için, özel bir şey için, özel deneyimlere açlık çekerler."
- Maksude
Sosyal statü farkını anlatan konusunun açlık olduğu ve bolca mesaj veren bir filmdi.Fakat filmde o kadar üstünlük kibirlik hakimdi ki filme adepte olamadım kız kendi yolundan şeflik deneyimine ilerliyor fakat şefin yaptıklarını kendi altında çalışanlara uyguluyor nerede buradaki empati o kısmı çok sorguladım.Bu filmi izliyecekler bir yandan karakterlere sinir olabilirsiniz bir yandan karakterlerin önceki yaşamlarını görünce onlara hak verebilirsiniz bazı konularda sizi çok ortada bırakan bir film.Kısacası bu filmin sonunda anladığım en önemli ders Aile herşeydir.Bir tık kısa sürmesini istedim olaylar sürekli aynı tekrarlanıyor gibi geldi onun harici güzeldi sürükledi sıkmadı zaten altyazı olduğu için sürüklüyor. 7/10
- Agness
“Açlık (2023)” Tayland yapımı bir film. Toplumdaki sınıf farkını mutfak üzerinden ele alıyor. Yoksul bir mahallede aile restoranında çalışan Aoy’un, zenginlere hizmet eden Şef Paul’ün ekibine katılmasıyla gelişen hikaye, onun onay arayışını gözler önüne seriyor. Özellikle Aoy ve Şef Paul karşı karşıya geldiğinde, yemek yapmak güç olarak daha belirgin şekilde yansıtılıyor. Yarışmada Şef Paul’ün eti havada pişirdiği sahne bence çok etkileyiciydi ve güçlü bir atmosfer oluşturmuş.Genel olarak fena bir film değil.
- thesevda_Spoiler alert
- F.D.
Gözlerimi ayırmadan izledim. Tokat gibi bir filmdi. Konusu, senaryosu çok orijinaldi. Kapitalizmin ve sosyal adaletsizliğin karanlık yüzünü yemek tercihleri üzerinden işlemişler filmde. Fakir olanlar yemeğe açtır ama zenginler prestijli görünene ve özel olmaya. Onların artık karnı doymuştur bunu düşünmeye ihtiyaçları yoktur. Küçük, lezzetsiz, tuhaf sunumlu ve doyurucu olmayan ama pahalı porsiyonlarla daha özel, daha zengin, daha güçlü olduklarını herkese göstermek isterler. Açlık içinden gelen başroldeki şefler de zenginlere bu istediklerini vermeye çalışır. Film oldukça akıcıydı. Tavsiye ederim.
- A
Baş karakter kızımızın noodle lokantası vardır aile lokantası sokak lezzetleri gibi.Bu kızın yolu ünlü bir şefle kesişir.Bu şef akıl alınamayacak kadar zenginlere özel yemekler yapmaktadır ve bu zenginler şefe tapmakta her yaptığını zevkle yemekte.Ama şef çok aksi çok sert bi insan kısaca olay bu ikisi etrafında gelişiyor. Güzeldi yemekli filmleri seviyorum.Bazen şefin yaptığı yemekleri yerlerken iğrendim çok pis yiyorlardı.Şefin yaptığı yemekler zenginler için statü haline gelmiş.Ama yapım aşamalarını vs izlemek eğlenceliydi.Gerilim atmosferi hakimdi filme.Üst sınıf ve alt sınıf ayrımı çok fazlaydı.Zaten verilmek istenen mesaj da buydu zaten.Baya yavaş tempolu. 🍜Asıl kazananlar daima en çok acı çekenlerdir. 🥢Özel olduğu için mi pahalı yoksa pahalı olduğu için mi özel? 🥩Yediğin şey sosyal statünü gösterir 🍖Fakirler açlığını dindirmek için yemek yer ama insan yemekten fazlasını satın alabildiğinde insanın açlığı dinmez onaylanmak için özel bir şey için özel deneyimlere açlık çekerler 5/10
- nisak0
Basrol adam çok kasintı Kız hiç biseye ses cikarmiyo maldi sonda biraz daha detay verselerdi mis olurdu
- Wolvi
"Mutfakta Demokrasi Olmaz" Bu filmin hakkını nasıl yemişler nasıl... Açlıklarını bu filmin hakkını yiyerek gidermişler resmen. İnanamıyorum. Imdb puanı 6.6 olmasını hakaret olarak görüyor ve gram umursamıyorum o puanı. Karşılaştırma yapmak huyum değildir ancak 2022 yapımı The Menu filmine övgüler yağdırılırken bu öylece kalakalmış. İkisi de yemekler üzerinden topluma dair eleştiriler yapıyor. Yanlış anlaşılmasın ben Menu'yu Anya Taylor-Joy ile birlikte beğenmiştim fakat Tayland yapımı "Hunger" ı çok farklı buldum ve etkilendim. 15 kişilik doğum günü davetinde ince detaylarla bezenmiş, görünümü için büyük özen verilmiş soslu yemeğin zenginler tarafından iştahla, afedersiniz hayvansı bir içgüdü ile yenilmesi dikkat çekiciydi. Kapitalizmde alt sınıfın binbir emekle çalışıp - Bifteğin ipince kesilmesi, yağda kızartımının hassas bir dengeye sahip olması gibi- üst sınıfa yaptığı sanatsal sunum. Sunuma diyecek yok ama zenginler gerçekten bu gösterişli yemekleri lezzeti için mi yiyorlar? Yoksa şefi adeta bir tanrı belleyip bu pahalı yeme organizasyonunu bir inanç haline mi getiriyorlar? Başkarakter Aoy'un babası bir yerde şöyle dedi: "Modern dünyayı hiç anlamıyorum. Özel olduğu için mi pahalı yoksa pahalı olduğu için mi özel?" Bana kalırsa filmin anlatısı ikinciyi kuvvetli kılıyor: Pahalı olduğu için özel. Şef Paul tüm bunları bilmiyor mu? Kendisi çalışanlarına katı davranan, kimine göre psikopat denilebilecek bir adam. Ününe de diyecek yok, zenginler onun adeta kölesi hâline gelmişler. Sunacağı yemekleri ilgiyle bekliyorlar. Paul, sistemi tamamıyla çözmüş birisi; fakirleri de aşağılamıyor. Aksine kazandırıyor. Etin ve balıkların en tazesini yoksullardan elde ediyor. Böylelikle Robin Hood tersine işliyor bu sefer: Fakirlerden alıyor, zenginlere veriyor. Ona göre yenilen yemekler, insanın statüsünü belirliyor. Aoy, büyükannesinin noodle tarifinden bahsederek içine sevgisini katmış diyor. Ama Şef Paul: "Sevgisini mi katmış? Bu, yoksulluktan kaçamayanların ürettiği bir bahane." deyiveriyor. Şef Paul'a göre fakirlerin gösterişli yemeklere ihtiyacı yok çünkü yaşamak için yiyorlar. Açlığa karşın bir tür mücadele, ilkellik ile besleniyorlar. Kendisinin şeflik mottosu daha çok, doyumsuz zenginlerin kendisine diz çöküp yemek yapmasını dilemeleri üzerine kurulu. Aslında zenginlere itaat etmiyor, yaptığı yemeklerle onları kendisine kul ediniyor. Hatta bir süre sonra gözü yasa bile görmüyor... Aoy'un Paul'un ekibine katılması ve daha sonra gerçekleşenler yani tüm bu mutfak yolculuğu bir kimlik arayaşına dayanıyor. Ait hissetmek ve değer görmek istiyor. En büyük hedefi "Özel" birisi olmak değil miydi? Ancak onun beklediği şey şatafat ve görkemli sunumlar eşliğinde çılgına dönmüş insanlar değildi. Oyuncunun yaşananlara karşın bazen sessizlik içinde kalması, içsel çatışmasını da yansıtıyordu. Aynı zamanda, hırsın insanı getirdiği noktayı da tüm saflığı ile özetliyordu Aoy. Filmin sonundaki dans sahnesini hatırlayalım, yemekler bir köşede. Partide herkes iç içe geçmiş gibi, yemekler ikinci planda bile değil belki. Ama kamera sokaktaki insanlara yöneldiğinde, daha farklı bir anlam kazanıyor yemekler; Yediklerin sosyal statünü belirler lafına geliyoruz kısacası. Zenginler, yalnızca tat ile sınırlı kalmayıp görsel bir hazzın peşine düşüyorlar. Onlar için "açlık" hiç sonlanmıyor. Bir sınırsızlığı ifade ediyor. Gerçek manada açlık, başarıya olan açlık ve zenginlerin gözlerini döndürmüş açlık. Film bu üç türle karşımıza çıkıyor aslında. Ben filmdeki performansları çok iyi buldum. Bir Tayland filmini böylesine ilgiyle izleyeceğimi sanmıyordum. Nitekim kulağa karmakarışık gelen dilleri bile beni rahatsız etmedi, filme öylesine odaklandım. Kusursuz demek istemem elbette çünkü senaryonun gidişatı ve karakter motivasyonuyla olumsuz eleştiri de alabilir vaziyette. Ama bütüne baktığımızda sonuyla birlikte benim beğenimi kazandı. Hiç sıkılmadım, kapitalizm, sınıf ayrımı, eşitsizlikler gibi mesajları da gayet yerindeydi.






