Ratings
Categories
Country
More
- Director:
- Sinan Çetin
- Duration:
- 1 Hour 45 Minute
- IMDb
- tt1783311
Description
A moviemaker hands in a script for an arty production in order to receive film funds. Due to political reasons beyond his reach, his film is not provided with a certificate of accreditation. But a true moviemaker never gives up.
Comments
- florynn
"-Bir sabah uyandınız ve birileri diyor ki size, sabah kahvaltısında zeytin yemek yasak. Ne olurdu? +Sabah kahvaltısında zeytin yemeyiz. -Yanlış! Her yasak kendi isyancısını yaratır. Zeytinseverler bir örgüt kurarlardı. Üzerinde zeytin dalı amblemi olan bir bayrakları olurdu. Zeytinlere özgürlük diye bir marşları olurdu belki. Şimdi soruyorum size; zeytinseverler ayaklanıp dağa çıksa, dağa çıkan mı suçlu, yoksa zeytini yasaklayanlar mı?" Harika bir film her sahnesi çok çarpıcı çok etkileyici. Beni etkilemesinin nedeni ise gerçek hayata ışık tutan bir yapıt olması. Emrah rolündeki Öner Erkanın oyunculuğa da bir başka tabii. Duygu aktarımı harika film boyunca yer yer gözlerim doldu. 80’leri anlatan bir film hâlâ günümüzde de izlerini taşıyan olaylardan bahsediyor. - “Yasalar her zaman masum değildir müzeyyen hanım”.
- emjan
Devlet nedir? Bize hizmet etmek zorunda olan bir alet, bir ütü, şofben gibi bir şey değil midir? Hiç kutsal ütü olabilir mi?
- cemo
Devletin gri dosyalardan ibaret küçük tanrıçası. Kağıdın üzerinde imza yetkisi olan, ama ruhu fosilleşmiş bir ilah. Adı Müzeyyen. Radyoda klasik Türk müziği dinlerken insanları kağıtla öldürebilecek bir memur. Bürokrasiyle orgazm olanlardan. Damarlarında mürekkep akıyor. Kendi başına bir tür cezaevi müdürü. Ama duvarları yok. Tel örgü yok. Gardiyanlar yok. Sadece belgeler, damgalar ve “Uygun Değildir” mührü. Senin film çekmek istemen, onun gözünde kamusal düzene tehdit. Yani atom bombası üretmeye çalışıyorsun, sandığı şey bu. Sanat dediğin, onun gözünde steril olmalı. Mikropsuz. Mesajsız. Kahraman ölmemeli. Sistemi sorgulamamalı. En fazla iki tebessüm, bir ders. Bitti. Müzeyyen ne mi iş yapıyor? O, Kültür Bakanlığı’nın sansür kurulu yetkilisi. Ama bu sadece kâğıt üstünde. Gerçekte ise hayal avcısı. Ruh celladı. Yaratıcılığın boğazına devlet ipi geçirip, yavaş yavaş sıkan bir kamu görevlisi. Senaryo senin kanınsa, Müzeyyen onun pıhtılaşma faktörü. Film daha başlamadan öldürüyor seni. İzleyiciye değil, Müzeyyen’e yaranmak zorundasın. Çünkü onun damgası olmadan, senin fikrin yeraltı çöplüğünde çürür. En çok da şunu söylüyor: “Ben sadece görevimi yapıyorum.” En korkunç cümle bu. Dünyayı yakan herkesin ortak savunması. Naziler, soykırımcılar, teknokratlar. Ve Müzeyyen. Emrah ne kadar çırpınırsa çırpınsın, onun gözünde sadece bir paragraflık bir sapmadır. Toplum düzenine karşı bir kırmızı kalem hatası. Ve sonunda şunu öğreniyorsun: Bazen bir filmi çekmek, cinayet işlemekten daha zor....
- bö
yasalar her zaman masum değildir MÜZEYYEN hanım. gerçekler de çoğu zaman masum olmayabiliyor her isyancının reddettiği bir norm vardır hayatta. Gerçeklerin (yasaların)canımızı acıtmadığı yarınlara…:)
- tuna
-bugün benim kurtuluş günüm. +Ne kurtuluşu? -Hani olur ya,Sivasın kurtuluşu,Erzurumun kurtuluşu…sadece şehirler özgürleşmez Müzeyyen.insanlar da özgürleşir. Her yasak kendi isyancısını doğurur. “Farkında mısın müzeyyen hiç bir iş yapmayan biriyle devletin hiç bir problemi yok.” -babaya yalan söylenmez. +senin kanunun benim hayatımdan daha mı değerli baba.
- bade56
Devlet birgün kahvaltıda zeytin yemenizi yasaklarsa ne yaparsınız bu kurala uyar mısınız...
- Helen
Bu ülkede hiç birşey yapmayana dokunmaz devlet çok doğru ayaklandıran her olay engellenmeye mahkumdur🪶
- selimenuryildiz
Filmde Sinan Çetin otobiyografisinden kesitler sunmaktadır. Babasının adının Mehdi oluşu ve gümrük muhafaza memuru olması, kendisinin eczacılık okumuş olması aynı zamanda yönetmenlik mesleğini icra ediyor oluşu gibi.. Oldukça etkileyici bir filmi. Bir solukta izledim. Sonunu çok daha farklı bekliyordum sadece. Müzeyyen yerine kendini cezalandırmasına üzüldüm. Bu filme ek olarak Pardon filminin de izlenilmesini şiddetle tavsiye ediyorum.
- aliarabaci
80’li yılların Türkiyesi’nde ilk filmini çekmeye çalışan genç bir senarist. Emek, kavga, mücadele.
- 012.
Herkesin bir filmi izledikten sonra aklında kalan bir repliği olur ya hani işte kağıt filminin her* repliği insanı saatlerce düşündürebiliyor. Her replikten birer film daha çıkar diyebilirim :)



