Film şüphe üzerine kurulmuş ve bunun üzerinde dönen bir senaryo. Şüpheyi en iyi anlatan şey kordur sanırım ve filmde bizim içimize de kor düşürmeyi başarmış. Eşine şüpheyle yaklaşan Cemal içindeki şüpheyi durdurabilecek mi yoksa şüphe bir kor gibi içini yakmaya devam edecek mi? Filmin karanlık çekilmesi beni rahatsız etti. Işıklandırma ve kamera açıları güzel değildi bence. Filmin ortasındaki sahne geçişlerinde siyah ekran gelmesi de rahatsız ediciydi. Sahne geçişleri ve kameranın sürekli yön değiştirmesi de filmi izlemeyi zorlaştıran bir etkendi. Kameranın sürekli yön değiştirmesi filmde sürekli kafanı bir ona bir ona çeviriyor gibi hissettiriyor. Filmde çok kısa konuşmalar ve iletişimsizlik iyi yansıtılmış. Duygu çok iyi anlatılmış. Bir duygu beyaz perdeye ancak bu kadar iyi aktarılırdı. Senaryodaki kesik kesik cümleler de duyguyu anlatmayı başarmış. Filmin finali de etkiliydi. Şüphenin finalde de yok olmaması şüpheyi şüphe yapan şeydir herhalde. Ancak karanlık ve durağan yapım izlemeyi sevmeyenler için sıkıcı ve bunaltıcı bir film olabilir. Sanat filmi izlemeyi ve o karanlık atmosferi izlemeyi sevenler bir şans verebilir.
Posts
Zeki demirkubuz dan yine içinizi sıkacak bir film. Film kimin ne istediğini bilmeyen karakterler ve kafalardaki bir sürü soru işaretleriyle nası olacaksa olsun edasıyla akıp gidiyor. Herkes kendi hatalarıyla kendine dünyasını dar ediyor. İtiraf etseler sonucu ne olursa olsun bundan daha huzurlu biter.
Sıkılarak izlediğim doğrudur. Emine karakterinin ben bu kadar daktilo gibi güzel İstanbul Türkçesi konuşmasını sevmedim. Hikaye gerçekçi yaşandığına eminim çünkü bu konuyu ben çok duyuyorum çevrede. Ama sanat filmi yapmak için karanlık ve ruhsuz yapılmış film bence. Sevemedim önermem
Halen "Yeraltı, Kader ve Masumiyet" filmleri kadar beni etkileyen bir filmine rastlayamadım Zeki ağabey'in. Bu filmde de; itiraf, üçüncü sayfa , c blok,bulantı ve bekleme odasında olduğu gibi; arkadan gelen televizyon sesleri sayesinde kendinizi o odada kaosu izleyen biri gibi hissedebiliyorsunuz. Bu filmde de ihanet eden bir kadın karakterimiz mevcut. Erkek erkeği bokundan tanırmış sözüne "yine" bu filmde de hak vermek mümkün. Fırsatını bulan simsarlar bir anlık şüpheye düşeni yakalayıp bu deyimi daima haklı çıkarıyor, keşke bu sadece filmlerde olsaydı ama maalesef değil. Ek olarak kamera açılarına bakınca, bazı sahneleri Testo Taylan'ın kameramanı mı çekti acaba? Diye düşünmeden edemedim( TV yansımasından çekim, yerden çekimler, pencere yansımasından çekimler..) Zeki Demirkubuz ağabey'in tüm filmlerini izlemeye ant içtiğim için eksik kalsın istemedim, çokta yormadan akıp geçti. Seriyi tamamlamak için izlenebilir.
Uhh gerçekten uh, iki gündür ZD filmleri izliyorum ele aldığı konular hep aynı, bu bir sorun değil tabi ama filmleri incelemeyi zorlaştırıyor. Bu filmi diğerlerine kıyasla daha basit buldum kafada bir sürü soru işaretiyle final yaptı. ZD standartlarında basit film, yoksa ortalama bir film olurmuş. Oyunculuklar senaryonun açmazlarını toplasa da Emine'nin aşırı sessizliği ve her şeyi kabullenişliği ziyadesiyle irrite etti beni. Bunun yerine diğer ZD filmlerini izleyin geçin ZD sarmıyorsa benzer senaryo üç msymun filmini izleyin(NBD-Nuri Bilge Ceylan) iki sevişme iki dayak sahnesi görmemiş olursunuz ha sevişme demişken aniden gelen 5sn.lik sevişme sahnesi ve bunun öncesi, sonrasının olmaması da yönetmenin(ZD) bir açığı.
İçeriği ve konusu hoş olmasa da işleniş ve dikkatli bakıldığında verilmesi gereken mesajı alabildiğiniz de sizi pişman etmeyen bir yapım olur diye düşünüyorum. İnsanlar olarak bazen çok fazla büyük konusuyoruz ki buna ben de dahilim. Dilin kemiği yok ve bazen ağzıma geleni şak diye ortaya atabiliyorum. O yargılayıp lafını ettiğim şeyleri de hep hayatımda full hd izledim. Nereye bağlayacaksın elif diye soracak olursanız şuraya bağlayacağım. Filmde cemal karakteriyle beraber buram buram şüpheyi, toksikliği, iletişimsizlikten doğan sorunları ve bunun ruha yansımalarını görüyoruz. Emine karakteriyle birlikte yapılan yanlışın içe nasıl bir rahatsızlık verdiğini görüyoruz. Cemal gibi bir eş olunca veya bize gösterilmeyen başka etmenlerden dolayı içe pısan bir kadının ruh halini de görmüş oluyoruz. Çokça neyin ne olduğunu bile bile görmezden gelmeleri de. Ahlaki açıdan bunların ne kadar yanlış olduğunu biliyoruz ama gelgelelim böyle hayatlar var ve yaşanıyor. Böyle şeyler izlemekle ahlaksız olmuyoruz. Tamamen zihniyet meselesinden ibaret bu. İnsanın kendi düşünce tarzında biten bir durum. Aynı şey çoğu zaman Kurtlar Vadisi içinde yapılıyor. Mafyaya özendirme, kavga gürültüye iteleme gibi gibi. Aklı başında bir insan kv izledikten sonra mafyacılığa bürünmediği gibi bu gibi filmleri izledikten sonra da ahlaksızlığa bürünmez. Bir şeylere bürünmek isteyen insan durup dururken de bürünür dizi film izlemesine gerek yoktur. Karakterlerin normal bir ruh hali olmadığı yaşadıkları şeylerden dolayı zaten belli. Bazı şeyler biz insanlar ibret alalım diye vardır. O yüzden dizi ve filmlerin bu yönden yafta yemelerini hoş bulmuyorum açıkçası. Bizim ülke de evlilikler çoğu zaman kolay kolay bitmez. Bunca yılın hukuku var denir, çoluk çocuk var denir, aman elalem duyar da ne der denir. Yani denir de denir. Bunların farkındalığı ile veya belki de o rutin hayatın vermiş olduğu konfor alanı ile boşanmak istemez insanlar. Şimdi durduk yere düzenim bozulmasın diyebilir. Bence karakterlerde biraz bu da vardı. İnsanoğlu görmezden geldiği zaman neleri neleri sineye çekiyor onu gördük. Tabi bu sineye çekişin bir de ruh haliyle çıkışı var. Benim kendimi ve çevremdeki insanları sorguladığım bir film oldu diyebilirim. Çoğu zaman yapıcı bir karakterim olduğundan cemalin o iletişimsizlik durumu beni çok gerdi. Aşırı toksik bir insandı ve ben bir kez daha böyle insanlarla uğraşmak yerine yalnızlığı yeğlediğimi fark ettim. Bazı filmlerden direkt açık açık mesaj vermesi beklenmez ve beklenmemeli de. Bence Zeki bey bazı şeyleri de bizim düşünmemizi istemiş. Veya farkında olduğumuz ama sineye çektiğimiz şeyleri görmemizi istemiş. Çünkü bazen farkında olup göz ardı ettiğimiz şeyi başkasından duyuca gözümüz açılır. Gibi gibi daha çok madde sayarım. Filmde sevmediğim şeylerden birisi de Ziya karakterinin aşk kavramıydı. Öyle bir şey hissettirilmedi çünkü. Ziya demişken insanların başka bir yüzünü de gördük aslında. Belki herkesin çevresinde böyle biri vardır. Emineye karşı oldukça nazik olan bu adam kendi eşini yerin dibine gömdü gömdü çıkardı. Tabi sonradan ona karşı da mantıklı bir şekilde konuştu ama aklıma o sahnede direkt "dışardan gördüm yeşil türbe içine girdim estağfurullah tövbe" bu atasözü geldi. Böyle filmlerde benim işime yarayan bir şey de var. Karakterlerin olaylar karşısında ki tepkileri, beden harakateleri ve mimikleri takip edildiği zaman insan kendi hayatında da insanları daha kolay tahlil edebiliyor. Akıl okuma diye bir süper güç olmasa da bu konuda kendini geliştirmek akıl okuma süper gücüyle eş değer bir şey bence. Ziyanın o hiçbir şey yokmuş gibi profesyonel duruşu ama sorduğu soruların inceliği ile de şüpheye mahal vermesi. Emine'nin korkudan dut yemiş bülbüle dönmesi. Cemalin farkındalıklarla beraber korkunçlaşan yüz hatları. Gözleriyle adeta neler oluyor diye haykırıyordu. Velhasıl kelam bazı filmler için bakış açısı biraz değiştirilmeli. Filmde ki olayların hiçbirisini savunmuyorum ama ben bundan ne çıkarabilirim diye bakmamız gerekiyor diyerekten keyifli seyirler diliyorum.
İzlemeyerek kendinize bir şeyler katabilirsiniz.
Emine karakterine çok yüklenildiğini düşünüyorum ve bunda sessiz ve pasif oluşunun çok etkisi var bence. Aynı senaryoda daha çirkef, entrikacı, rahatça arkadan iş çevirebilen bir karakter olsaydı (merve aksak gibi) emine karakteri ikon olarak bile görülebilirdi diye düşünüyorum. Daha çok emine ve ziyaya sövülmüş ama ben genel olarak cemale sövdüm açıkçası. Bu kadar pasif kalıp karının kahramanı olmayı bekleyemezsin cemo.
Film genel olarak yavaş yavaş ilerlesede iç içe geçmiş ilişkileri zaafları çaresizlik ve fedakarlığı çok başarılı bir şekilde ele alıyor sahneler ve diyaloglar insanda derin düşünceler oluşturuyor evet bazı kımsımda çok sıkılır gibi olsanız da hayattan bir şeyler buluyorsunuz filminde
Zeki Demirkubuz'un Japonya'da ona izlettikleri "Kaze no naka no mendori" filminden esinlenerek yaptığı bu film harikulade ötesiydi. Kameranın açıları beni bunlara tanık olan üçüncü şahısmışım gibi hissettirdi. Ekşi Sözlük'te yapılan "Kocasının evde sigara içmesine izin vermeyen Emine'nin Ziya 'abisine' vermesini anlatan film" yorumu tam olarak özeti olmuş. Herkesin üç maymunu oynaması ve her şeyi bile bile devam ettirmeleri gerçek hayatta birçok kez tanık olduğum bir durum. Filmi izlerken Emine ve Ziya'ya çok sövdüm. En sonda Emine'nin yaptığı salaklık insanı sinirlendiriyor. Neyse 10 puan verdim gitti.









