Ablam bu filmi birkaç yıl önce önermişti ama ben önerilen bir şeyi anında tüketememe gibi bir huy edindiğim için bu filmi de daha yeni izleyebildim. Hatta o kadar uzun bir süre sonra izledim ki ablam bu filmi komple unutmuş. Bir saat hatırlatmak için uğraştım, hatırlamadı bile. Önerilere geç dönüyorum ama kafamın bir köşesinde hep "Bu film önerildi, izlemeyi unutma!" başlıklı bir notlar sekmesi bulunuyor. O yüzden genelde bir film izlediğimde ya da kitap okuduğumda genelde içerikten çok bana neyi hatırlatıyorsa onunla ilişkilendiriyorum. Alakasız bile olsa yapıyorum maalesef. Kafamın içinde böyle bir sürü sekme var neyse ki bugün birini kapattık çok şükür. Böyle de gereksiz bi bilgi. ... Hunter Adams, intihar girişiminden sonra kendi isteğiyle bir akıl hastanesine yatıyor ve oradaki insanlara yardımcı olmanın kendine iyi geldiğini fark edince de tıp okumaya karar veriyor. Tıp eğitiminde 3 yıl teori eğitimi alıp daha sonra insanlarla etkileşime girmenin mantıksız olduğunu ve sadece hastalıkları değil, insanları iyileştirmenin gerekliliğini savunan bir düşünce tarzı var. Bundan dolayı da çoğu zaman hocalarının istemediği şekilde davranmak zorunda kalıyor. Sürekli hastaları mutlu etmeye çalışıyor, onlarla sohbet ediyor, hayallerini gerçekleştiriyor. E tabi hocaları kızınca bunları gizli gizli yapmaya devam ediyor. Çünkü ölümü geciktirmeyi değil, ölümü karşılarken bile yaşam kalitesini artırmayı amaçlıyordu. Bir de hastaların sadece hastalıklarının iyileştiğini, ruhsal olarak yalnız ve umutsuz olduğunu fark ediyor ve eğer ruhlarına dokunabilirse hastalıkları da önleyebileceğini düşünüyor bu yüzden Truman ve Carin ile birlikte "Çok Yaşa" adında ücretsiz bir hastane kuruyor. Burada insanlar birbirlerine yardımcı oluyor, eğleniyor, sadece bedensel olarak değil ruhsal ve zihinsel olarak da iyileşiyor diyebiliriz. Daha sonra Carin bu hastalardan biri tarafından öldürülüyor ve Patch, büyük bir üzüntü ve hayal kırıklığına uğruyor hatta Carin'i kendiyle birlikte buna sürüklediği için suçluluk da duyuyor ve ikinci bir intihar girişiminde bulunuyor. Uçurumun kıyısında Tanrı'ya isyan ediyor ve insanların neden bu kadar acı çektiğini sorguluyor. O sırada gördüğü kelebeğin bir işaret olduğunu hissedip intihardan vazgeçiyor ve çalışmalarına kaldığı yerden devam ediyor. Çok ruhsuz anlattım ama izleyince etkileyiciydi yani. Bir de bu süre zarfında Rektör onun lisanssız bir şekilde doktorluk yaptığını ve klinik işlettiğini öğreniyor ve disipline kuruluna yönlendiriyor derken Patch'in kendini nasıl savunduğunu izliyoruz. O kısımlar da güzeldi. Yani film eğlenceliydi ve izlemek keyifliydi. Gerçek yaşam hikayesi olduğunu öğrenince zaten daha çok sevdim. Hunter Adams'ın kim olduğuna bir bakayım dedim ve o kadar renkli bir kişiliği varmış ki görünce bile anlaşılıyordu. Ayrıca maşallah adam hala yaşıyormuş ve filmi izleyip bazı eleştiriler bile yapmış. Hadi biraz dedikodusal bilgi vereyim; Patch Adams, Sağlık reformu ve sosyal adalet odaklı felsefesinin de ticari bir komediye dönüştürülmesi ve kendisinin de sadece komik bir doktor olarak gösterilmesinden rahatsızlık duyduğunu falan dile getirmiş. 1971 yılında kurduğu Gesundheit! Enstitüsü'nün yani filmde bahsedilen Çok Yaşa hastanesinin inşasına yardım edileceğini vaat etmişler fakat filmden elde edilen kârın hiçbir kısmı hastaneye gitmemiş. "Robin Williams 4 aylık rolü için 21 Milyon dolar kazandı ve ücretsiz hastaneme 10 dolar bile vermedi." diye bir açıklama yapmış. Filmden nefret ettiğini falan söylemiş. Yani olaya bir de bu açıdan bakınca hak vermemek elde değil. Adam her ne kadar filmi bu açılardan eleştirse de Robin Williams'a kişisel olarak saygı duyduğunu, muhteşem bir iş çıkardığını ve kendisinin çok merhametli aynı zamanda da ilgili biri olduğunu vurgulayan bir açıklama falan da yapmış. ... Ben Robin Williams'ın vefatının ardından çekilen belgeseli izlediğimde ne kadar da eğlenceli bir kişiliği varmış diye düşünmüştüm ve filmde sanki onun normal bir gününü izliyormuşum gibi hissetmiştim. Bu rol için biçilmiş kaftan resmen. Gerçekten güzel de oynamış filmi çok sevdim eğlenceli ve anlamlıydı yani. Sadece Carin'in ölümü çok ani bir şekilde oldu ona anlam veremedim tamam hastalardan biri yaptı ama nedenine falan hiç değinilmedi gibi hissettim sanki doğal ölümmüş gibi davrandılar o biraz tuhaf geldi. Gerçek hayatta ne olmuştur bilemem ama filmde izleyince o kısmı bir tık geçiştirilmiş buldum. Bir de her ne kadar gerçek bir hikaye olsa bile karakter çok hayal ürünü gibi hissettiriyor yaaa yani şu an bir doktor olarak Patch Adams gibi davransan umduğunu bulabilir misin o kısmı şaibeli. Gerçi ben bu aralar gerçeklikten uzak olan her şeye kuruluyorum filmden yana bir problem yok, o gayet güzel sorun bende.
Posts
Patch Adams, bize en temel gerçeği hatırlatır İnsan, bir hastalıktan veya dosya numarasından ibaret değil. Patch’i farklı kılan şey, sistemin sadece "tedavi edilecek bir vaka" olarak gördüğü insanlara kırılganlıkları ve hikayeleri olan bağımsız bireyler olarak yaklaşmasıydı. “Bazen kaybolmak istesek de en çok o anlarda bulunmayı ve anlaşılmayı bekliyoruz.” Patch, insanların bu sessiz çağrısını fark edebilen biridir. Kendi yaralarını sarmak için girdiği klinikte, başkalarının yaralarına dokunabildiğini ve asıl iyileşmenin burada başladığını keşfeder. Bir insana sadece bakmakla onu gerçekten "görmek" arasındaki fark tam da budur. Tıbbın soğuk klinik mesafesine karşı mizahın, şefkatin ve temasın en az ilaçlar kadar hayati bir tedavi olduğunu gösteren çok etkileyici bir film.
Kelimelerin ifadesiz kaldığı duygular hissettiren bir film. Bazı sahnelerinde gözlerim doldu ve genel olarak büyük bir tebessümle izledim. O kadar akıcıydı ki hiç sıkılmadım. Sanki tüm olaylara birincil olarak tanık oluyormuş gibi hissettiren iç ısıtan bir yapısı var filmin. İnsanın yaptığı meslekten, ünvanlarından, işinden ziyade başkalarının kalbine dokunmak istemiyle, yardımlaşma duygusuyla, sevgiyle ve içinde yaptığı işe karşı dev bir ateş yanmasının ne kadar önemli olduğu çok iyi anlatılmış. Dünyadaki onca kötülüğe inat ve rağmen iyiliğin varlığının bulutların arasından parıldayan bir güneş gibi gülümsediğini bana tekrar hatırlattı. Buzdan kalpleri bile zamanla çözdüren o tebessüm , amaç ve iyi niyet muazzam ve mükemmel bir detaydı.. Bu filmi izlemek bana huzur verdi ve bana yeni bakış açıları kattı diyebilirim. Bir yaşlının, küçük bir çocuğun , bir hastanın, iyiliğe sevgiye muhtaç bir insanın yılgın ve acılı bakışları her daim içime dokunmuştur ne zaman o tür bakışlara denk gelsem gözlerim uzaklara dalar ve içimde bir yer yardım etmek, çare bulmak ve bulamayacağını bilmek hissiyle sızlar. Aynı bakışlara bu filmde de denk gelmek içimde bir yerlere dokundu. Filmde Patch' ın büyüsüne kapılıp bir an benimde iyimserliğe kapıldığım ve olumsuz ihtimale olmaz herhalde dediğim oldu ama düşündüğüm olumsuz ihtimalin gerçekleşmesi üzücüydü. Hayatta bu gibi yanılsamalar elbette olur ama yine de kişi iyilik yapmaktan vazgeçmemeli alt metni de güzeldi. Son sahne biraz absürt ve gereksiz geldi ama onun haricinde tek kelimeyle mükemmel bir filmdi :d "İnsanların korkudan, uysallıktan ya da tembellikten görmemeyi seçtikleri şeyi gör. "Dünyayı her gün yeni bir gözle gör " "Sevinci yaşam tarzı, öğrenmeyi en büyük amaç ve sevgiyi nihai hedef olarak gören bir topluluk oluşacak" " Bir hastalıkla savaşacaksak en korkuncuyla savaşalım. -umursamazlıkla. " "Hastalığı tedavi ettiğinizde kazanabilir ya da kaybedebilirsiniz ama insanı tedavi ettiğinizde, sonuç ne olursa olsun kazanırsınız." "Size anestezi yapmalarına izin vermeyin. Hayat mucizesine karşı duyarsızlastırmalarına izin vermeyin. İnsan vücudunun muhteşem mekanizmasına hep huşu içinde bakın. "
Bölüm hocamın tavsiyesiyle izleme fırsatı bulduğum ve gerçek bir hayat hikâyesinden uyarlanmış olmasıyla beni ekstra etkileyen Patch Adams, kuralların ve kalıpların ötesine geçen yaklaşımıyla beni son derecede etkileyen bir yapım oldu. Filmin en etkileyici yanı; yaşadığı bunalım sonrası kendi isteğiyle yattığı akıl hastanesinde, hastalara yardım etmenin iyileştirici gücünü keşfeden ve bu tutkuyla tıp fakültesine giren bir adamın mücadelesiydi. Sistemin "İlk iki yıl hastalarla temas kuramazsınız, ancak 3. sınıftan itibaren hastalarla içli dışlı olabilirsiniz" kuralını hiçe sayarak henüz ilk senelerinde hastaların yanına sızması harikaydı. Tıbbın sadece hastalıklara müdahale eden soğuk bir mekanizma olmadığını, asıl şifanın insana dokunmakta ve tebessümde yattığını kanıtlamak için her riski göze aldı. Ancak film boyunca içimde yükselen ve bence hikâyenin en hayati noktası olan bir eleştiriyi de es geçemem: Değişim yaratmak güzeldir fakat sınırsız ve sorgusuz empati bazen ağır bedeller ödetebilir. Patch’in kız arkadaşını kaybetmesine yol açan süreç de tam olarak buydu. Her hasta aynı bilince veya niyete sahip değildir. Kuralları esnetmek insan hayatına dokunmak için muazzam bir güç olabilir; ancak tedbiri ve sınırları tamamen ortadan kaldırmak, ne yazık ki telafisi imkânsız sonuçlar doğurabiliyor. Yine de kalıpların dışına çıkma cesaretini ve insanı merkeze alan o samimi ruhu görmek muazzamdı. Sistemlerin soğukluğuna karşı insanın içini ısıtan, düşündüren ve sorgulatan mükemmel bir film. ~ Bir hastalığı tedavi ederseniz kazanırsınız ya da kaybedersiniz. Ama bir insanı tedavi ederseniz, sonucu ne olursa olsun her zaman kazanırsınız.
tıp fakültesi birinci sınıf ilk haftamda izlediğimi belirtmek isterim. Teşekkürler.
İzlemek için neden bu kadar ertelemişim dedirten bir film oldu 💐 Doktor olmanın sadece ölümü engellemek değil insanların ruhuna da dokunmak olduğunu anlatan harika bir filmdi. Patch’in hayata karşı sergilediği duruş izleyen herkese örnek olur umarım. Beni çok etkiledi güzel bir filmdi
Taze bitti. Çok sıcak güzel bir film ailecek izlenebilir. Allah rahmet eylesin Robin Williams çok iyi bir aktördü çok güzel yapımlarda rol aldı bu filmde onlardan biri. Ne varsa eskilerde var , zaten gerçek hayattan uyarlamaymış izlemeyen arkadaşlar bir şans verebilirler.
Bölüne bölüne izlemiş olsam dahi sonunda bitirebilmenin mutluluğu içerisindeyim. Hayatlara dokunmanın insanların sadece hastalıklarını iyileştirmekten geçmediğini ve her hikayenin aslında somut bir isimle anılması gerektiğini daha net hissettim. Evet her insan iyi değildir -Larry ile görmüş olduk- fakat her insan iyi yaklaşımı ve görünülmeyi hak eder. Farklılıklarımız ve her olaya olan farklı yaklaşımlarımız bizi biz yapan unsurdur, Patch gibi. Kesinlikle izlemeye değer bir film. Bir gün yeniden izlemek ümidiyle diyorum..
İnanılmaz pozitif bir film Gün sonunda başrol "Patch", sizi pespembe bir dünyaya umut dolu bırakıyor. Sistemi "sorgulamadan kabullenmeyi" eleştiren filmlerden biri. Bu tarz filmler bana hep oh be dedirtir, bir yerlerde alternatife inanç ve istikrar işleniyor. Sonra bu şeylerin sadece filmlerde olabileceğine inandırıldığımız aklıma gelir, kanmaya devam ederim. kızım, bu şeyler sadece filmlerde olur, sen de boş ver
~ Sımsıcak bir film 🥺 Aslında ne iş yaparsak yapalım insanlarla kurulan bağ çok önemli. Bir hayata dokunabilmek, bağ kurabilmek aslında tek bir merhabaya bakıyor. İşini kalbiyle yapan bir doktorun yazılı kuralları aşan ruhuyla savaştığı bir mücadeleyi anlatıyor. Sıcacık hayata umut katan bir film. İzledikten sonra hayata başka bir gözle bakıyorsunuz. ~ İzlemenizi tavsiye ederim. Puanım : 8.5









