Filmi izlerken beni en çok etkileyen şey bir anneyle çocuğunun küçücük bir odada kurduğu hayat oldu. Dışarıdan bakınca sadece dört duvarın içinde geçiyor gibi görünse de aslında içinde çok büyük duygular var. Özellikle annenin çocuğunu o şartlarda korumaya çalışması, ona normal bir çocukluk yaşatmak için çabalaması beni etkiledi. Çocuğun dış dünyayı hiç tanımaması ve odanın onun için bütün dünya olması da oldukça üzücüydü. Film ilerledikçe olayların ağırlığı daha çok hissediliyor. Açıkçası bazı sahneleri izlemek kolay değildi. En çok da özgürlüğe kavuşmanın her şeyi bir anda düzeltmediğini bazen yaşananların izlerinin insanın içinde kalmaya devam ettiğini gösterdiğini düşündüm. Genel olarak güzel ama duygusal açıdan ağır bir filmdi. İzledikten sonra insanın aklında kalan ve bir süre düşündüren türden.
Posts
17 yaşında kaçırılıp bir kulübeye kapatılan Joy ve bu hapis hayatında hayatına katılan oğlu Jack'in hikâyesi aktarılıyor. Başlarda oda olarak adlandırdıkları hapishanede nasıl vakit geçirdiklerine dair sahneler bulunuyor. Sonrasında kurtulma evresine geçiliyor. Filmin geriye kalanında kurtuluşun ardından gelen depresyon işleniyor. Özellikle yedi yıl önce koparıldığı hayatıyla yüzleşen Joy beklediği mutluluğa çabucak erişemiyor. Anne babasının ayrılmış olmasi, babasinin Jack'i kabullenememesi gibi durumlar onu büyük bir çöküşe sürüklüyor. Fakat Jack'in kesip gönderdiği saçlarıyla hayata yeniden bağlanıyor. Oğlu, Joy'un ikinci defa hayatını kurtarıyor. Ne yazık ki bunun benzeri olaylar dünya üzerinde yaşanabiliyor. Hapis hayatında doğan ve yaşadığı dünyadan bihaber olan çok sayıda çocuk var. Esaret hayatının çocuklarının psikolojisini örnekleyen çok başarılı bir film olmuş. Ek olarak filmde gündeme yansıyan bu tür vakalarda basının ve toplumun mağdurlara verdiği rahatsızlığa dair nüanslara da yer verilmiş. Tek hoşlanmadığım nokta tecavüzcü sapığın kaçıp paçayı kurtarması ve üzerine bi daha hiç konuşulmaması oldu. Buna dair ufak bir detay verilebilirdi diye düşünüyorum. İzlemek ve üzerine konuşmak kolay fakat mevzunun gerçekçiliği epey can sıkıcı. Kötülüğün ve kötü niyetli kişilerin hiçbir zaman masumlara zarar verememesi dualarıyla bitirelim. 8/10
O kadar iyi bir filmdi ki. Fantastik veya bilim-kurgu olmadan yüksek ve aşırı bütçe olmadan inanılmaz iş çıkarmışlar. Tecavüzcüsünün yüzünden kaybolan 7 senesi ve küçücük bir odada geçen tecavüz dolu geceler. Üstelik çok akıllı ve zeki 5 yaşında bir çocuk... Filmde herşey o kadar iyi kurgulanmışki Erken bir kurtuluş hikayesi ve üzerine kadın ve çocuğun psikolojik durumu... Çok iyiydi. 10/9
24 yaşındaki Joy (Brie Larson), 7 yıl önce Old Nick (Sean Bridgers) dediği bir adam tarafından kaçırılmış ve o günden bu yana evinin arkasındaki küçücük bir kulübede Jack ile tutsak olarak yaşamaktadır. Old Nick'in devamlı tecavüzlerine maruz kalan Ma, bu 7 yılın son 5'ini, Nick tecavüzleri sonucu doğan oğlu Jack (Jacob Tremblay) ile geçirmiştir. Gerçek dünyayı hiç bilmeyen oğlunu bu idare etmeye çalışsa da bir gün gerçek dünyayı da tanıması gerektiğini anlar. Bu hapis hayatından binbir güçlükle kaçarak ailesinin yanına sığınan Joy için şimdi bir başka zorlu sınav başlayacaktır. Gerçek hayatla hiç karşılaşmamış Jack'i yepyeni bir hayata adapte edebilmek, aynı zamanda kendi hayatına da kaldığı yerden devam edebilmek...
kaçış çok sade kaldı, çocuk hemen atladı arabadan adam küçücük çocuğu elinde tutamadı ve çimlerin üzerine bırakıp kaçtı. Anlamadım bile sadece filmin en aksiyonlu sahnesi oydu ama snwjjwkdkba veee röportajda kadına sorulan sorular çok sinirimi bozdu, bir anneye nasıl olur da çocuğuna daha iyi bir hayat sunabilirdin ama sunmayı seçmedin gibi bir suçlamada bulunabilinir? Kadın onca şey yaşamış orada çocuğuyla birbirlerine arkadaş olmuşlar senin söylediğin şeye bak, neyse sonrasında kadının toparlanıp çok geçmeden geri dönmesi iyiydi en azından, ama çocuk saçlarını kesti 😭😭😭😭 neyse en azından daha yakışıklı oldu yüzü açıldı falan wbwhsbjnawk aaahhh sonra odayı ziyaret ettiklerinde burası küçülmüş mü dediği yer... Of ağlamış olabilirim neyse, toparladım ama sonra odayla vedalaştı falan çok samimi geldi bana o sahne ama bir o kadar da duyguluydu bence 😖😖 çünkü ağlamadan kapattık diye düşündüm filmi ama öyle olmadı son anda gol yedik wbwjejdjajw
Cok guzeldi, oyunculuklar da cok iyiydi.
38 Zor bir hayatı izliyoruz filmde . Yıllarca tutsaklık yaşaamış anne ve oğlunun kaçma girişimi ve sonrasında gelişen olayları severek merakla izledim. Dram yönü baskın olan akıcı bir filmdi
Beğendiğim filmlerden biri oldu. O çaresizliği, o sıkışmışlığı iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Çocuğun kurtulduktan sonra odayı ziyaret etmek istemesi ve “Burası bizim oda mı? Biz burada mı kalıyorduk? Çok küçükmüş.” demesi beni çok etkiledi. Anneannesi sorduğunda ise “Bizim odamız büyüktü.” demişti oysa… Çünkü o çocuk için dünya, o dört duvardan ibaretti. Gerçek dünyayı hiç görmediği için, oda onun evreniydi. Annenin kurtulduktan sonra röportaj sırasında yaşadığı o sahne de unutulmazdı. Röportajı yapan kadının, “Çocuğunuz doğduğunda onu hastaneye onun bulanabileceği bir yere bırakılmasını hiç istemediniz mi?” sorusu karşısında kadının şoka uğrayıp “Neden böyle bir şeyi isteyeyim?” demesi, ardından muhabirin “Biliyorum, büyük bir fedakârlık… Ama onun özgürlüğüne kavuşması için…” cevabını vermesi ve annenin hiçbir şey diyememesi… O an içimi burktu. Çünkü o kadına hak vermemek mümkün değil. Düşünsenize, yıllarca bir odaya mahkûm edilmişsiniz. Dayanılmaz, korkunç bir şey bu. Ne olursa olsun çocuğundan ayrılmak istememesi en doğal hakkı. O, hayata çocuğuyla tutundu ve sonunda başardı. Ayrıca kadının kurtuluş planı gerçekten zekiceydi. Filmin sadece kurtuluş kısmına odaklanacağını sanmıştım ama öyle olmadı. Hikâyenin yarısında kurtuluyorlar, diğer yarısında ise bu travmanın psikolojik etkilerini ve yeni bir hayata adapte olma süreçlerini izliyoruz. Sarsıcı, duygusal ve derin bir film. İzlerken iç dünyanıza dokunuyor. Kesinlikle öneriyorum.
Film, kaçırıldığı bir adam tarafından tek göz bir odada yedi yıl boyunca yaşamaya mahkum edilmiş bir kadının yaşadığı acımasız gerçeklere ve beş yaşındaki oğlu ile yaptığı kaçış planına odaklanıyor. Ma(Anne) ve Jack(Çocuk) bir odada beş yıldır tutsak hayatı yaşamaktadırlar. Oda’nın en üstünde bulunan ve gökyüzüne bakan bir pencere haricinde(şifreli kapıyı saymazsak) dışarı ile dolaylı yoldan bağlantı kurmasını sağlayan hiçbir şey yoktur. İçeride yaşayan iki kişinin de gerçek anlamda tek dünyası budur. Özgürlüğün önemini bir kere daha anladım filmi izlerken. Buna benzer iğrenç durumları çok gördük gerçek hayatlarda da maalesef. Anne ve çocuğun kurduğu hayal dünyası çok etkileyici ve güzeldi. İnsanın ne kadar zor koşullarda bile insan kalabileceğini de gördük annemizde. Oda, eşyalar ve tavan camı canlı karakterler gibiydi. Jackin kaçtığı sahneden sonraki psikoljik kısımlar çok üstünkörü ve hızlı geçildi bence. Daha derin işlenebilseydi üst düzey bir film olabilirdi. Dedesinin Jack'i istememesi benim için üzücü olsa da, dede için çok zorlu bir durum, çünkü çocuğa her baktığında o adamı ve kızının çektiklerini düşünecek. Anneanne karakterimiz her ne kadar kızı onu suçlasa da çok sağ duyulu ve destekleyici bir insandı. Beni en çok etkileyen sahne oda ile vedalaştıkları sahneydi. Orda travmalarını bir nebze olsun atlattıklarını gördük. Bu sahne bana, işkence gördüğü cezaevi ya da toplama kampındaki yaşadığı yeri görüp, o yerler vasıtasıyla bu işkenceyi yapanları vicdanında yargılayan insanları hatırlattı. Herkese iyi seyirler ve iyi bir haftasonu dilerim...
filmi çok beğendim. başarılı bir dram. hikaye seçimi ayrı başarılı. anne ve çocuğun başından geçenleri iyi yansıtmışlar. filme başladığımda bütün filmin odada geçeceğini ve anne ile çocuğun kurtulmalarıyla filmin biteceğini düşünmüştüm. yanılmışım. kurtulana kadar olan kesim üst düzeydeydi. özellikle çocuğun dış dünyayı bilmediğinden ötürü yaptığı betimlemeler çok iyi aktarılmış. Filmin 2 kesimi ise odadan kurtulup dış dünyaya adapte olma sürecini daha çok psikolojik olarak ele almış. şahsen bu süreci istenildiği gibi ekrana yansıtabildiklerini düşünmüyorum. ancak denemiş olmaları bile yerindeydi. çocuk oyuncuyu çok beğendim çok başarılıydı. bu büyük rolünün üstesinden başarıyla kalkmış. Kitabını da okuyacağım filmde kaçta kaçını yansıttılar merak ediyorum. Göreceğizz









