Posts
Yalan Bahçesinde Bir Gül / Tess'e Son Bakış Benim için bir kitabın satırlarında başlayıp, bir filmin karelerinde tamamlanan bir yolculuk oldu.. Thomas Hardy'nin kaleminden dökülen Tess, yalnızca bir karakter değil, zamanın, kaderin ve insan ruhunun sessiz bir çığlığıydı. Ben bu hikâyeye sadece bir okuyucu gibi değil, bir tanık gibi eşlik ettim. Her sayfası içime işledi; sonra da filmini de izlemek istedim. Filmi izlerken sayfalar gözümün önünde canlandı diyebilirim. Bazen bir bakış, bazen bir cümle kitaptan alınmıştı, kelimesi kelimesine. Ama yine de eksikti, çünkü nerdeyse 600 küsür sayfalık bir kitabı üç saate sığdırmak mümkün değil. Ama ruhunu yansıtmıştı.. Filmde kitaptan bire bir alıntılar görünce çok mutlu oldum. Tanıdık duygulardı çünkü.. :) Filmde duyduğum her cümlede, okuduğum satırların gölgesi vardı. O taşra evleri, sisli yollar, suskun bakışlar... Hepsi tanıdıktı. Sanki kitabın arasında gezinirken, dönemin içindeymişim gibi hissettim. Her sahne beni yeniden sayfalara götürdü.. Kitabı okurken Tess'e çok güldüm hatta kendimce alay bile ettim; susmaları, tepkileri bana garip gelmişti. Ama filmi izlerken... gerçekten hiç beklemediğim şekilde duygulandım. Aynı hikâyeyi bu kez kalbimle dinledim sanki. Ve galiba az da olsa Tess'i anlamaya çalıştım sjsjjsjs ama başaramadım sjsjsjs
•Güller ve yollar istediğim cevapları verdiler hemde yol boyunca •Geceleri çimenlerin üzerine uzanınca ve parlak bir yıldıza gözlerini dikince tüm gücünle ona bakarken gökyüzüne düşmüş gibi hissedersin. Hiç ihtiyacın yokmuş gibi duran bedeninden kilometrelerce uzaklaşırsın. Zavallı Tess hiç kimse onu anlamadı. Yanlış zihniyetlerin ortası kalmış bir genç kadın. En aklı başında ve yerinde olan birinin bunca insan zulmüne uğrayıp en sonunda kendini bitirmesi çok iyi anlatılmış. Roman Polanski’nin çekimlerimlerine hayran kaldım filmin başından gözünün içine batırdığı sonuna kadar gidişat tahmin edilemez, fark edilebilir derecedeydi. Birde söylemeden edemem eğer filmi hikayesi için değilde görsel şölen için izlerseniz doğru tercih derim. Filmi baştan sona çok beğendim. Fakat heyecanlı akıcı değil biraz durağan böyle filmleri sevenler izleyebilir diye düşünüyorum.
Tess, yıllar önce izlediğim bir film. Çok söz ettirmişti. İzlediğimde ilginç gelmişti. Tess için üzülmüş, ağlamıştım. Bugün ülkemde hâlâ var olan ve varlığından utanç duyduğum konular. Kadının hâlâ adı yok. Hiç mi yol almadık? Aldık tabiî ama yeterli değil. Cehalet, hırs bir türlü baş edemediğimiz ve bizi sürekli geriye çeken konular.
🍓🌺 "...susmak sevdiği kişinin mutluluğu için yapılacak en iyi şeydi. Susacaktı." Thomas Hardy'nin Tess romanından uyarlanan bir Polanski filmi. Ben kitabı bitirir bitirmez filmi izlediğim için ezbere izliyormuşum gibi bir his yaşadım. Karakterler hemen hemen kafamda canlandırdığım gibi olsa da mekanlar, kıyafetler hayal ettiğimden daha farklı ve güzeldi. Filmde tabii ki bütün ayrıntılara yer verilmesini beklemek yersiz bir tutum olurdu ama önemli birkaç ayrıntıyı da atlamamalıydılar diye düşünüyorum -Alec'in imana gelmiş hali ve Angel'ın rüyası vs.- . Ben kitabı okuduğum için bazı noktalarda o bağlantıyı kurdum ama okumayanlar için bu bir sıkıntı olabilir. Tess karakterini oynayan aktris kitaptaki gibi gerçekten çok güzeldi ama filmde farklı olarak daha duygusal bir atmosferin içinde görmek isterdim onu. Kısacası filmde 19.yy zihniyetinin mutlu bir aşkın içine nasıl ettiğini ve bir genç kadının hayatını nasıl mahvettiğini izliyorsunuz. Bunun dışında kitabın sonunda bir miktar ağlamış ve birkaç diyalogdan rahatsız olmuştum ama filmin sonunda buna yer verilmemesi içimi biraz da olsa rahatlattı. Güzel bir uyarlamaydı ama gerçekten sinir bozucu ve üzücüydü. İzlemenizi tavsiye edebilirim. İzleyecek olanlara keyifli seyirler dilerim!!! 🌺🍓 "Aşkın derinliği, dürüst kişilerin ayıpladıkları bir suskunluğu meşrulaştırır mıydı?"




