Till'i izleyeli baya oldu ve ne yazık ki iyi hatırlayamıyorum ama bı şeyler yazmak istiyorum çünkü etkisini üzerimde hatırladıkça hissediyorum. Ve yine sadece Tanrı'nın verdiği beyazlığıyla üstünlük kuran bir toplumu daha doğrusu vahşeti anlatan bir film. İnsanların hiçbir katkısı olmadığı halde sahip olduğu genleriyle üstünlük kurmasının absürtlüğünü anlatmaya çalışacak daha doğrusu bunun için israf edecek kelimlerim yok ama Till'in annesinin gözlerini anlatacak kelimlerim var.. Her şeyden çok sevdiği, sakındığı bir insanı, çocuğunu, dünyasını tanınmayacak bir biçimde görmek ve daha da olağanüstü olan durum ise bundan sonra verdiği mücadele şahsen öyle bir görüntü karşısında muhtemelen aklımı yitirmekten başka elimden bi şey gelmezdi. Lakin Till'in annesinin gücü: bir insan ne kadar güçlü olabilecekse o kadar güçlü bir kadın ne kadar güçlü olabilecekse o kadar güçlü ve bir anne( bu kelimenin kudreti altında eziliyorum) En çok ağır gelen ise bunların gerçek olduğunu bilmek bunu insan olan canilerin yaptığını yani bizim yaptığımızı bilmek : Belki bir insanı ten renginden dolayı öldüresiye dövmüyoruz ama bir insanı sahip olduğu dinle, dille, dış görünüş vs. ayrıştırıyoruz. Bir insanın dışını öldürmüyoruz belki ama sahip olduğu kalbini defalarca kez paramparça ediyoruz. Yaşanılası güç olan bu dünyada Till'lerin nefeslerinin kesilmemesi dileğiyle...
Posts
Till Selam arkadaşlar, sizler için gerçek hikâyeli güzel bir film önerisi ile geldim. Bu tarz filmleri çok izlesem de bu filmde beni her seferinde etkileyen bir konu vardı. Siyahi insanların her zaman zorbalığa uğradığını gördüğümüz bu yıllar içerisinde bir zorbalıkla öldürülen 14 yaşındaki Emmett Till’in yaşadıklarına yer verilmişti. İki saate yakın süren film, birçok şeyi de ortaya sermesi ile dikkatimi çekti. 1955 yılında geçen yapımda, annesi Mamie ile yaşayan Emmett’in akrabalarını ziyaret etmesi ile olaylar başlıyordu. Anneyi canlandıran Danielle Daetwyler güzel bir performansla duygularını ve zamanın hal ve hareketlerini detaylı sergilemişti bayıldım. Emmett karakterini canlandıran Jalyn Hall’un da güzel bir performansı vardı ama çok kurgu gibi bir oyunculuk sergilediğinin farkında olmak beni filmden bir tık soğuktu. Bir diğer oyuncu olan ve her filmde dikkatimi çeken Haley Bennett’de bence bu sefer konumunu iyi değerlendirmemişti. Performansların dışında zorbalığı ve bir hata olmadan ölümü ve siyahi insanların oy haklarına kadar bir çok derin ve değişim hareketlerini gösteren film, bence Emmett’in karakteri ile sağlam bir bağa kurabilirdi. Yönetmen Chinonye Chukwu, sinematografik olarak da daha güzel bir gösterim sağlayabilirdi. Lâkin hızlı akması ve canımı sıkmaması ile birkaç puan daha verdiğim filmi, gerçek hikâye serileri yapan arkadaşlarıma önermek isterim. “Oğlum bir daha öldü.” sözüde beni en derinden üzen kelime oldu. Umarım gelecekte böyle bir ayrımın olmadığı güzel bir hayat yaşamaya çalışırız. Keyifli izlemeler.
Sadece kuzenlerinin yanına gidip eğlenmek, istemişti. Bobo'nun hiçbir suçu yok iken bu şekilde canice öldürülüp üzerine suç atmaları kadar iğrenç birşey görmedim.


