“Tuhaf. Neden ilk seferden korkarız ki? Her gün bir ilk değil midir? Uyandığımız her sabah yeni bir sabah. Aynı günü asla iki kez yaşamayız. Yeni bir sabaha uyanmaktan korkmayız. Neden?” Her düşündüğümde farklı bir detayı aklıma geliyor. 5 sene sonra izlediğimde aynı kişi olmayacağım için acaba daha farklı neler hissedeceğim? Öncelikle ekrandan film izlemekten ziyade birilerinin yaşamını gözlemliyorum hissiyatı daha yüksekti. Kamera hareketleri ve çekim açıları bunu hissettirdi. Düğün ve cenaze gibi tanıdığımız herkesin toplandığı olaylarla başlayıp bitiyor. Bir düğün görüyoruz ama arkasında tanışma hikayesi var. Bir cenaze görüyoruz ama arkasında yaşanmış bir ömür var. Olayların sadece önünü görüyoruz arkasını değil. Her karakterin kendine has öyle özellikleri var ki. Min-min çok görmedik onu ama kendi hayatına dair yaşadığı “Ben ne yapıyorum?” farkındalığı ve bunu anlatış şekli çok etkileyici. Nj hem iş hem ilişkilerinde prensipleri var, itibarını düşünüyor buna göre hareket ediyor. Onunla alakalı sevdiğim şeyse gençliğinde herkesin ona ne yapması gerektiğini söylerken yine kendi bildiği ve mutlu olacağı şeyi yapması. Ota’nın kart numarası tek sahnede muhteşem çekilmiş. Nasıl yaptılar bilemiyorum. Müzikler de bir o kadar kulağı tatmin ediyor. Katman katman bir film. Her izlendiğinde yeni keşiflere izin veriyor.
Posts
Yi Yi ! Tek oturuşta, hiç sıkılmadan izledim. Film gerçekten çok kaliteli. Tek tek (yi yi) kişileri ele almış. İnsan ilişkileri üzerinde duran ve hayatı sorgulatan bir film. Bazı filmler gerçekten derin ve anlamlıdır. Bu tür filmlerin insana bir şeyler kattığını ve kesinlikle izlenmesi gerektiğini düşünüyorum. Film izlerken dünyayla bağım koptu, o insanların hayatlarına gittim. Hayatları olağanüstü değil, gayet sıradan, tıpkı hayatlarımız gibi. Film bizi bize izlettiriyor. Yer yer 'bu duyguyu ben de yaşadım' diyebildim. Küçük Yang Yang çok sevimliydi, onu demeden geçemeyeceğim. Kesinlikle izlemenizi öneririm. Keyifli seyirler.
gönderi ekliim de sevdiğim belli olsun, filmi unutmayayım bitkisel hayattaki büyükanneleriyle yaşama tutunması için, can olması için konuşuyor herkes sırayla. ilk olarak evin en küçüğünü oturtuyorlar, konuşmuyor. oğlan pek bi zeki, konuşmamasının var kendince bi sebebi. evin kızını oturtuyorlar, onun kafasına takılan şey başka. anne oturuyor, günlerini anlatıyor, en üzücü kısmı şu sözleri: bütün günümü anlatıyorum, sabah öğlen ve bütün bir akiam ne yaptığımı, bir dakika bile sürmüyor.. ve ben bu filmi günümü güzelleştirsin, boş geçmesin diye açmıştım. öyleli bir gündü. günlerin birbirine benzemesinden sıkılıp bi farklılık aradığımdan, doğru zamanda izlemek için sakladığım filmi açmıştım işte. o yüzden beni biraz dağladı.. spoiler Yi Yi'nin tekrara vurgu yapan bi anlamı var. teker teker bütün aile bireylerinin yaşayışlarını, onların dünyasını izliyoruz. sonra bir de uzaklaşıp o yaşayışların bir hayatın bütününü oluşturduğunu görüyoruz ya.. muhteşem.. babayla kızın yaşadıkları eşleşince yaşıyoruz bu aydınlanmayı.. sonra döngüleri fark ediyoruz işte, düğünle başladı ama orada bi yaşamın da başlangıcı vardı, ölümle son buldu. büyüme sancılarını gördük, çocukluğun safi merakını, ilk gençlik aşkını ve hayal kırıklığını, kendinden kopamayışları, artık "ne gerek var" diyerek diğer seçenekleri bir kenara koyup yaşamını kabullenmeyi.. "gerçeğin yalnızca yarısını mı görürüz?" filmdeki isimlerin tekrarlı sözcükler olması da çok tatlı detay. ben bunu bir daha izlicem yaaa off
Değeri Bilinmemiş Filmler - 3 "Yi Yi" Tayvan Yeni dalgasını en önemli yönetmenlerinden biri olan Edward Yang'ın 2000 yapımı drama filmi. Uzakdoğu deyince akla gelmeyen ama çoğu ülkeye göre güçlü bir sineması olan Tayvan'ın en iyi işlerinden biri. Yer yer Tsai ming liang sineması gibi durağan ve dingin, yer yer Hsiao hsien hou sineması kadar şiirsel bir esintisi mevcut. Filmin konusu ise Taipei'de geçiyor. NJ adlı bir adam üzerinden bir ailenin üç kuşak dönemi anlatılıyor. Filmin en sevdiğim noktalarından biri Orhan Pamuk romanı misali çok fazla karakter ve kişinin, paralel bir düzlemde, tek filmde aktarılmış olması. Bu nedenle izlerken herhangi bir sorun çıkmıyor. Bu noktada yönetmen Yang ve kurgucusunun ne kadar iyi iş yaptıklarını görmemek mümkün değil. Filmin müzik yönü de etkileyicidir. Tayvan Yeni dalgasında pek alışkın değildir bu. Uzakdoğu sineması sevenlere ya da farklı bir uzakdoğu izlemek isteyenlere tavsiye ederim. Yang, bu filmle Cannes'da en iyi yönetmen ödülünü kazanmıştır.
Neden sana aval aval baktığımı anladın mı? Herkesin okul formaları aynıydı ama sende farklı duruyordu.
düğünle başlayıp cenazeyle biten, keşifle başlayıp olgunlukla sona eren ve bunu tüm karakterlerine tek tek (yi yi çince'de tek tek anlamına geliyor) yansıtan mühim bir film. ayrıca bu yapım 2000'lerde birçok yönetmeni derinden etkilemiş. süresine bakılmadan, boş bir zihinle, mümkünse tek başına, telefondan laptoptan uzakta izlenip belki üzerine bir şeyler okunup uyunmalı.
Yaklaşık bir haftadır içimden bir ses bu filmi izlemem gerektiğini, bunun bana iyi geleceğini söyleyip duruyordu. Sonunda bu sabah üşenmeyip bittirdikten sonra bile ne hissedeceğimi tam olarak bilmiyorum. Film bizi hepimizin çocukluğundan tanıdığı, içten bir sahneyle karşılıyor ve izlemeye devam ettikçe o tanıdıklık hissine kapılmış buluyoruz kendimizi. Açıkçası özellikle ilk dakikalarında film beni samimiyetiyle kendisine bağlamasaydı kapatıp gidecektim çünkü ben tek heceli dil ırkçısıyım. Özellikle Tayland, Çin ve Kore yapımlarına dillerinden dolayı acayip bir önyargı beslemekle kalmıyor, tüm varlığımla nefret ediyorum. Filmden aldığım keyif öyle büyük ki, en azından kendi şahsında bu önyargımı esnetebildi. Filmin beni kendisine misafir ettiği üç saat içerisinde bir çok insanın hayatına şahit oldum. Kimi zaman kendimden, kimi zaman ise çevremden parçalar gördüm o insanlarda. Pişmanlıklarına, sevinçlerine, hayatlarına ortak olurken o yaşamlardan biriymiş gibi hissettim. Bazen kendimi onların dert yandığı arkadaşlarıymış gibi hissederken, bazense onlarla kıyasladım kendimi. Açıkçası; filmi izlerken yaşamı bir çok perspektiften aynı anda yansıtmasını beklemiyordum. Bir karakterin başkasının hayatında aldığı yerine, sözlerin insanları etkileme derecesinine, hayat denilen şeyin hem karışık hem de basit olmasına, insan kendisini değiştirmediği müddetçe eline ne fırsat geçerse geçsin veya hangi üstün varlıktan medet umarsa umsun bir şeylerin değişmeyeceğine aynı ekranda şahit olmak beni biraz dumura uğrattı. Teşekkür ederim @b.baduman.
Tatli mi tatli seker mi seker bi cocuk ve mukemmel sorgulamalari bi lokmalik film yutuverin!!!







