Skip to content
Yi YiMovie · 2000

Posts

Yi Yi ! Tek oturuşta, hiç sıkılmadan izledim. Film gerçekten çok kaliteli. Tek tek (yi yi) kişileri ele almış. İnsan ilişkileri üzerinde duran ve hayatı sorgulatan bir film. Bazı filmler gerçekten derin ve anlamlıdır. Bu tür filmlerin insana bir şeyler kattığını ve kesinlikle izlenmesi gerektiğini düşünüyorum. Film izlerken dünyayla bağım koptu, o insanların hayatlarına gittim. Hayatları olağanüstü değil, gayet sıradan, tıpkı hayatlarımız gibi. Film bizi bize izlettiriyor. Yer yer 'bu duyguyu ben de yaşadım' diyebildim. Küçük Yang Yang çok sevimliydi, onu demeden geçemeyeceğim. Kesinlikle izlemenizi öneririm. Keyifli seyirler.

Değeri Bilinmemiş Filmler - 3 "Yi Yi" Tayvan Yeni dalgasını en önemli yönetmenlerinden biri olan Edward Yang'ın 2000 yapımı drama filmi. Uzakdoğu deyince akla gelmeyen ama çoğu ülkeye göre güçlü bir sineması olan Tayvan'ın en iyi işlerinden biri. Yer yer Tsai ming liang sineması gibi durağan ve dingin, yer yer Hsiao hsien hou sineması kadar şiirsel bir esintisi mevcut. Filmin konusu ise Taipei'de geçiyor. NJ adlı bir adam üzerinden bir ailenin üç kuşak dönemi anlatılıyor. Filmin en sevdiğim noktalarından biri Orhan Pamuk romanı misali çok fazla karakter ve kişinin, paralel bir düzlemde, tek filmde aktarılmış olması. Bu nedenle izlerken herhangi bir sorun çıkmıyor. Bu noktada yönetmen Yang ve kurgucusunun ne kadar iyi iş yaptıklarını görmemek mümkün değil. Filmin müzik yönü de etkileyicidir. Tayvan Yeni dalgasında pek alışkın değildir bu. Uzakdoğu sineması sevenlere ya da farklı bir uzakdoğu izlemek isteyenlere tavsiye ederim. Yang, bu filmle Cannes'da en iyi yönetmen ödülünü kazanmıştır.

Neden sana aval aval baktığımı anladın mı? Herkesin okul formaları aynıydı ama sende farklı duruyordu.

düğünle başlayıp cenazeyle biten, keşifle başlayıp olgunlukla sona eren ve bunu tüm karakterlerine tek tek (yi yi çince'de tek tek anlamına geliyor) yansıtan mühim bir film. ayrıca bu yapım 2000'lerde birçok yönetmeni derinden etkilemiş. süresine bakılmadan, boş bir zihinle, mümkünse tek başına, telefondan laptoptan uzakta izlenip belki üzerine bir şeyler okunup uyunmalı.

Yaklaşık bir haftadır içimden bir ses bu filmi izlemem gerektiğini, bunun bana iyi geleceğini söyleyip duruyordu. Sonunda bu sabah üşenmeyip bittirdikten sonra bile ne hissedeceğimi tam olarak bilmiyorum. Film bizi hepimizin çocukluğundan tanıdığı, içten bir sahneyle karşılıyor ve izlemeye devam ettikçe o tanıdıklık hissine kapılmış buluyoruz kendimizi. Açıkçası özellikle ilk dakikalarında film beni samimiyetiyle kendisine bağlamasaydı kapatıp gidecektim çünkü ben tek heceli dil ırkçısıyım. Özellikle Tayland, Çin ve Kore yapımlarına dillerinden dolayı acayip bir önyargı beslemekle kalmıyor, tüm varlığımla nefret ediyorum. Filmden aldığım keyif öyle büyük ki, en azından kendi şahsında bu önyargımı esnetebildi. Filmin beni kendisine misafir ettiği üç saat içerisinde bir çok insanın hayatına şahit oldum. Kimi zaman kendimden, kimi zaman ise çevremden parçalar gördüm o insanlarda. Pişmanlıklarına, sevinçlerine, hayatlarına ortak olurken o yaşamlardan biriymiş gibi hissettim. Bazen kendimi onların dert yandığı arkadaşlarıymış gibi hissederken, bazense onlarla kıyasladım kendimi. Açıkçası; filmi izlerken yaşamı bir çok perspektiften aynı anda yansıtmasını beklemiyordum. Bir karakterin başkasının hayatında aldığı yerine, sözlerin insanları etkileme derecesinine, hayat denilen şeyin hem karışık hem de basit olmasına, insan kendisini değiştirmediği müddetçe eline ne fırsat geçerse geçsin veya hangi üstün varlıktan medet umarsa umsun bir şeylerin değişmeyeceğine aynı ekranda şahit olmak beni biraz dumura uğrattı. Teşekkür ederim @b.baduman.

Tatli mi tatli seker mi seker bi cocuk ve mukemmel sorgulamalari bi lokmalik film yutuverin!!!

Everyone has a shelf. What's on yours?

Continue with Email