Bundan sonra artık hiçbir şey demeden, ne hızlı ne yavaş, tam olması gereken tempoda dosdoğru yürüyelim. Bu yol nereye gidiyor? Bunu büyüyen bir asmaya sormalısın. Asma sana cevap verecektir: "Hiç bilmiyorum. Ama güneşe doğru büyüyorum."
"Herkesleşmek" bir video başlığıydı. Dalıp gittim ne kadar ürkütücü ve ne kadar da sahiciydi. Her felaketten sonra ki tepkisizlik biraz daha herkesleşmek midir ya da kimdir bu herkesler...Peki, bir şeyin farkında olmak o olmaktan kurtarır mı kişiyi yani deli bilir mi deli olduğunu biliyorsa deli midir?
Ne çok olmuş buraya uğramayalı...yeni kitaplar okundu-okunuyor, bir şeyler izlendi, bir şeyler yaşandı-yaşanıyor... biraz da düşünmeli düşüncenin yanında bir anlam çıkarabilirsem azıcıkta uygularsam ne mutlu bana.
"Hayatla dolup taştığı için, şeytanın hiçbir sunağı yoktur; insan kendini şeytan'da çok fazla bulduğu için o'na tapamaz; ondan bilerek nefret eder; kendinden yüz çevirir..."
"İnsanlar ne der, benim için ne düşünür..." iyi bir şey yaparken bile görüldüm diye gerildim. İmaj kaygısı bende çok düşük sanırdım. En az kendimi tanıyormuşum.
Bu gidişle bir tek bitkiler ve hayvanları yürekten seveceğim galiba. Diğerleri bir yaşama hali işte katlanma, idare etme, umursamama, acıma, nefret etme, takdir etme... belki de baştan beri buydu.
Çalıştığım yerin bahçesinde bir kedi yavrulamış daha yavruları 2 günlükken biri kartonuyla beraber yavruları sokağa bırakmış ve yavrular şimdi kayıp. Kedi 3 gündür kurumun içinde miyavlayarak onları arıyor...kahroluyorum. Rezilsin, zalimsin insanoğlu nefret ediyorum