Psikolojinin, adlandırma yaparken göz ardı ettiği kültürel ve toplumsal etmenleri vurgulayan, eleştirel bir psikoloji kitabı. Bireyin çıkmazlarının ,toplumsal bağlamdan koparılarak anlaşılamayacağına dair güzel bir örnek. Özellikle sosyoloji ve antropoloji öğrencilerinin hoşuna gidecektir.
Fransız sinemasının deneysel örneklerinden. Özellikle seçilen kamera açıları ve hareketleri anlatım dilini çok kuvvetlendirmiş. İşin hoş tarafı bu film sizi bir önermeye ikna etmeye çalışmıyor. Yalnızca düşünme, empati yapma ve sorgulama imkanı tanıyor. Tabii oldukça etkileyici biçimde. Bağımsız sinemayı sevenlerin bayılacağı, ana akımcıların sıkılacağı türden, enteresan bir film. Konusu hem karamsar hem de umut verici.
Hani bazı filmler vardır izlerken “Bu filmin derdi ne?” deyip tam olarak anlamlandıramaz ve beğenmeyiz. Fakat film bitip de aradan bir süre geçtiğinde, düşününce “Aslında hiç de fena film değilmiş ha” deriz ve günden güne filmi sevmeye başlarız. İşte tam da öyle bir film Titane. Vahşi, yer yer mide bulandırıcı, ürkütücü ve fazlasıyla gergin. Ducournau’yu Raw filmiyle tanıyanlar bunları daha iyi anlayacaktır. Oldukça benzer fakat daha vurucu bir film.
Yedinci mühür, Bergman’ın varoluşsal sorularını en açık seçik gösterdiği filmi. Her ne kadar Güz Sonatı ve Persona gibi başyapıtlar yüzünden arkada kalmış bir film olsa da, bana kalırsa yaşamı,ölümü ve tanrıyı çarpıcı biçimde işlemesi bakımından en güçlü filmidir.