İçeriğe geç
Raf
Kız sayfasını açKızLukas DhontFilm · 2018
7 gönderi

''penisimden her şeyden daha çok nefret ediyorum(...)'' - albert caraco agony, 135 amma öyle bedbince reddediş değil, asıl tasım bir içkin nefret de değil. asıl gaile çetrefilli sayılmaz. hakir gören amlar topluluğu var yapımda. ''aşağılıyorsun birilerini'' yok hayır organların biçtiği roller bunlar. asla kabul edilemez. ölümsüzlük bulup cinsiyetler tamamıyla ortadan kalksa bile kabul edilemez. erkliğin-dişilliğin feci derece abartılan gelen yanını yokluğa fırlatacağım. yanılsamanın gerçek diye iredelendiği bu dönemde, tek sığınak bedenden ileri gelmektedir. korkunç vahşette en çok sahibeliğine toz kondurulmayan meret konu başlığı cinsellik. fikir olarak bir yerlerde kalın ve sayıklayınız, ama düşünce kendini değillemeye el vermeyip de, bir yerde böylesine kapılıp kalmak hücre hapisten beterdir. yapımda, penisinden kadın olmanın künhüne varmayı amaçlayan, stereotip olarak birebir yüz hatları kadını andıran, aslen ortada kalmış non-gender oluvermişliğini bir yere sığdıramamış birinden bahsediyor yapım. emtia trans-estetikliğin gene hayyuka çıkarılarak ululandığı yapım olmuş. ama kazurat beyinli şuhluğunu ortaya döken; ''sen bizlerin amını gördün'' diyerek... yosmalığını capcanlı tutan, sözde patriyarkilik güya yüzyıllardır şöyle bu böyle deyip maval sıkan hamakatlığın organlarını mışmışlarken silindiği, kendi öznelliğini oportünistlikle satarken, sadece bir yana gömülmüş kızkuruları pek sevmişler yapımı. burada cinsiyeti hiçe saymaktan dem vuruyorum. yarım kalmış intiharı var elemanın. trans birey yaftalamasının vıcık vıcıklığına karşın ona eleman diyeceğim. pigme çocuğun yaşadığı akıl tutulması da çabası kalır yapımda. en uç örneklemeyle bugün beyne çivi saplarcasına, hem de negativist düşünceyle şöyle demekten sakınıyor yapım: (kedi yok, köpek yok, sevgili yok, kadın yok, ve sonra şunu söylüyor: <<kadınların şirketi, itiraf ediyorum, beni sıkıyor; neredeyse hepsi çirkin ve aptal görünüyor >> confession, 164); “çocuklar için hiçbir zevkim oldu mu? bunun hakkında hiçbir şey bilmiyorum ve bu keşifler hakkında meraklı değilim.” albert caraco confession, 50) gore videolarda sanalda sikini doğrayanlar dolu. bu bir haz metodu veya değil. leş sefilliğine bakılmaksızın inceleme konusu bile olmazlar. alıcısı yoktur kendini yok edenin. konu dışı bokumsu örnekleri de kendini hayran bırakacak yapım oluvermiş. tıpkı love 2015 filmindeki travesti düzmekten kaçınan tipleme gibi. böyleleri hayatta var mı sorusu kendi kendilerini yadsıyarak, erbezine karşı vurucu bir duruş sergilediklerini var sayıyorlar. her iki cinsiyetin illetliğine karşı salt nötr bir düşünce oluşamadan kayboluyor. tıpkı bugün ortadan kalkan cinsiyetler gibi. bu biyolojik başkalaşım icbar halini almışcasına kendini pazarlıyor. atipik bedenlerin her eylemi ötekileştirmenin sonradan kabulüdür. yani bir dönem öldürülmesi gerektiğine kanaat getiren vahşi sistem, şimdi kendine dönük onu yaşatmayı amaçlayarak bir nevi ona tasallut oluyor. aslında elemanımız bedeniyle ölümsüzleşmek istiyor. kendi iğdiş etmekte onun için seçenekler arasında. ama asla erk bozuntuluğuna yakın değil. mizojinist olamaz. kötümser bir ahlak da güdemez. o aşağı çekilmeyi göze almış, kendi bedensel basiretsizliğini cüruf kadınsılıkla örtmek istiyor. örüntüleri tıpkı kadın öznelliği gibi. transgen vardır söylemi: gynocentric olumluyor. yarım kalmış cinsiyet geçişi. çözümü kesinkes kendinden ödün vermeksizin gebermek! penisini kesip atma imgesi pek yavan kaçtı. [tam ekran: çözüm nedir? bütün bir kültürün erotik devinimine, bu büyülenmeye, başkalığın olumsuzluğunun, bu her tür gariplikteki, bu her tür olumsuzluktaki baş döndürücülüğüne, kötülüğün bu zoraki dışlanmasına ve nihayet, benzer'in ve onun çoğaltılmış figürleri olan ensest, otizm, ikizlik, klonlama gibi figürlerinin çevresindeki bu uzlaşıma hiçbir çözüm yoktur. yapabileceğimiz tek şey, baştan çıkarıcılığın kaynağının ötekiyle uzlaşmamakta olduğunu, ötekinin garipliğinin korunmasında olduğunu anımsamamızdır. insanın ne kendi bedeniyle ne de kendisiyle uzlaşmaması gerekir. ötekiyle uzlaşmamak gerekir, doğayla uzlaşmamak gerekir, dişille uzlaşmamak gerekir (bu kadınlar için de geçerlidir). işte, garip bir çekimin gizi de buradadır. 5 temmuz 1993 jean baudrillard] bir zamanlar, penisten pelte pelte kan aktığına ve ölüme doğru kesin bir çürümeyle yuvarlanıldığına şahit oldum. vajinanın bundan kalır mülevvesliği veya tahkirleştirilecek yönü yok mu? var. ve varsa bile beyhude olacaktır. filmi izleyenlerce penisi kara deliğe fırlatmak isteyen, lağvetmek istercesine; -ki orada da o sahne içerisinde bunu eyleme döküyor, ardından hormon tedavisi bile değişkenliğini kısır bir yanıtsızlığa bırakıyor. hep aynı alegorik sayıklamalar, topluma yamanmayı pay biçen etmenler cinsiyet gurebalığı. bunlardan başka nedir ki? eliniz de başka ne kaldı? bedenleşme değil bu! olsa olsa leşleşmek. trans-politik duruşları o elamanın etrafındaki bokumsu sırıtışlar, bunu açıklamaya yetiyor bile. sadece kadınlığın mekanikliği değil, üstüne voyeurist bakışları. kabullenilmiş gibi yapmak. ayrıca sözde trans bireyin babasını oynayan herifçioğlu da adeta ben senin babanım anlat derdi dediği sahneye kadar kendini düzdürdüğü biri duruyor. çok kokuşmuş sahneler var. pürüpak pespembe diye yutturmaya yeltendikleri duruş, geberik cinsiyetler arası savaşımın gereksizce perdelenmesinden ileri gelmiş. bugünlerde sakil bir organ penis! burada laf ebesiyle caka satıp maval anlatan, aklı uçkuru olmuş, bilmem ''hipergami'' yok, işte wgtow benzeri türev terimlerle, internet ağzıyla redpill hareketiyle, diğer yanda hiçbir hastalık tasa ya da realitesi bulunmayan; bireylerin yazdığı sözlerle bir çeşit atışma ve lakırdı dışında, hiçbir şey olmayan kitlenin eğlencesi olduğu gözetmekteyim. dünya içinde gömüt olmuş çaresizlik beklenemezdi. maddiyatını eline almış aklı kıt kadınlara, (birkaç yosmayla sidik yarışına girmeye çalışan, her iki tarafın keyfiyetlerinin ürünüyle, sataşmaya dayalı araçlarından birkaçı da 'penis' ibaresi olup, yine popülist terim-darcığına batıp, ideolog bokunda yüzenlerle maskaralık yapan, penis beyinli birçok oksimoronun, biricik oyun hamuru gene penis olmuştur!) her duruşu humaniterce bulanlar o meşum antroposantrizm takınarak her şeyciklere tebaa ederken, hiç bu dünyada bulunmaktan nedamet duymayan olduklarından, bunca karalamanın cinsiyetleri hiçe saydığımı, onların ben takıntısına kurban gittiklerini ''ben de ben'' diyerek solipsistliği bile cinsiyet boyunduruluk haline sokup kötücül maskaralığından, hiçbir düşünce çıkmayacağını terennüm edip durdum. hiçbir salgı bezinin gerçekliği olmadığını ve emsal teşkil etmediğini söyleyecekler çok azdır. (gen kodlayan, tipolojiyi değişime uğratan konuların bir doğası yoktur. yapaylık sıçan konular. cinsiyet geçişlerinin bir gerçekliği olmadığı gibi, en nihai amaç dahi olamaz. evrensel değer'miş gibi satılan fantazmalar gülünç dahi değil. ben bir cinsiyetçiyim. nasıl mı? biyolojik külfetin hafifletilmiş yanılsamasını kabul etmeyen hayat içinde gömüt olmuş biriyim. genitalliği tecrit eden tıbba söylenecek fazla bir şey yok. çocuksu dimağların uğraşının başlıca unsurları bu konulardır.) her ne yazılırsa yazılsın: bu sinemayla bir aktarım ya da kapağı açılmasına gerek bile olmayan bir eserde olabilir. dışlanan bedenler değil. buna benzer konularda geriye itilen hep ölüm oldu.

Yükleniyor…

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et