Gülşine
Bu kitapla ilgili en çok merak ettiğim şey ismiydi. Neyi anlatmaya çalışıyordu?? Okuduğunuzda konuyla alakasız gibi geliyor ama izlediğim inceleme videoların birinde şuna denk geldim. Holden'ın ikinci adı olan Caulfield'in paçalanarak incelendiğinde kitabın ismine atıfta bulunduğunu anladım ve öyle düşündüğümde isim çok hoşuma gitti. Gelelim kitabın konusuna. Tam olarak Holden'ı, yani o bir ergen, iç dünyasını anlatıyor. Ama yazıldığı döneme baktığımda yazar bugünkü ergen profilini öngörmüş gibi hissettim. Çünkü Holden'in o asiliği, hep en doğruyu biliyor kafası, hiçbir şeyi beğenmeyip herşeyi eleştirmesi... O tam bu dönemin ergeni. Yani şunu demeye çalışıyorum aslında. Bu kitabın kendi döneminde çığır açması çok normal. Gerek dili gerekse kahramanın profiliyle. Ama günümüz için biraz standart bir karekter aslında. Kitabı bayağı bulanlar varsa sebep muhtemelen bu.. Kendi adıma Holden'ı sevdim diyebilirim. Çünkü tüm duygularında çokk samimi. Eleştirileri hiç boş değil. Kitapta onun kafasına kapılıyorsunuz. Sen ne kadar haklısın dediğim çokkk oldu. Kitabın sonunaysa bayıldım. Bu ergen nasıl toparlanacak derken o, dünyasının tüm sevimsizliğini küçük kardeşinin masumiyetinde bir anda kaybediyor. Holden kitabın başından beri sahteliğin, riyasızlığın olmadığı dürüstlük ve doğruluğun tepe noktasında bir hayat istiyordu bunu da bir çocukta bulması çok normaldi. Depresifliğini dibine kadar hissettiğimiz karekterin aradığı şey çok yakınındaydı aslında ve buldu. Kitabı bir defa okudum bir defa daha okursam daha iyi olucak dediğim bir kitap. Çok iyi bir kitap mı bilemem. Bunu demek için Holden'ı sevmeniz gerekiyor bence❤️ '''Sakın kimseye bir şey anlatmayın, herkesi özlemeye başlıyorsunuz'' diyerek nihayet bunalımlı halinin sona erdiğini anlayarak içimizi rahatlatıyor.
Çavdar Tarlasında Çocuklar
