cemcbg
grimm dizisinin yalnızca birinci ve ikinci sezonunu izledim. her bölüm başına bir hikâye ve vaka işleyen ama bir yandan da ana hikâyesini oluşturan grimm, ilk iki sezonunda insan olmasına rağmen aslında başka türden bir yaratık olduğunu anlayan ve dünyada kendisinden farklı yarayık türleri olduğunu da anlayarak yeni dünyasına alışmaya , bir yandan da avcı karakterinin gereğini yerine getirmeye çalışan baş karakterimizin yeni kimliğine adapte olma sürecini anlatıyor. buffy ya da angel gibi dizilerin anlatım tarzına, karakterlerin derinliği de bu dizilere benzeyen grimm yine de ilgi çekici bir gerilim noktası da oluşturuyor: baş karakterimizin sırrını bilmeyen çevresi ve arkadaşları ile oluşturulan gerginlik ve kimlik meselesinin hissettirilmesi normalde yavanlığı hissedilebilecek hikâyeyi canlı tutabiliyor. 3.sezon bu gerilimin sona erdirilmesinin ardından bu sefer herkesin bu yeniliğe çok çabuk adapte olduğu sahte bir atmosfer yaratıyor ve dizi benim için bu noktadan sonra yavanlaştı diyebilirim. belki grimm, esas derdi olarak zaten kimlik meselesi ya da bunun üzerine kurulu gerilimleri anlatmayı ve böylece insan olmak/farklı bir türden insan olmak tarzından çatışmaları, arada kalmışlıkları ve bunlarla ilgili psikolojik zorlanmaları değil 3.sezondan itibaren bizi çağırdığı kolay fantastik dünyaları anlatmayı seçiyordu en başından beri. kötü bir dizi olduğunu söyleyemem, sadece ilgimi yitirdiğim için izlemeyi bıraktığımı söyleyebilirim.
Grimm
