cemcbg
banshee'nin ilk sezonunu bitirdikten sonra diziyi izlemeye devam edecek miyim emin değilim. ama en azından ilk sezonla ilgili düşüncelerimi söyleyebilirim: dizinin yapımcısı alan ball, amerikan güzeli filminin ve six feet under adlı başyapıtın senaristi. ayrıca true blood dizisinin de yapımcısı. true blood ve banshee bir çok anlamda kardeş diziler gibiler. iki dizinin görselliği, cinsellik konusunda sınır tanımaması, gerçeklik hissini bozarak tamamen diziye özgü bir gerçeklik havası yaratması, dinle ve cinsellikle ilgili kıstırılmışlıklar yaşayan karakterleri ve aşırı şiddet kullanımıyla dikkat çektiğini söyleyebiliriz. true blood'ın izlediğim dört sezonunda vampir ya da başka türden bir yaratık olarak toplum tarafından yasal haklarına kavuşmuş karakterlerimiz özellikle cinsel farklılıkların sembolize edildiği bir kimlik meselesinin hikâyesini anlatıyorlardı bir şekilde. bu six feet under'da da böyleydi ama daha az belirgindi. true blood bambaşka kimliklerle bir arada var olmaya çalışan ve sonu gelmez şiddet çemberlerinde hayatta kalmaya çalışan bir toplumu ve onların insanlarını anlatıyordu, böylece belki de abd toplumuna dair sembolik bir hikâyeyi anlatmış oluyordu. banshee'de de şiddetin sonu yok: ilk bölümden itibaren üzerimize boca edilen şiddetin öncelikle hissettirdiği şey aslında ondan keyif almamızın istendiği. banshee aslında seyirlik bir eğlence olduğunu gizlemiyor ve bunu gerçekçilik ve mantık sınırlarını zorlayabildiği ama fantastiğe de kaymayan gerçekçi fantastik anlatım tarzıyla belli ediyor. bu şiddete eşlik eden ve artık sınırlarda dolaşan aşırı cinsellik dolu sahneler de eğlencelik tarzını belirginleştiriyor. her bölümde ikişer üçer cinsellik sahnesiyle yemlendiğimiz ortada. 10 bölümlük birinci sezonda amiş ailelerin katı ve şiddete uzak durmayı imanlarının bir parçası edinmiş barışçıl yaşama biçimleri dizinin zehirleyici olay ve karakterleriyle dengeleniyor, ilginç bir his yaratıyor bu durum. ayrıca dizinin dövüş sahneleri, özellikle de 9. bölümde neredeyse 20 dakikaya serpiştirilmiş dövüş sahnesi pes dedirtiyor-seks sahneleri pes, dövüş sahneleri 2pes-. diziye devam edip etmeme konusunda emin olmamamın sebebi şu: bu kadar gereksiz anlamsız seks sahnesinin öyküyle bağlantısının sadece istismar edilmemiz olduğunu düşünüyorum. şiddet sahnelerinin bu derece uçlara çıkartılması da benzer şeyleri düşündürüyor. ayrıca alan ball'un tabu cinsel ilişkileri- dayı-yeğen vb- inadına anlatmak istemesinin, true blood'dakini de aşan cinselliklerin yapımcının önemsediği temel temalara uygun olduğu ortada. hikâye anlatmaktan çok seyirciyi kaşımak derdi var gibi geliyor bana dizinin: şiddeti ve cinselliği onları bir gerçeği parçası olarak resmetmek ve anlatmak yerine biz onları doya doya tüketelim diye bir hikâyenin içine koyup anlatması beni huzursuz etti açıkçası.
Banshee
