Gulis
Böyle ayrıca bir başlık açıp sabaha kadar Andrew'i konuşalım isterim. Hikayenin gerçek olması etkileyiciğini katlıyor, zaten oldukça keyifli bir başarı hikayesi. Kimileri başarı olarak görmeyecektir ulaştığını görmeden öldüğü için belki ama ben katiyen öyle yorumlamıyorum. Bu adamın müziğe olan duygusu safi tutku. Hayatını, saygınlığını, çevresindeki değer verdiği insanları, yahu yaşam şartlarını bile boş vererek sadece müzikal yazıyor. Onunla yatıp onunla kalkıyor, sevgilisinden ayrılırken, göz yaşları içindeyken bile bunu bir şarkıya dönüştürebilmeyi düşünüyor. Öyle bir tutku ki beynini öyle çalışmaya ikna etmiş. Yaratıcılığıyla reklam dünyasında cillop gibi yer edinebilecekken garsonluk yaparak o müzikali yazmaya gönül vermiş. Belki sefil bir hayat ama asla fear değil, dolu dolu love. Böyle bir yoldan geldikten sonra hayatta olsun olmasın, o müzikal o Broadway de sergilendi mi? Evet. Hikaye zaten kaya gibi güçlü fakat Andrew? Sen napıyorsun arkadaşım? Öyle bir oynamak mı var yani... Şahane. (Oscar ne kadar belirleyici bilemiyorum ama eğer bir vasıf katacaksa umarım alır. Anasının ak sütü gibi helal çünkü.) Ki filmdeki tüm şarkılar da gerçekten müthiş. Yani müzikal sevmeyene bile kendini izlettir bir film, biz sevenler çoktan bayıldık.
tick, tick...Boom!
