Gulis
Tazecik neden bitti ki? hayıflanmalarımla buraya damladım. Muhteşemdi muhteşemm. Filmde kim ne duygu hissettiyse muazzam oyunculuklar sayesinde ben de hissettim. Ve dahası elbette ki Mads Mıkkelsen... Yani yıllarca gözlerimi kırpmadan izleyebilirim. Oyunculuktan da fazlası sanırım bu artık. Filmin her detayı o kadar tatlıydı ki. Dört ana karakterin mizaçları, uyumu ve oyunculukları. Görüntü yönetimi, kurgusu... Filmin kurgusu her şey gerçekmiş hissini verecek kadar başarılıydı. Açıkta seyreden konudan ziyade karakterlerin bunu yaparken aşmaya veya ortaya çıkarmaya çalıştıkları duygulara odaklanınca, yani satır aralarını okuyunca film öyle keyifli ki. Ve ve ve tabiiki son sahne! Dans evet dans ama o dansla birlikte bir var oluş şovu. Çırpındım, uğraştım, çok denedim, ödün de verdim, acı da çektim, kendimden de geçtim ama başardım. Burdayım. Ve bunu coşkuyla kutlamayı, o mağrur gülüşü atmayı hak ettim. Ne diyebilirim ki, yıllarca açıp açıp son sahneyi izleyerek güç bulacağım sanırım.
Körkütük
