vane
Lee Min Jee'nin romanından uyarlanmış 8 bölümlük mini bir dizi. Drama biter bitmez ikinci sezon onayını aldı, yani seyirci tarafından oldukça olumlu tepkiler aldı demek yanlış olmaz. Pachinko, japon asıllı bir oyun makinesidir. Hem eğlence amaçlı bir arcade oyunu hem de daha çok kumar makinesi olarak kullanılıyor. Lee Min Ho sayesinde duyduğum ve uzun bir aradan sonra kendisinin izlediğim ilk dizisi. Olaylar 1900'lerin başında, Japon işgali altında olan Kore'de geçiyor. Rahatsızlığı olan bir adamın ve sürekli düşük yapan eşinin sonunda bir kız çocukları dünyaya geliyor, Sunja. Başrolümüz. Anne babası bir pansiyon işleterek geçimlerini sağlıyorlar. Sunja zamanının büyük bir çoğunluğunu babasıyla, pazarda dolaşarak geçirerek zamanla büyüyor. İleriki bölümlerde ekrana gelecek olan Han Su, nam-ı değer Lee Min Ho ise herkesin hakkında konuştuğu, ünlü bir iş adamını oynuyor. Pazarda onun için çalışan adamları var, zaman zaman onları denetlemeye gidiyor. Tam da bugünlerden birinde, gözüne pazarda dolanan genç bir kız takılıyor. Sebebi nedir bilinmez, kendisine ilgi duymaya başlayıp ona bir şekilde yaklaşmanın yollarını aramaya başlıyor. Ve bir şekilde başarıyor da. Zamanla daha çok vakit geçirmeye başlıyorlar ve aralarında bir aşk doğuyor. Ve sonrasında Sunja hamile kalıyor. Fakat Han Su'nun evli ve çocuklu bir adam olduğunu öğrendiğinde şoka uğruyor ve kendisiyle görüşmeyi kesme kararı alıyor. Bilmemiz gereken bir diğer önemli karakter ise papaz olan Baek Isak. Sunja'nın annesinin pansiyonuna hasta bir halde varıyor. Hastalığının sebebini bilmiyoruz, ama çok ciddi bir şey olmalı ki günlerce hasta yatmak zorunda kalıyor. Bu süreçte de Sunja'nın annesine onunla oldukça ilgileniyor hayatta kalması için. Bu süreçte bir şekilde Sunja'nın durumunu öğreniyor ve çocuğunu tek başına büyütmemesi için kendisiyle evlenmesini ve birlikte Japonya'ya gitmeyi teklif ediyor. Sunja her ne kadar istemese de başka seçeneği olmadığı için annesini, arkadaşlarını geride bırakıp Japonya'ya Koreli bir göçmen hayatı yaşamaya gidiyor. Dizi ayrıca geçmiş ve gelecek arasında sürekli gidip geliyor. Karakterleri oynayan kişiler de değişiyor haliyle. Bu nedenle gerçekten dizi sonuna kadar kim kimin kızı oğlu kim kimle evli çözemedim gerçekten. Hatta google'dan aile ağacına bakmak zorunda bile kaldım. İsimleri aklımda tutmakta da pek iyi biri olmayınca :') Gelecek zamanda Sunja'nın yaşlılığını, oğlunu ve onun da oğlu, yani Sunja'nın torunu olan Solomon'u görüyoruz. Solomon da Amerika'da bir şirket için çalışıyor. Gözünü terfi alma hırsı bürüdüğü için, şirketin Tokyo'sa açmayı düşündüğü yeni bir otel için anlaşma yapmaya gönüllü oluyor ve Tokyo'ya, aynı zamanda ailesinin yaşadığı yere gidiyor. İzlediğim ilk Apple TV+ dizisi sanırım. En önce söylemem gereken şey sanırım çekimleri diğer izlediğim kore yapımı dizilere göre çok farklıydı. Sinematogrifi çok iyiydi. Belgesel çekimi gibiydi desem çok da yanlış olmaz. Tamamen hayatın içinden olaylar, sesler, görüntüler. Gerçeklik akıyordu resmen karelerden. Ve gerçekten kendi kültürlerini, tarihlerini çok iyi anlatmışlar diye düşünüyorum. Dizi genel olarak karanlıktı bence, karakterlerin pek mutlu oldukları zaman yoktu ama yinede hüzünlü bir güzelliği vardı. En çok kalbime dokunan sahnelerden birisi Sunja'nın annesinin kızının küçük çağta yapılacak olan düğünü için pazardan güç bela beyaz pirinç aldığını görmekti. O dönemlerde Kore yetiştirdiği tüm beyaz pirinci Japonya'ya satıyormuş, kendilerinin tüketmesi kesinlikle yasakmış. Yani pirinç bir bir bakliyatın o zamanlarda oldukça lüks olması, düğün yemeği için alınması beni hem çok şaşırttı hem de oldukça üzdü. Yıllar sonra bile Sunja'nın kendi ülkelerinde yetişen pirincin tadını diğerleriyle ayırt edebilmesi de... Bir diğer sahne de, Solomon'un iş anlaşmasını bozduktan sonra dışarda yağmur yağarken koşup sokak sanatçılarının çaldığı şarkıda deli gibi dans etmesiydi. Nedense beni çok heyecanlandıran bir olaydı. Bu sırada yaşlanmış Sunja'nın da yıllardan sonra ilk defa Kore topraklarına ayak basması, o da yağmur yağarken okyanus kıyısına gidip, dalgaları izlerken ağlaması... Bu iki sahnenin eş zamanlı olarak gösterilmesi çok hoştu. Son bölümün son 10 dakikasında gerçekten 1900lerde Kore'den Japonya'ya genç yaşlarda göçen kadınlarla röportaj yapılmış. İzlerken o kadar duygulandım ki. İçiniz bir tuhaf oluyor. Son olarak dizinin adının, yani kitabın isminin neden Pachinko olduğundan bahsedip bitireceğim. Pachinko olarak adlandırılmasının sebebi, Sunja ve ailesinin inişli çıkışlı hayatının kumara benzediğine atıf yapan bir metafor olduğunu okudum. Hayatta bazen kaybedip bazen de kazanacağımızı ifade ediyor. Tıpkı Pachinko'da olduğu gibi.
Pachinko


