mehmet372
"Bakışlarımı bu sayısız benzer varlıktan oluşan, hiç bir şeyin ne yükseldiği ne de alçaldığı kalabalığın üzerinde gezdiriyorum. Bu evrensel tek tiplik manzarası karşısında üzülüyor ve donakalıyorum, yitip gitmiş olan topluma yanmadan edemiyorum."( Syf. 61 ) Devletlerin demokrasi adı altından yurttaşları yaptığı bilinmeyen, gizli ya da anlaşılmayan zorbalıkları işliyor, gözler önüne seriliyor kitapta. Kitapta devletin demokratik toplumlarda merkezilesmesini ele alıyor yazar. Eşitliği her alana koyup özgürleşmeyi sınırlandırdıklarını hatta farklılıkların da yok olmasıyla birlikte özgürlüğün kalmadığını ancak bu şekilde toplumun güçlenendiğini söylüyor her fırsatta yazar. Merkezileşmenin toplumun her alana yayıldığını; sanayide, toprakta, eğitimde, hukukta her yerde devletin parmağı işin içinde olduğunu ve giderek aynı tip insan doğurduğunu, eskiden küçük birlikler olduğunu şimdi birliklerin olmadığını herşeyin tek bir elde yani devlette bulunduğunu( hayır kurumları bile ) tek tek açıklıyor kitapta yazar. Böylece bireyler de her fırsatta merkezileşmenin iyi olduğunu, başka bir düşünceye karşı çıktığını, en büyük gücün, sarsılmaz gücün her fırsatta devlet olduğunu örnekleniyor kitapta. Sonra da demokratik ülkelerdeki despotizmden bahsediliyor. Despotizmin demokratik çağlarda yani günümüzde daha rahat uygulanabileceği vurgulanılıyor.
Demokratik Zorbalık

