bugrakocakk
Eşinin ölümünden dolayı kendisini suçlayan bir adamın intihar etmek için girdiği ormanda kaybolmasını konu edinen film son derece sakin bir başlangıç yapıyor. Adamın eşine karşı ilgisiz ve umursamaz tavırları yüzünden karşılıklı konuşup anlaşma özelliğini yitirmiş çiftin , git gide evlilikleri daha da dibe vururken ani bir şekilde kadının hastalığının ortaya çıkmasının ardından adamın hissetmeye başladığı suçluluk duygusuyla eşine karşı olan davranışlarını baştan aşağı gözden geçirmesi , hasta olduğu süre boyunca yanından bir an için bile ayrılmak istememesi , sürekli destek olup ilgilenmeye çalışması ve bütün çabalarına rağmen kadının yine de ölmesi şeklinde işlenen senaryo dram anlamında gayet başarılı bir nitelik taşıyor . Aynı zaman da filmin bir diğer yönü olan ormanda hayatta kalma sahneleri ise genel olarak ağır ilerleyişten dolayı izleyiciyi ciddi manada sıkabiliyor ancak sonlara doğru adamın eşinin kimlik numarasını ve arabasıyla ilgili durumları ezbere biliyor olmasının onu tanımaya ve anlamaya yetmeyeceğini anlayıp eşinin en sevdiği rengi , mevsimi gibi basit görünse de kişiyi çok daha değerli hissettirebilecek durumları bilmiyor oluşunu fark ettikten sonra ormanda karşılaştığı kişinin eşimle çocuğum diye adama söylediği kelimelerin Japonca’da ‘’sarı’’ ve ‘’kış’’ anlamına geliyor oluşunun ortaya çıkması şeklindeki final sahnesi etkileyici ve unutulmaz bir nitelik taşıyor. Ormandaki diğer sahneler de ise adamın aslında gerçek olmaması ve ‘’sevdiklerimiz hep bizim yanımızdadır.’’ şeklindeki cümleleri klişe kaçsa da kaliteli bir dram yapımı olarak karşımıza çıkıyor. (6.8/10)
Sonsuzluk Ormanı
