eylül
Öncelikle incelememe kitaba bitirmemin üzerinden neredeyse bir saat geçmiş olmasına rağmen atlatamadığımı söyleyerek başlamak istiyorum. Romanımız, eski adı Podima olan bir köyde işlenen bir cinayetle başlıyor. Maktul ile yakın olan başkarakterimiz Ahmet Arslan'ın kapısında, cinayeti incelemek adına İstanbul'dan gelmiş olan gazeteci bir kız beliriyor ve hikayemiz başlamış oluyor. Kitabın sonuna kadar ilgiyle ve merakla okudum. Zaten son yüz sayfa olduğu gibi akıp gitti ve ben aradan geçen zamanın farkında olmadım. Kaldı ki, Livaneli kendini okutmayı bilen bir yazar. Daha öncesinde de okuduğum için biliyorum. Kendisine has bir anlatım biçimi içerisinde beni romanın içine çekiverdi ve ben bitince bile kendimi devam ediyormuş da bir kahramanmışım sandım. Olay tamamen küçük ayrıntıları görebilmekte. Mor tavşanlar, Sevgili, atlar... Livaneli aslında her şeyi bize göstermiş de biz fark etmemişiz. Livaneli'nin bir lezbiyen aşkını sadece cinsellik üzerine kurmamış olması da ayrı hoşuma gitti. Sanki okuru da uyarmaya, bilinçlendirmeye çalışıyormuş gibi geldi bana. Ayrıca en başından beri maktulün katilini merak ediyordum, herkesten şüphelenmiştim... Gerçek katil dışında. Livaneli beni sonlara doğru üst üste şoke etmeyi başardı. Normalde bunları öngörebildiğim için bu ayrı hoşuma gitti doğrusu. Mutlaka kütüphanemin en sevilen köşesinde olacak bir kitap. Her ayrıntısıyla, altını çizdiğim her bir satırıyla ve üstümde bıraktığı etkisiyle...
Kardeşimin Hikayesi
