oykuu
Yönetmen Ferit Karahan söyleşisinde filmde kendi çocukluk travmalarına değindiğini söylüyor. Doğuda görev yapan bir öğretmen olarak filmi izlerken yaşadıklarımı gördüm adeta öğrencilerin hal ve tavırları, davranışlarını tamamen gerçekçi yansıtmış yönetmen.Film Vanda bir yatılı ilkokulda çekilmiş. Öğretmenlerin öğrencilere olan sert tavrını eleştirmiş fakat günümüzde artık böyle şeyler mümkün değil,olmamalı da. Okul,pansiyon sanki bir cezaevi gibi yansıtılmış. Banyoda tas için arkadaşıyla tartışan Memo'nun soğuk suyla yıkanma cezası alması ile başlıyor hikaye. Ertesi sabah memo hastalanıyor oda arkadaşı onu revire götürüyor fakat reviri olan bir okulda ne bir ilaç ne bir hemşire var , bir öğrenciyi görevlendirmişler revirin başına ,her hastaya antibiyotik veriyor. Arkadaşı, memonun durumunu öğretmene anlatmaya çalışıyor fakat öğretmene o kadar iş yükü verilmiş ki çocuğu dinlemeye fırsat bulamıyor. Olay sonunda müdüre kadar ulaşıyor ve çocuğu hastaneye götürmeye karar veriyorlar. Hava şartları çok kötü ,kar yolları kapatmış durumdadır, ambulans gelemez, telefon çekmiyor, iletişim kopuk, yardım bulmaya çalışırlarken memonun nasil bu duruma geldiği de çözülüyor yavaş yavaş , öğretmenden idareye kadar herkes sorumludur bu durumdan fakat kimse sorumluluk kabul etmiyor. Sistemin nasıl aksadığına, insanların çıkarı olduğunda nasıl işlerine geldiği gibi davrandıklarına şahit oluyoruz. Müdürün,okulun parasını kendi otomobili için kullanmaya çalışması, kantincinin çocuklara para karşılığında sigara vermesi, çocukların bunları görerek,Yaşayarak büyümesi ne kadar vahim. Memonun başına gelen herkesin ateşine bakarak "ateşi de yok demesi" çok gülünç geldi. Eğitim kurumunda çalışan herkese ilkyardım eğitimi verilmesi gerektiğini de görmüş oluyoruz. Filme başlarken belgesel gibi düşünerek yavaş ilerleyeceğini düşünmüştüm ama aksine iyi ki izlemişim dedim
Okul Tıraşı
