Tuuba Özge
Raftaki ilk kitap yorumum Namık Kemal'e nasipmiş vira bismillah o zaman Yorumları şöyle bir okudum da çoğu kişi günümüz edebiyatına göre romanı değerlendirip yerden yere vurmuş. Evet teknik olarak hatalı olabilir, karakter gelişimi yüzeysel olup genel olarak sıkıcı gelebilir fakat unutulmamalıdır ki bu kitap ilk edebi eser sayılıyor ve adı üzerinde "klasik." Kendi dönemimize göre değerlendirirsek bahsi geçen klasikler zaten basit, klişe ve bayat kalır arkadaşlar yapmayın. Neyse Namık Kemal'in dilinin ağır olduğunu düşünüyorum; bu yüzden ki kitap -bir yere kadar- akıcı değil. Özellikle o ağır dil, girişteki bahar betimlemesiyle harmanlanınca bunaltılar bastı beni. Yani Yaşar Kemal'in İnce Memed serisini okumuş biri olarak bahar betimlemesinin en ağırını tattı bu kul fakat İntibah'taki kadar "bitir artık hocaa" triplerine girmedim. Konusuna gelecek olursam ilk başta da söylediğim gibi bizim dönemimize klişe kalan fakat kendi dönemine göre kabul gören ve merak uyandıran Dallas'tan hallice bir teması var. Üstüne tesadüfler de eklenince bir dudak kenarı gülüşüyle "bak sen Allah'ın işine yav" diyorsunuz. Şayet yazar da aynı şeyi diyor. Olabilir. İlk edebi romanımızdır efenim hoş görünüz. Pekii ne anlamamız gerekiyor bu kitaptan diye sorarsanız "Mehpeykerlerin oyununa gelip de Dilaşûbları üzmeyin beyler, üzülürsünüz." derim :D Kısacasıı Türk klasiklerinin her birinin okunması taraftarı olduğum için şurasında busu var burasında şusu var demeden İntibah'ın da alınıp okunması gerektiğini düşünüyorum. En azından hiçbir şey olmazsa genel kültür olur.
İntibah
