Raf Yorumu: emin (@emin)

emin 2 years ago

* Epigraf: "Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zapt edilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dâhilinde iktidara sahip…devamı* Epigraf: "Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zapt edilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dâhilinde iktidara sahip olanlar, gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler..." * Senaryo: Senaryo gereği, bir şehir yahut ülke düşünün. Yine senaryo gereği o ülkede, bulunduğu makam itibariyle vazifesi halka hizmet etmek, adaleti ve huzuru temin etmek olan hakimler, emniyet müdürleri, belediye başkanları, medya patronları para ve menfaat, belki de korktukları için azılı suçluların emrine girmiş olsun. Mafya babalarıyla, suç örgütü liderleriyle aynı masalarda uyuşturucu sevkiyatları organize ediyor olsunlar (senaryo gereği). Ülke öyle bir hale gelmiş olsun ki; görevi hırsızları, katilleri, uyuşturucu tüccarlarını yakalamak olan emniyet ve yargı mensupları suçluların işini kolaylaştırıp namuslu memurları, suçsuz insanları, rüşvet yemeyenleri hapse atıyor olsunlar. Devlet devlet olmaktan çıkmış, bir mafya devleti haline gelmiştir artık. Tabi yine senaryo gereği, yoksa böyle şeylerin gerçekte olması mümkün değil. * Intermission: Tablo ne kadar vahim, durum ne kadar karamsar görünüyor olursa olsun yine de umut etmek için bir neden vardır her zaman. Bir memur Teoman vardır bir yerlerde zamanını bekleyen. Bir gün amiri onu odasına çağırır ve "artık yeter" der, "buna bir son vermeliyiz." Zira "Bu bir suç dalgası değil, bildiğin düşman işgali"dir. Düşman işgal etmiş olsa ülke bundan daha beter olamaz. Memur işe koyulur, yaptığı iş yasa dışıdır zira yasa suçluların lehine işlemektedir. Yaptığı iş en basitinden görevden alınıp hapse girmeyi kabullenmek, en kötüsü ailesiyle birlikte katledilme ihtimalini göze almaktır. Çünkü o, tüm şehir su altında olduğu esnada herkes mayosunu kapmaya giderken elinde kovayla koşan biridir. Ekibini toplar ve ülkeyi bu pislikten kurtarmak için yola çıkar. Gerçekte her zaman öyle olmasa bile senaryo gereği başarılı olur kahramanımız. Devleti ele geçiren suçlular eskisi kadar rahat değildir artık; işleri aksamaya başlar, güçlerini kaybetme ihtimalini düşündükçe öfke nöbetlerine girerler. Bu memur mutlaka yok edilmesi gereken bir tehdittir: "Kendime yeterince polis satın aldım. Bu adamlar özel bir tür, parayla ilgilenmeyen kalın kafalı sersemler... Satılık olmayan bir polis kuduz kapmış köpek gibidir, bir tedavisi yoktur. Ancak işini bitirirsin." * Kapanış jeneriği: İyiyle kötü arasındaki ezeli rekabete bir son yazılabilmiş değil henüz. Kötü tüm cephanesini kuşanıp, bir metastaz gibi her köşeye nüfuz etmiş bile olsa daima ümit vardır iyi için. Zira kötünün gücünün en sağlam dayanağı, iyilerin hiçbir şey yapmamasıdır. İyilerin kötülüğe karşı harekete geçmesini seyrediyoruz filmde.