Raf Yorumu: bicycleandbook (@bicycleandbook)

+Varoluşsal çaresizliğimi dışa vurmanın bir yolunu arıyorum. -Alınma ama zaten gayet kasvetlisin. +Daha iyisini yapabilirim sanırım. Benim izlediklerim arasında kara mizahın zirvesi bu dizidir. Konusu pek ilgimi çekmemişti ama şu an iyi ki izledim diyorum, harikaydı. Çok güldüm, çok duygulandım,…devamı+Varoluşsal çaresizliğimi dışa vurmanın bir yolunu arıyorum. -Alınma ama zaten gayet kasvetlisin. +Daha iyisini yapabilirim sanırım. Benim izlediklerim arasında kara mizahın zirvesi bu dizidir. Konusu pek ilgimi çekmemişti ama şu an iyi ki izledim diyorum, harikaydı. Çok güldüm, çok duygulandım, çok düşündüm. Üstelik hepsini aynı dakikalarda yaşadım çoğu zaman. Tek bir sahne bile böyle dolu doluydu yani, öyle güzel. Oyunculuklar da şahane olunca ortaya böyle samimi bir dizi çıkmış, çok da iyi olmuş. Kısaca konusundan da bahsedeyim. Sandy, yaşlılığın getirdiği sağlık problemleriyle uğraşan, kendi stüdyosunda oyunculuk dersi veren 70'li yaşlarında bir adamdır. En yakın dostu Norman'la itiş kakış bir ilişkileri olsa da, her fırsatta birbirlerini iğnelemekten geri kalmasalar da; en kötü günlerinde hep yan yanadırlar, hayatları hakkındaki en ufak bir gelişmeyi anında birbirleriyle paylaşırlar, öyle de bağlılar birbirlerine. Bu dostluk göz yaşartır benden söylemesi. Keşke sezonlarca izleyebilseydik onları. Atışmalarını özleyeceğim. Aslında her anlarını özleyeceğim. Özellikle Norman karakteri diziyi başka bir yere taşımış. Huysuz ve inatçı tavrı, hazırcevap halleri, mizah yeteneği... Tüm bunlar dizinin eğlenceli tarafının çok büyük bir bölümüydü benim nazarımda. Genel olarak dizinin mizahı İngiliz mizahına çok benziyor. Hatta bazı noktalarını After Life'a çok benzettim. Ama After Life duyguları çok daha yoğun işleyen bir diziydi, bu onun daha eğlenceli hali diyebilirim. Özellikle ilk iki sezon durum komedisi olayını çok iyi yapmışlar ki pek aram yoktur bu türle, çok beğendim, çok kaliteli buldum. 3.sezon biraz daha durağan, biraz daha duygusal geçiyor. Hatta ben son sezonu çok buruk izlediğimi belirtmeliyim. "Güldük eğlendik biraz da gerçekler" tadında geçti yani. Aralara mizah da serpiştirmişler ama ben ilk sezonlarda ki kaliteyi bulamadım maalesef mizah anlamında. Bazı karakterlere gerek yoktu mesela. Ama dizi kaliteli olduğu için gözümde değer kaybetmedi. Bu sezon da iyi ki vardı diyorum o yüzden, mesela bana bazı konularda umut verdi. Bağladıkları sonuçta duygulandırdı beni. Dramla komedi birleşince böyle harika diziler ortaya çıkıyor genelde. En iyi örneklerinden. ^^ Bu arada Alex karakteri favorim. Her bölüm kısa bir an görünüp kayboldu ama bazen kahkahayla bazen tebessümle izledim onu. ^^