Afra
Kuru otlar üstüne’yi izlemek için beklediğime değdiğini düşünüyorum. Nuri Bilge’nin en yalın senaryosuna sahip filmiydi. Doğu sorununa gerçekçi tarafından yaklaşıp, Sevim’in hikayesiyle romantikleştirilmesi çok güzel olmuş. Doğu’da kurulan hayaller, oradan kurtulma isteği, maddi ve manevi olarak çekilen zorluklar empatiyle anlaşılabilecek bir şey değil bence. Doğu kültürüne doğmak, bu kültürle büyümüş olmak ve bu zorluklara katlanabilmek zor. Kendi adıma bu durumu empati yaparak anlayabileceğimi düşünmüyorum. Örneğin Samet hoca da Doğu yaşamına alışamadığı için hep bir Batı isteği var. Ama bir bombanın patlamasıyla engelli olan Nuray öğretmen ona rağmen, Doğu kültürünün ve zorluğunun yaşanması gerektiğini düşünüyor. Yani orada yaşayan insanlar var, bir hayat var. Bunu güzelleştirmek zor, o zorluğu normalleştirmek zor ama bunu birileri yapmazsa kim yapacak diyor. Filmi ve oyuncuları genel olarak beğendim. Sevim’in masumiyetinin ve zor olan yaşamının yaşına uygun olarak kafasında kurduğu hayallerle anlatılması ve filmin sonunda Samet öğretmenin bu duygulara onu anlayan bir yorum getirmesi çok hoş. Çok samimi ve gerçekçi bir film olmuş. İyi izlemeler dilerim🤍
Kuru Otlar Üstüne


