vvera
Kendini aşk üçgenine sürükleyen hedonist narsist biseksüel bir adamın öyküsü Öncelikle filmde en çok dikkatimi çeken unsurdan bahsetmek istiyorum İçinde üzüntü hayalkırıklığı öfke barındıran sahnelerde oyuncular bizdeki gibi bağırıp çağırıp küfretmek yerine mimikleriyle bazen bir iki damla gözyaşıyla bunu gösteriyorlar Açıkçası bana böylesi daha çok geçti Bilmiyorum belki kültürümüzle alakalı biz o sahneleri böyle feryat figan veriyoruz Ya da bizim filmlerimizi gerçekten ağlamayı oyunculuk sanan insanlar çekip oynuyor Filmin başında iş yerinde çok güçlü bir karakter olarak gördüğümüz Tomas’ın gün geçtikçe dışa bağımlılığı yüzünden ne kadar da güçsüzleştiğini görüyoruz Sevgililerinden sürekli onaylanma ihtiyacı ve ilgi bekliyor bunu göremediği ilk anda da diğerine gidiyor Bence kendini sevmiyor hatta kendine o kadar tahammül edemiyor ki kendiyle yalnız kalıp kendini dinleyemediği için bu kadar impulsif davranıyor Kendini sevemediği için bir başkasını da sevemiyor
Pasajlar


