x.x
"Kendilerinden olmayanı nasıl da istedikleri gibi yargılayıp ardından iftiralarıyla süsleyip kefen giydirir insanoğlu." Aslında yukarıda yazılan söz film için genel bir özet gibidir. Fakat es geçilmemesi gereken filmin de esasen ana kısmını oluşturan kısımı "linçtir". Buna karışan herkesin eli kana bulanmışken, hepsinin ruhu başka bir ruha azap çektirmişken üç maymunu oynayabilen insanlar bu gücü nereden alır ki? Belki de yaptıkları işte yalnız olmadıklarını bilmekti onlara devam etme hakkını veren, üstelik yaptıkları şeyin hala oralarda bir yerlerde yattığını ve çıkması gerekiyorsa tereddüt bile etmeden çıkabilmesi korkunçtur. Keza öyle de olmuştur linçlerine kurban ettikleri Ali üzerine onun vicdanıyla yanan İshak için de acımadılar. Öyle üzücü ve çetindi ki İshak ve yaşadığı vicdan azabı... İki arkadaşın ölümleri bile aynı oldu. Arkadaş diyorum ki çünkü ikisi birlikte sohbetler edip türküler söyleyip birlikte yüzecek kadar iyi anlaşırlardı. Bu kısımda kafamı karıştıran karakter Sultan oldu. Bu arkadaşlıktan sonra Ali'nin Sultan ve İshak ilişkisinden haberdar olmaması kafamı karıştırdı. Yine Sultan ile yakınlaştığı sahne de İshak telefonla aradığında evde olmadığını söylemesi gerçi bunu bilerek yaptığını gösterir gibi ama bilmiyorum belki orada kaçırdığım bir şey olabilir.Bu konu bir yana filme pozitif bir mesaj vermesi adına son kısımda İshak'ın gözlerinin gördüğü son şey Ali'nin inancıdır. Kara kulak, Ali'nin neslinin tükenmediğine inandığı bir hayvan ve İshak bu hayvanla göz göze gelince dudaklarındaki gülümsemeyle azabının son bulduğunu gösteriyor gibiydi.
Karanlık Gece


