ecebakir
Uzun süredir listemde olan, vize haftası geldiği için bu listeden çıkartılan filmlerden birisi ile karşınızdayım. Aile temalı filmleri her zaman sevmişimdir bu da o temada bir film. 3 kuşak arasındaki çatışmaları, aile içerisinde konuşulmaya cesaret edilemeyen ama varlığını sürdüren sorunları iyi analiz etmiş bir film. Herkes birbirinin iyiliğini isterken en büyük kötülüğü yapıyor aslında birbirine konuşmayarak. Aile içerisinde en az iletişim kurduğumuz ve bu eksiklikten kabul göremediğimiz masa sanırım bu hayatta. Roger ve Mariona, ailenin 3.kuşak sakinleri. Roger babasından bir kere aferin duymak için tebrik almak için elinden gelenin fazlasını yaparak çalışıp didinip duran bir karakter. Mariona, ergenlik döneminde, isyankar ve hayatı anlamlandırmaya çalışan genç bir kız. Herkes bütün film boyunca en doğru olduğuna inandığı şeyi yapıyor. Quimet' de bu karakterlerden birisi. Babasının küçük bir hatası yüzünden yaşanma ihtimali olan olumsuz duruma karşı öfkeli çünkü hayatta başka nasıl kalacağını bilmeyen bir karakter. Kardeşleri ile iletişimi, eşiyle arasındaki iletişimsizlik, çocuklarıyla arasındaki kopukluk hayatta daima karşınıza çıkabilecek bir baba profili ile sizleri karşılıyor. Özetle film sizi büyük bir aksiyon ya da kaos ile baş başa bırakmıyor. Yavaş tempolu sanki rastgele kameraya alınmış bir aile hayatını izliyor gibisiniz. Sade, yalın ve içinize işleyecek bakışmalar bezeli. Her karakterden parça parça kendinizi tamamlayacaksınız. Konuşamadığınız, içinize attığınız, sessizce kendinize saklamak zorunda kaldığınız her şeyi karşınızda bulacaksınız bu filmde. Sıradan hayatların hiç de sıradan olmayan anlatımı ile sizleri baş başa bırakıyorum. Sıcak aile sahneleri ile içinizi ısıtacak ama bir o kadar aralarındaki soğukluk ile size kendinizden parçalar hatırlatacak bir film.
Alcarras


