Miss Marple
• Nermin Yıldırım, bizi kitabında bir akıl hastanesinde ağırlıyor. Fakat burası kendine özgün bir düzeni olan, hastaların "misafir", hemşirelerin "abla", hasta bakıcıların "abi", müdürlerin ise "baba" olarak kabul edildiği, adeta zorlama bir "ev" havası verilmiş bir akıl hastanesi. Her ne kadar içeride sıcak bir ev havası verilmeye çalışılsa da kapalı kapılar ardında bilinmeyen bir çok olayın gerçekleştiği, insanların hayatlarıyla oynandığı, çalışanların dahi aklına gelmeyecek suçların işlendiği iki yüzlü bir yer aslında. Kitapta üzerinde durulan iki karakterden birisi evde "misafir" olan Esin. Ev'e nasıl geldiğini hatırlamayan, tanısını dahi bilmeyen bu genç kız Ev'in koşullarına adapte olmaya çalışıyor kitap boyunca ve kendi gerçeğini çözmeye çalışıyor. Diğer karakter ise "abla" olan Rikkat. Rikkat ise hayatta hiçbir zaman düşmemek uğruna kendini dünyadan sakınmış, yarım yamalak bir hayat yaşanmış bir hayatın içinde kendisine düşman olmuş yaşlı bir kadın. Bu iki kadının hayata karşı bakış açıları, pişmanlıkları, suçlulukları, kısıtlanmışlıkları, bilinmeyen karşısındaki çaresizlikleri kitabın ana çehresini oluşturuyor. • Misafir, bu yazardan okuduğum ilk kitap ve okuduğum bu güzel romandan sonra mutlaka diğer kitaplarına da göz atacağım. Kitabın her sayfası hayatı yaşanır kılan değerleri, bizi yerimizde tutan zincirleri, bu zincirlerin bizi nasıl esir düşürdüğünü, gerçek özgürlüğü bize sorgulatıyor; sayfalar geçerken biz de kendi deneyimlerimizden yola çıkarak kah hayıflanıyoruz kah umut buluyoruz satırlarla. 🔖 "Siz şimdi bilmiyorsunuz ama tam şu anda mutlusunuz aslında. Mutluluk dedikleri kuşun kanadı değil, bir anlık nefesidir, his bu histir, dem bu demdir. Bunu sonra anlamayın e mi evladım, şimdi anlayın"
Misafir

