vvera
Öncelikle şunu söylemek isterim Andrew Haigh yalnızlık temasını çok gerçek bir yerden veriyor. Adam ın yalnızlığı seçilmiş bi yerden mi kabullenilmiş bir yerden mi tam olarak bilmiyorum. 12 yaşında ailesinin trajedik ölümü her ne kadar başlarda kabullenilmiş bir yerden olduğunu söylese de Sonrasında bu değişiyor annesinin hayaletiyle konuşurken şu diyalog beni çok etkiledi "Artık işler değişti. Gay'ler evlenebiliyor. " Harry de başından beri Adam in kafasında yarattığı bir karakter miydi yoksa filmin başında overdose dan ölmüş biri miydi onu da pek bilmiyorum Bildiğim tek şey hayallerde de olsa Adam ve Harry in yaşadığının gerçek bir aşk hikayesi olduğu Filme dair en sevdiğim yer ise Adam in annesiyle konusmasından Annesi, peki hayallerinde sen ergenken kavga edince nasıl barışıyorduk diye soruyor Ve gelen cevap: "Hayır barışmamıza gerek yoktu . Birlikteydik. "
All of Us Strangers


