Miss Marple
📍 Şermin Yaşar bu kitabında bizi taşralı bir ailenin misafiri yapıyor; ölmüş olan anne Mürüvvet Hanım, baba Kazım Bey, Emin, Ethem ve Ekrem olmak üzere 3 çocuk ve onların eşleri. Başta normal bir aile profili çizen bu kişilerin aslında sayfalar ilerledikçe birbirlerinden ne kadar kopuk, iletişimden yoksun, duygularını onlarca yıl bastırmanın verdiği öfke ile birbirlerine kin ve hasetle dolu olduklarını görüyoruz. Aynı evin içinde yaşasalar, kan bağları da olsa hepsi birbirilerine yabancı gibidirler, olaylara sadece kendi gözlükleriyle bakmaktadırlar ve buna göre yargılamaktadırlar. Bu ayrık ailenin kapalı kapılar ardındaki tüm sırları ise her cuma akşamı toplandıkları yemekte ortaya çıkacaktır. 📍Şermin Yaşar'dan okuduğum ilk kitap ve uzun zamandır okuduğum en iyi roman olduğunu söyleyebilirim kesinlikle. Roman aynı gün aynı saatlerle olan olayları farklı karakterlerin gözüyle sunmakta bize, öncelikle bu çok hoşuma gitti. Kitabın dili oldukça sade ancak verilmek istenen mesajı bize samimiyetle iletmeyi çok iyi başarıyor. Bir satırda gülüp sonraki sayfa gözyaşlarımı tutamadığım çok fazla an yaşadım. Kitapta en çok aklıma kazınan şey, salt iyi veya kötünün olmadığı oldu. Olayları farklı karakterlerin gözünden okurken "kötü" olarak tanımladığımız davranışların aslında sebebe dayandığını, kişilerin geçmişinde yaşadıklarının birer tezahürü olarak görüldüğünü fark ettiriyor. İnsanları çok kolay yargılayabiliyoruz ancak hangimiz karşımızdaki kişilerin neler yaşadığını, hayatlarında hangi kötü olaylara maruz kaldığını biliyoruz? Davranışlarının neye göre şekillendiğini veya arkasındaki mentaliteyi anlamaya çalışıyoruz? Her gün gördüğümüz kişilere içten bir şekilde sorabiliyor muyuz "Nasılsın?" diye veya onları gerçekten ne kadar tanıyoruz? Kitap bu soruları bize defalarca soruyor ve bunların cevaplarını bilmemenin bir aileye nasıl yansıyıp çürüttüğünü harika bir şekilde sunuyor.
Söyleme Bilmesinler

