172521 226171 13092003
Ya bayağı iyi animeydi de, bana çok hitap etmedi. Şöyle birkaç adım geriye çekilip olaylara baktığımda da fikrim değişmiyor, olay örgüsü oldukça tutarlı, orijinal ve vurucuydu fakat en iyi animeler listemde yer alabilecek bir anime olsa da en sevdiklerim listesine koymazdım. Olaylar gelecekte, yapay zekalı robotların insanlardan neredeyse ayırt edilemeyeceği bir zamanda geçiyor. Temel olarak bu robot-yapay zeka problemi üzerinden felsefi ve aksiyonlu bir yol takip ediyor, başından sonuna dek heyecanın dozunu neredeyse hiç düşürmüyor. Sürekli bir takip, kovalama ve savaş, hatta ölüm var. Bir yanda bol ters köşeli olay örgüsünü, öbür yanda felsefi problemleri ve duyguları bir arada taşıyabilen saygı duyulası bir animeydi. Fakat yüksek ihtimalle pek çok insan için bir avantaj olan bu karışım bana genel olarak pek hitap etmez (kendimi haber spikeri gibi hissettiğim için araya bu ciddi olmayan notu sıkıştırıyorum shalalalalala *baymax el sıkışma efekti*) Attack on Titan, Psycho-pass, Fate, Platinum End, Parasyte, hatta belki 86'nın da dahil edilebileceği tarzda animelerde de aynısını yaşamışımdır mesela (AOT hariç hepsini bitirdim), iyidir güzeldir, arada beyin açar ama aşırı sevmem hiçbirini, beni %100 çekmezler. Bu yozlaşmaya dair fikirleri alttan alta işleyen, ana odağı fiziksel bir çarpışmadan ziyade zihinsel bir çarpışma olan animeleri tercih ediyorum sanırım genel olarak. (Death Note demeyin bayılırım, Bungo Stray Dogs tarzı şeylerden bahsediyorum, bence daha iyidir Death Note'tan) Bu animede bu arada bu iki farklı çatışma türü de vardı, evet robot savaşları öndeydi ancak hiç aptal saptal boş boş konuşan karakter de yoktu ilginç bir biçimde, takdir ettim. Adamlar üzerinden ilerliyordu belki ama evli olanların eşlerinde bile güçlü bir tavır vardı, bence önemli bir detaydı bu. [Psycho-pass izlerken beni en çok zorlayan şeyin bomboş saf masum kız başkarakter olduğu düşünülürse oldukça iyi geldi diyebilirim] Animeyi aşırı beğenmeyişimin bir sebebi de arada nefes alabileceğim bir sahnenin olmayışı da olabilir. Şart değil belki ama anime her biri bir saat olan sekiz bölümden oluşuyordu, dolayısıyla sekiz saatti ve tam olarak ölümle başlayıp ölümle bitti; aradaki ölümlerin sayısını söylemem spoiye gireceği için söylemiyorum ama ciddi bir sayıydı, ölümden beter travmaları saymıyorum bile. Üç gün içinde yoğun bir şekilde izledik arkadaşımla, ona kalsa bir günde hepsini yalayıp yutar gibi görünüyordu (benim aksime onun favori animelerinden oldu) ama ben yorulduğum için her iki üç bölümde bir mola vermem gerekti. Her şey çok yoğundu, sindirmek için arada boş bir sahne yokmuş gibi geldi. Şimdi boş bir sahneden kastımın yine başka bir gönderme yapmak gerekirse vanitas no carte tarzı en ciddi yerlerde araya giren saçma sapan komedi sahneleri olmadığını söylemeliyim, Sahad ve Uran buluşması gibi, rahatlatıcı ve o gergin havadan biraz uzaklaşsa bile hikayeden tamamen kopmayan sahneler benim için bayağı iş görürdü. No.2 ve müzik zevkini anlattığı yerde belki doz biraz kaçmıştı ama buna benzer günlük sahneler çok daha akıcı yapabilirdi. Belki de çizgi romanında daha iyi işlenmiştir buralar, bilemem. Neyse, lafı çok uzatmadan resmi favori karakterimin Epsilon, resmi olmayanının Brum1589 olduğunu söyleyip kaçıyorum 🫡 Düşüncelerinizi alırım 🫡
Pluto


