İçeriğe geç
Sinek Kuşu sayfasını açSinek KuşuBora KimFilm · 2018
6 gönderi

🌿"Yorgun ve üzgün olduğunda, parmaklarına bakmayı dene. Sonra birer birer hareket ettir, çok gizemli hissedeceksin. Hiçbir şey yapamıyormuş gibi hissediyorsun ama parmaklarını hareket ettirebiliyorsun." Ne diyeceğimi, nasıl başlayacağımı açıkçası bilmiyorum. Filmi izledikten sonra boşluğa düşüyorsun. Kafanızda bir takım sorgulamalar yapıyorsunuz ve bu sorgulamaların sonu gelmiyor. Birden fazla cümleler kafanızda oluşuyor ve bunları kaleme dökemiyorsunuz. Film bir çocuğun hayatındaki tüm duygusal yükün ve derinliğin, gözler önüne serilmesine olanak sağlıyor. Film bizleri de geçmişe götürüyor. Buruk bir hüzünle izliyorsunuz. 🌿"Yaşamak için doğru yol nedir? Bazı günler bildiğimi hissediyorum ama gerçekten emin değilim. Sadece kötü şeyler olduğunda iyi şeylerinde gerçekleştiğini biliyorum. Ve her zaman biriyle tanışıp onlarla bir şeyler paylaşıyoruz. Dünya büyüleyici ve güzel." 🪷Bir ev içerisinde yaşayan 5 kişilik bir ailenin birbirlerşyle göz teması kurmadığına ve herhangi bir şekilde sohbet etmediklerine, 🪷 Babanın erkek çocuğunu, kız çocuklarına nazaran daha da önemsediğini, 🪷Erkek kardeşin, kız kardeşini dövdüğüne, 🪷Çocukların eğitiminden yalnızca annenin sorumlu olduğunu düşünüp karısıyla tartışan bir babaya, 🪷Babanın sadece çocuklarının okula gitmediklerinde (okula gitmediklerini öğretmenlerinden öğrenmese ruhu bile duymazdı) ve eve geç geldiklerinde, baba olduğunu hatırlamasına, 🪷Kendi sorunlarıyla yalnız başına başetmeye çalışan çocukları, (Bu sorunlar içerisinde sağlık sorunları da dahil...) 🪷 Çoçuk, kendi vücudundaki anormalliği fark etmeseydi, ailesinin hiçbir şekilde fark etmeyeceğine, 🪷Bu anormalliği ailesine söylediğinde sanki normal bir durummuş gibi karşılaşmalarına, hiçbir şekilde endişe duymamalarına, kızlarına tek başına kliniğe gitmesini söylediklerine, 🪷18 yaşından küçük bir çocuğun tek başına hastaneye gidip gelmesine, tek başınayken biyopsi alınmasına, biyopsiyi alabilmek için aile rızasının olması gerektiğini anne ve babası bildiği halde umursamamalarına, 🪷Bunları bile geçtim çocuğun hastaneye gidip gitmediğini bile umursamamışlardır, ne zaman hastaneye gittiğini bile bilmiyorlardır. 🪷Kızın boyun bölgesinden biyopsi alındığını bile bilmediklerine, boynundaki bandajdan bile habersiz olduklarına, 🪷Doktorun ne dediğini, sağlık durumunu, kız ailesine söylemeseydi ailenin durumu hiçbir şekilde soruşturmayacağına şahit oluyorsunuz. Saydıklarımın çoğu bize yabancı gelmiyor. Bizler de bu tür senaryoları yaşadık ve yaşamaya da devam ediyoruz. Eunhee, çoğu çocukları temsil ediyordu. Eunhee'nın içindeki boşluk, çoğumuzda da var. İçindeki boşluğu doldurmak için aşka yöneldiği gibi bizlerde yöneldik veya başka şeylere yöneldik... Aşkı bulmaktan ziyade Eunhoo içindeki o boşluğu doldurmaya çalışıyordu. Tıpkı bizler gibi ... Aslında o boşluğu dolduramayacağımızı bilinçaltımız biliyordu... Eunhee' nin bilinçaltının bildiği gibi... Ama yine de çabalıyorduk, çabalamak için ilerlediğimiz yol belki de yalnıştı... Belki o yüzden kendimizi yine de iyi hissedemiyorduk, belki o yüzden bu yolda daha da hasar alıyorduk... Ailemizin oluşturmuş olduğu boşluğu hiçbir insan dolduramaz, hiçbir şey dolduramaz. Ama kendimizi seversek, kendimize değer verirsek o boşluğu dolduramasak bile kendimizi iyileştirebiliriz. Eunhee'nın yeni Çince öğretmeni Eunhee' ye iyi gelmişti. Böylelikle Eunhee bazı şeylerin farkına varmıştı, kötü hissettiği günler, onun yanına gidip onunla konuştuğunda iyi hissediyordu. Hayatında onu anlayan birisi olmuştu. Yüzlerce tanıdığı olduğu halde onu anlayan yoktu, içinde neler olup bittiğini bilen yoktu. Ve bir gün o öğretmen çıkageldi ve Eunhee'nın yüzünü tanımış olduğu insanlar arasından ilk kez birisi, içinde neler olup bittiğini gerçek anlamda görmüştü, onu anlayabiliyordu. Ben de hayatımda böyle birisinin olmasını isterdim. Yüzlerini tanıdığı çok insan vardı ve bu insanların arasında anne ve babası da vardı. Asıl üzücü olan şey, kızı gerçek anlamda üzen şey, kızın bu halde olmasının sebebi: Anne ve babasının da onu tanımaması ve anlayamamasıydı. Size de tanıdık geldi mi? Arkadaşım, dostum dediğiniz insanların kaçı sizi anlıyor, kaçı içinizde olan bitenleri görüyor? Ve aynı şekilde sizde onları anlıyor musunuz, içindekileri görebiliyor musunuz? 🌿"Yüzlerini tanıdığımız çok insan var ama bunlardan kaç tanesini gerçekten anlıyoruz? Tanıdığımız tüm insanlar arasında kaç kişi senin içinde neler olduğunu gerçekte görüyor?" Anne ve baba, evlenmek için evlenmiş, çocuk doğurmak için doğurmuş. Evliliğin sorumluluklarını, çocuk doğurmanın sorumlulukları hesaba katmadan, çevresindeki insanların düşünmelerine fırsat tanımadan onları evlendirdiklerini düşünüyorum. İkisine baktığınızda karı ve koca gibi de değiller. Onlarında çocukken ilgisiz ve sevgisiz büyüdüklerine, çoğu hayallerinin yarım kaldığını, hayallerinden vazgeçmeye mecbur bırakıldıklarını, iç buhranlarının olduğunu, psikolojik sıkıntılar çektiğini, iç çatışmalar yaşadığını, kendi benliklerini bulamadıklarını anlıyorsunuz. Onlarında içlerinde de aynı şekil boşluk olduğunu düşünüyorum. Bütün bunlara rağmen evliliğe adım atmışlar veya attırılmışlar. Ve büyüklerinin neden olduğu bu davranışın sorumlulukları hem onlar hem de doğan çocukları ödüyor. Özellikle çocukları bunun bedelini çok ağır ödüyor. Peki kimi suçlayacağız? Çok karmaşık bir döngü ile karşı karşıyayız. "Evlenmek zorunda değillerdi, evlendikten sonra çocuk yapmak zorunda da değillerdi, hadi bir tane yaptın, neden ikincisi ve üçüncüsünü de yapıyorsun." diyorsunuz ama bunları sarf etmek ne kadar doğru? Sonuçta 1900'lü yıllardan bahsediyoruz. Şu anki bulunduğumuz koşullar altında konuşmamız ne kadar mantıklı? O zamanki dünya ile şimdiki dünya arasında çok fark var. O yüzden kimin suçlu olduğuna dair kesin hükümler veremiyoruz. Onlar çocuklarına böyle anne ve babalık yapıyorsa kim bilir onların anne ve babaları onlara nasıl davranmıştır. Kesin hükme varacağımız şey ise: anne ve babaların çocukları üzerindeki hem fiziksel hem de psikolojik etkisi Şimdiki yüzyıl için konuşacak olursak, aynı sorunlar hala devam etmekte. Aynı sorumsuz davranışlar tekrar ediyor. Bu sefer suçlayabiliriz işte... Çünkü elimizin altında binlerce kaynak, kitap, bilgiler mevcut. Ve sen bütün bunlara rağmen elindeki bilgileri değerlendiremiyorsan, kendini hem fiziksel hem de psikolojik açıdan geliştiremiyorsan bu senin suçun. Hiçbir şekilde inkar edemezsin bunu. Çevrenizde illaki şahit olmuşsunuzdur veya bir yerlerden görmüşsünüzdür. Kendini geliştirememiş insanlar evlenip , evliliklerin birinci ayı dolmadan hamile kalıyor ve çocuk dünyaya getiriyor. Kendini geliştir veya geliştirme evliliğin ilk ayları bir insan hamile kalmamalı. Çocuk söz konusu çünkü. Dünya' ya bir çocuk getirmek bu kadar basite indirgenmemeli. En nefret ettiğim şeydir, evliliğin ilk ayları hamile kalmak. Kaçıncı yüzyıldayız? Birden fazla korunma yöntemleri var, korunun. Hadi onu da geçtim, her evlenen insan çocuk yapmak zorunda mı? ÇÜNKÜ MANEVİYAT ANLAMINDA HER EVLENEN KİŞİ ANNE VE BABA OLAMAZ. Bu insanlar tarafından artık kabul edilmeli.

Yükleniyor…

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et