Raf Yorumu: mell (@aayora)

7/10 18.10.2024 Konu bakımından inceleyecek olursam ana karakter Cecilia, evden kaçtıktan sonra bile hemen normal hayata dönemiyor ve bu da aslında onun geçmişte yaşadığı olayların ve kendisinin üstüne kurulmuş olan her türlü baskının kendisini ne kadar travmatik bir şekilde etkilediğini…devamı7/10 18.10.2024 Konu bakımından inceleyecek olursam ana karakter Cecilia, evden kaçtıktan sonra bile hemen normal hayata dönemiyor ve bu da aslında onun geçmişte yaşadığı olayların ve kendisinin üstüne kurulmuş olan her türlü baskının kendisini ne kadar travmatik bir şekilde etkilediğini gösteriyor. Evet evden kaçtı evet sığınacak bir ev buldu ve evet sığındığı kişi bir polis ama buna rağmen o ölüm haberine dek kadının evde rahat etmesi bile olanaksız. Kaldı ki 50 mt ötede duran posta kutusuna gitmek bile onu nefesini kesecek kadar tedirgin ediyor. Konu, gidişat olarak kimine ilgi çekici gelse de yine ilgi çektiği için seçilen 'erkek figürü ve ondan zarar gören kadın figürü' klasikliğini "gaslighting" başlığı altında sunulmuş. Filmin işleyişi ve oyunculuklar açısından bakıldığında filmde benim nazarımda yer yer mantık hataları vardı. Cecilia bu olaylardan bu kadar etkilenip kaçtıysa ve 50 mt ötede duran posta kutusuna gitmekte bile bu kadar zorlandıysa, bizim aslında biraz da olsa Adrian ve Cecilia çiftinin geçmişte neler yaşandığını görmemiz filmdeki mantık açısından daha iyi olmaz mıydı diye sormadan edemedim. Çünkü hiçbir şey görmeden ana karaktere inanmamız bekleniyor ya da kabul edelim Adrian gerçekten öldü ve Cecilia yaşadığı tüm bu zorbalıklardan sonra kafayı yedi peki çevresindeki bir kişi bile mi bu olaylardaki saçmalığı bir an olsun durup düşünmüyor. Evet kız bir sapkından kaçtı ama bu kadar da sırt çevirmek onu yalnızlaştırmak ne kadar doğru bir seçim bilemedim. Korkudan bence uzak ama gizem ve yer yer verdiği gerilimle ilk 1 saat her ne kadar yavaş gidip sıksa da ikinci 1 saat olayları anlamaya ve düşündürmeye sevk edip biraz hız kazandı. Benim özellikle favori dediğim sahne başrol kadının yapmış olduğu tek kişilik oyun sahneleriydi. Tek başına olayı iki kişilik canlandırıp o gerilimi vermesi bence filmi çok güzel yere taşıyor. Filmin sonu içinse aşırı sıradan bir son oldu kendi açımdan. Yine de izlenebilir ve filmin psikolojik açıdan değerlendirilmesi yönünden bence seviye atlayabilir. İyi seyirleriniz olsun. 👋🏻