lykea
Yaşamın gizi içinde kim olduğumuzu bile tam olarak bilmezken her gün o kadar çok şey düşünüyor ve gerçekleştiriyoruz ki... Ben kimim, sen kimsin? Hiçbiri hakkında fikrimiz yok ama yine de bi kahve içmeye ne dersin? Hayat döngüsünde tanıdığın onlarca yüz, yarım gülümsemeler, tehditkar bakışlar, bilindik sesler, söylemler... Seni tanımaya ihtiyacım yok, yanında güvende ve kendim gibi hissetmem yeterli. Ben kimim bilmen gerekmiyor. Biliyor-muş- gibi davranman yeterli. -mış gibi mi? Gerçek mi? Hissettiğin ve düşündüğün onca şey arasından doğru olanı nasıl seçebilirsin? Yanlış diye bir şey var mı? İki şey arasında seçim yapmak... Akışa direnmek değil de nedir? Bilmenin bir yolu yok. Gerçeğe ulaşmanın bir yolu yok. Gerçek yok, doğru yok, yanlış yok. Belki tek yapmamız gereken kısa bir an için bile olsa durmak, susmak ve sadece "olmak". Belki de yapmamız gereken tek şey belirsizliğe karşı durmak yerine kabullenebilmek. Ben kimim? Sen kimsin? Ben kimim? Sen kimsin? Hiçbiri hakkında fikrimiz yok, yine de bir kahve içmeye ne dersin?
