Raf Yorumu: lilith (@lilithy)

Spoiler içeriyor - 20.04.2025 - Hachi, vefat eden sahibini 10 sene boyunca aynı metro istasyonunda bekleyen canım köpecik :’)… Bu kitabı yıllar önce okumuştum ve filmini de 4 kere izlemiştim ama kitabı tekrar okumak istedim. Ya bu olay beni gerçekten can evimden…devamı- 20.04.2025 - Hachi, vefat eden sahibini 10 sene boyunca aynı metro istasyonunda bekleyen canım köpecik :’)… Bu kitabı yıllar önce okumuştum ve filmini de 4 kere izlemiştim ama kitabı tekrar okumak istedim. Ya bu olay beni gerçekten can evimden vuruyor resmen. Kitabı okurken de filmi izlerken de her seferinde ağlıyorum. Günümüzde insanlar sevdiklerine bile bağlı kalamazken köpeğin sahibine böylesine bağlanmış olması ibretlik bir durum. Üstelik çoğu insan zannediyor ki sadece belli ırklar böyle. Hayır, köpeklerin çoğu sadık hayvanlardır ve kötü yönde eğitilmediği sürece hiçbir zarar vermezler ve sizi dünyanın merkezine koyarlar. Öncelikle Hachi’nin ırkı olan Akita’lardan bahsedeyim. Akita köpekleri, sadakatleri ve sevecenlikleriyle bilinir. Japonyada bekçi ve koruma köpeği olarak beslenilirler. Hatta eskiden sadece soyluların sahiplenmelerine izin verirlermiş. Konuya gelirsek, 1924 yılında Tokyo Üniversitesi’nde profesörlük yapan Dr. Hidesaburo Ueno, Hachi’yi yavruyken sahiplenmiştir. Daha sonra her gün metro istasyonuna kadar birlikte gitmeye başlamışlardır. Her iş dönüş saatinde metro istasyonunda sahibini bekleyerek sevgisini göstermiştir. Aradan 1 yıl geçtikten sonra, maalesef ki Dr. Ueno kalp krizi geçirerek vefat ediyor ancak Hachi, her zamanki yerinde sahibini beklemeye devam eder. Ve yıllarca bekler hem de 11 yıl kadar 🥹❤️‍🩹. Daha sonra Hachi maalesef ki vefat eder ancak Japonya onu sadakatin simgesi olarak nitelendirir, Shibuya İstasyonu’na heykeli yaptırılır. Hatta Japonyadaki çiftlerin Hachi’nin heykelinin önünde birbirlerine sadakat yemini ederek evlenme teklifi ettikleri bir gelenek dahi oluşmuş. Herkesin izlemesini ve okumasını tavsiye ediyorum. Çok kıymetlidir bu saf sevgiye şahit olmak. Hachi’yi gerçek hayatta tanıyamasak da onun hikayesini okuyup devam ettirerek onu hep kalplerimizde yaşatabiliriz. Hatta 8 Mart Hachi’nin ölüm günüymüş. Üstelik bu kitabın puntoları oldukça büyük ve resimli, kitap da kısa olduğu için okuması çok kolay. Bence küçük, büyük demeden tüm insanlar okumalı ve izlemeli. Puanım: 10/10