Raf Yorumu: şevvalvekevser (@sevveal)

Birinci hikaye Goethe Öleyazıyor. Ve ismi ne kadar ilginç olsa da asıl ilgi çeken hikayenin yazım dili. Üç kişi arasında geçen olaylar silsilesi anlatılıyor ama o kadar karışık ki Müge Anlı izliyormuşum gibi hissettim. Konu da şu:Goethe ölüm döşeğindeyken kendi…devamıBirinci hikaye Goethe Öleyazıyor. Ve ismi ne kadar ilginç olsa da asıl ilgi çeken hikayenin yazım dili. Üç kişi arasında geçen olaylar silsilesi anlatılıyor ama o kadar karışık ki Müge Anlı izliyormuşum gibi hissettim. Konu da şu:Goethe ölüm döşeğindeyken kendi felsefesini kapsayan tek felsefe olan Wittgenstein ile felsefe yapmak için 3 kişi aracılığıyla onu yanına çağırıyor. Üçü de Wittgenstein'i getiremiyor. Okuduktan sonra Goethe ve Wittgenstein ilişkisini araştırdım. Pek bir şey bulamadım,ikisi de felsefeciymiş. Thomas Bernhard'ın biraz alay ettiğini düşünüyorum Goethe ile. Diğer hikaye Montaigne. 42 yaşında ailesinden baskı gören birinin Montaigne'yi kurtuluş olarak görmesini okuduk. Yine pek bir mesaj çıkaramadım açıkçası. Bir diğer hikaye ise Yeniden Görüşme. Kim kime ne anlatıyor yine anlamadığımız bir hikaye. Sanırım Bernhard'ın tarzı bu. Okuduğumuz tek şey nefret. Anababasına nefret duyan biri. Bu nefret beni o kadar rahatsız etti ki hep ara vermek zorunda kaldım. Açıkçası değil herhangi bir insana,dünyaya gelmene sebep olmuş insanlara hiçbir duygusal bağın olmasa bile bu kadar nefret beslenmemesi gerektiğini düşünüyorum. Çok sağlıksız. Çünkü içinde nefret olan bir evin doğurduğu tek şey hayat boyu memnuniyetsiz çocuklar. Bir de anlatıcı kendi anababasını ve kendisini karşısındakinin anababası ve kendisiyle karşılaştırıyor ki bu da rahatsız edici. Acaba rahatsızlık versin diye yazılmış bir hikaye mi? Son hikaye de Alev Alev Yandı,Kül Oldu. Bitirdiğimde Thomas Bernhard dilini sevmediğime karar verdim. Başka bir kitabına daha şans veririm ama isteye isteye okumam diye düşünüyorum. Bu hikaye Avusturya'dan nefret eden birinin bize 'kesinlikle ilgimizi çekeceği için' gördüğü Avusturya rüyasını anlatıyor. Benim ilgimi çekmedi valla. Neyyse genel anlamda benim açımdan hissiz bir kitaptı,hiçbir şey hissettirmedi. Tavsiye eder miyim? Belki ara kitap olarak.