svnc
Bela tarr’ın Torino atı gerçek bir olaydan esinlenilmiş felsefi bir kurgu kısaca anlatacak olursam,bir baba ve kızın çorak bir arazide, rüzgârın ve karanlığın kuşattığı evlerinde, giderek yok oluşlarını anlatıyor. Film’in atmosferi,sinematografisi harika insanı gerçekten üzüyor Siyah-beyaz, uzun planlar, minimal diyaloglar,tekrarlı ritüelleri,rüzgâr sesi ve tekrarlayan müzikle kasveti iliklerine kadar hissediyorsun.felsefe,varoluş,arayış gibi kavramları anlamsız buluyorsanız hiçbir şey anlamayıp sevmemeniz normal olur,bana göre mutlaka izlenmesi gereken filmlerden 🐎🥔 Yaşamımız acıyla dolu bir döngü ve direnmek boşuna gibi ama belki de bela tarr bize bu filmiyle ‘Direnmek boşuna, ama direnişin kendisi insanın trajik güzelliğidir’ diyordur🪽
Torino Atı
