Raf Yorumu: gundogumu (@gundogumu)

Farklı kesimlerden farklı kişilerin ölüm döşeğindeki hâllerinin ve çevrelerindeki insan davranışlarının kısa hikâyelerle anlatıldığı bu kitap, dünyanın içinde kaybolan ve ölüme yaklaştığını fark ettiğinde bile dünya menfaati için koşturan insanlar aracılığıyla okurlara hayatta önem atfedilenin ne olması gerektiğini sorgulatıyor. Cenaze…devamıFarklı kesimlerden farklı kişilerin ölüm döşeğindeki hâllerinin ve çevrelerindeki insan davranışlarının kısa hikâyelerle anlatıldığı bu kitap, dünyanın içinde kaybolan ve ölüme yaklaştığını fark ettiğinde bile dünya menfaati için koşturan insanlar aracılığıyla okurlara hayatta önem atfedilenin ne olması gerektiğini sorgulatıyor. Cenaze törenlerinin ardından ölenlerin yakınlarının çok geçmeden dünyaya dalışları da insanların hakkımızda ne diyeceğiyle ilgilenen bizler için çabuk unutulacağımız gerçeğini bir kez daha hatırlatıyor. I. Gösteriş içinde uğurlanan zengin kontun cenazesinde arkadaşları törendeki şarkıcının sesine hayretle övgüde bulunuyordu. ✒️ "Artık cenaze arabası görülmediğinden defin işlemi hemen unutuldu ve sohbetler başladı, kadınlar yazın ne yapacaklarından, erkekler de işlerinden söz ediyorlardı." II. Ölümüne gitgide yaklaşan anne maddi takıntılarla birlikte endişe içindeydi. ✒️ "Ve bir çırpınışla yastığının üzerine yığılıp oğullarının onu soyup soğana çevirdiği gibi iğrenç bir düşünceyle öldü." "İçlerinde cimriliği ve parasının çalınması kaygılarıyla anneleri canlanıyordu." "Paranın zehirlediği ölümden sadece öfke doğar. Tabutların üzerinde dövüşülür." III. Harcamaya fırsatı olmayacağı para için ticaretle uğraşmayı sağlığının önüne koyan Adéle'yi toprağa gömdüklerinde eşinin üzüntüsü dükkânın hafta içi bir gün kapalı kalmış olmasınaydı. ✒️ "Ticarette işler böyledir: İnsan tedavi olmaya zaman bulamadan ölür." "Sonunda işleriyle meşgul olup kendisini fazla üzmeden, zihninde sürekli olarak ertelediği felaketi bekleyerek onun yavaş yavaş ölmesini izlemeye karar verdi." IV. Açlık ve gerçek sefalet içinde çocuğunun ölümünü seyreden aile, çocuklarına yetişemeyen sosyal yardımla karınlarını doyururken çocuklarının cansız bedeniyle aynı odadalardı. ✒️"Demek yoksullar her havada ölüp gidiyor! Don tutuyor, hiçbir işe yaramıyor; buzlar çözülüyor, daha da beter oluyordu." "Ablak bir ifadeyle gülen Morisseau Yardımseverler Derneği'nin treni hep kaçırdığını söyledi." V. Yaşlı adam yeterince yaşadığını ve çalıştığını düşünerek ölümü normal karşılarken çocuklarının kendisine doktor çağırmaya gitmeleri yerine o bir günün hasadın aksamaması için tarlaya harcanmasını tercih etti. ✒️ "Altmış yıl çalışmıştı, ölebilirdi, artık işe yaramadığına göre yer kaplamanın, herkesin canını sıkmanın âlemi yoktu." "Saklanan ve ölümü kabullenen hayvanlar gibi, bir komşusunu bile rahatsız etmemiş, işini tek başına görmüştü." 🌿 Ölüm tüm yaşamımızı sıfırla çarpmadan ne için var olduğumuzu hatırlamaya ve yola koyulmaya ihtiyacımız var. Sınav var, kağıdın ne zaman alınacağı belli değil. Pişman olmadan doldurmak gerek.