İçeriğe geç
Devrimden Sonra sayfasını açDevrimden SonraMustafa Kenan AybastıFilm · 2011
9 gönderi

Kimse sana şunu demez: Devrim, bir gecede olmaz. Ama bu filmde oluyor. Bir sabah uyanıyorsun. Hastane bedava. Okul bedava. Adalet, raftan inmiş. Ve garip olan? Kimse paniklemiyor. "Devrimden Sonra" bir film değil. Bu bir deney. Toplum mühendisliği gibi değil. Tanrı gibi hiç değil. Daha çok... bir tamirci gibi. Eline penseyi alıyor, eski sistemi söküyor. Vidalarını atıyor. Yeni parçaları takıyor. Ve soruyor: “Nasıl oldu, çalışıyor mu?” Cezmi Baskın. Adamın gözleriyle oynuyor film. Bir mimik, bir sessizlik. Bin sayfa manifesto gibi. Kimse bağırmıyor bu filmde. Çünkü gerek yok. Herkes ne demek istediğini zaten biliyor. Sokakta gördüğün tabeleler değişmiş. Ama sokak hala senin. Bu önemli. Film sana “devrim güzeldir” demiyor. Sana, “devrim mümkündür” diyor. Aradaki fark kadar gerçek. Ve sonra detaylar geliyor. Kadınlar artık korkmadan konuşuyor. Doktorlar evine uğruyor. Çocuklar aç değil. Sınıflar kalabalık değil. Bu sana rüya gibi gelebilir. Ama film bunu öyle bir anlatıyor ki, Rüya olmaktan çıkıyor. Gerçeğe en yakın yalan oluyor. Bu film bir manifestodan çok, Bir aynaya benziyor. İzliyorsun. Sonra düşünüyorsun: “Belki de sistem değil, biz değişmeliyiz.” Bu tehlikeli bir fikir. Ama en güzel fikirler genelde öyledir. İçinde biraz umut. Biraz korku. Biraz kibrit kokusu. Ve işte bu yüzden bu film iyi. Çünkü seni rahat bırakmıyor. Çünkü umut satmıyor. Umut yaratıyor.

Yükleniyor…

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et